Ατζέντα

Η παρουσία του Μητσοτάκη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η παρέμβαση της ολλανδής ευρωβουλευτού Τίνεκε Στρικ (μου λένε ότι είναι το βιολάκι της…) επιβεβαίωσαν κάτι που ξέραμε ήδη.

Οτι η χώρα δέχεται την πίεση ενός παράξενου αλλά πεισματικού λόμπι.

Δεν έχω καταλάβει τι ακριβώς προκρίνουν. Διότι ποτέ δεν το λένε.

Υποστηρίζουν την ελεύθερη κι ανεξέλεγκτη μετανάστευση; Τα αφρούρητα σύνορα; Την υποδοχή κάθε υποψήφιου να έλθει στην παρέα μας; Το άνοιγμα της χώρας; Την κατάλυση της εθνικής κυριαρχίας; Μυστήριο.

Η ολλανδή κυρία είπε ότι η Ελλάδα παραβιάζει «τα δικαιώματα» εκείνων «που προσπαθούν να μπουν στην Ευρώπη από την Ελλάδα» (5/7).

Συγγνώμη αλλά τι δικαιώματα είναι αυτά; Ποιος τα έχει παραχωρήσει; Και πώς ασκούνται; Διότι δικαίωμα «μπαίνω στην Ευρώπη από την Ελλάδα» δεν έχω ξανακούσει.

Στην πραγματικότητα οι άνθρωποι αυτοί υποστηρίζουν μια κρυφή και ανομολόγητη ατζέντα. Στο όνομα ενός αναπόδεικτου ανθρωπισμού.

Προ ημερών η «Le Monde» δημοσίευσε ένα εγκωμιαστικό άρθρο για τον διασώστη Ιάσονα που (υποτίθεται) είναι στόχος της ελληνικής κυβέρνησης (Marina Rafenberg, 3/7).

Σύμφωνα με την έγκυρη εφημερίδα, ο διασώστης είναι ένα είδος Ιντιάνα Τζόουνς αφού όχι μόνο διασώζει ό,τι διασώζεται σε όλα τα μήκη και πλάτη της Μεσογείου αλλά τις ελεύθερες ώρες του φτιάχνει και σπίτια στο… Νότιο Σουδάν!

Ομολογώ ότι δυσκολεύομαι να καταλάβω τι ζόρι τραβάει ο Μητσοτάκης με το οικιστικό του Νοτίου Σουδάν.

Αλλά με τη Μεσόγειο υπάρχει ένα πρόβλημα. Οτι τα σύνορα της χώρας (κάθε χώρας) φυλάσσονται κατά το Σύνταγμα και τους νόμους της χώρας από εκείνους που είναι νομίμως εντεταλμένοι να φυλάνε τα σύνορα.

Κι εξ όσων γνωρίζω σε κανέναν διασώστη, ευρωβουλευτή, μη κυβερνητική οργάνωση ή κατασκευαστή σπιτιών δεν έχει ανατεθεί τέτοια αρμοδιότητα.

Το σημειώνω ξανά. Ο ακήρυκτος πόλεμος στην Ελλάδα για τη μετανάστευση είναι ουσιαστικά μια πεισματική προσπάθεια να «γκριζάρει» η εθνική κυριαρχία στο Αιγαίο.

Αν αμφισβητείται η φρούρηση των συνόρων, τότε αμφισβητούνται τα σύνορα.

Είτε ζητώντας την «αποστρατιωτικοποίηση των νησιών». Είτε κατακρίνοντας το Λιμενικό ή τη Frontex. Είτε διεκδικώντας τον αφύλαχτο Εβρο.

Μόνο που αυτή η προσπάθεια (στην οποία δυστυχώς συμπράττουν και κάποιοι βουλευτές ή ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ…) δεν έχει πολλές πιθανότητες να αποδώσει.

Υποθέτω πως δεν υπάρχει ελληνική κυβέρνηση (ούτε φυσικά μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ…) που θα αποδεχτεί ποτέ τον εκβιασμό.

«Είναι αυτή η Ευρώπη;» αναρωτήθηκε υποτιμητικά η κυρία Τίνεκε Στρικ στο Στρασβούργο.

Δεν ξέρω αν της αρέσει. Αλλά η Ελλάδα σε αυτήν την Ευρώπη μετέχει ολόψυχα και ανεπιφύλακτα.