Οπως σε κάθε συζήτηση στη Βουλή σε επίπεδο αρχηγών, το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ στη χθεσινή ήρθε αντιμέτωπο με ένα διαχρονικό ζήτημα: μέσα σε ένα κλίμα έντονης πόλωσης, έπρεπε να βρει τη σωστή συνταγή ώστε να μη συμπιεστεί ανάμεσα στη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ και να μην ταυτιστεί με κανέναν από τους δύο, διατηρώντας τη σοσιαλδημοκρατική του ταυτότητα. Αυτή η συνταγή περνάει μέσα από την προγραμματική αντιπολίτευση – αυτή αξιοποίησε και ο επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας Μιχάλης Κατρίνης, μένοντας στο θέμα της κοινωνικής πολιτικής και μεταφέροντας στην Ολομέλεια κάποιες από τις προτάσεις του κόμματος, όπως αυτή για την κοινωνική στέγαση, την αύξηση του κατώτατου μισθού και τη μείωση των φόρων στα καύσιμα και τα βασικά είδη διατροφής. Με αυτόν τον τρόπο, που μεταφέρεται και σε κάθε πεδίο της πολιτικής ζωής, το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ επιδιώκει να «υπερβεί» τον δικομματισμό, που στη Χαριλάου Τρικούπη θεωρούν «τοξικό» – προβάλλοντας μια πανομοιότυπη εικόνα για τους βασικούς του αντιπάλους, τους οποίους τα κεντροαριστερά στελέχη συχνά ταυτίζουν ως απωθητικές επιλογές για τους πολίτες. Το ίδιο επί της ουσίας είπε και ο Νίκος Ανδρουλάκης στο Στρασβούργο, όταν σχολίασε πως ο ελιτισμός και ο λαϊκισμός είναι εξίσου επιζήμιοι για την πολιτική ζωή.
