Η ουσία

Tελικά ποιος έχει δίκιο; Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που κατηγορεί τον Πρωθυπουργό ότι επιχειρεί να χειραγωγήσει τη Δικαιοσύνη και να στείλει στη φυλακή τους πολιτικούς του αντιπάλους, ή ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, που εκφράζει την έκπληξή του για το γεγονός ότι ο κ. Τσίπρας επαίρεται και πανηγυρίζει παρόλο που ένας πρώην υπουργός του παραπέμπεται με ομόφωνη απόφαση στο Ειδικό Δικαστήριο; Ο Τζανακόπουλος κι ο Πολάκης, που καλούν τον Στουρνάρα να παραιτηθεί, ή ο Στουρνάρας, ο Πικραμμένος, ο Βενιζέλος και οι άλλοι πολιτικοί της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ που χλευάστηκαν, διασύρθηκαν, καταγγέλθηκαν, απαλλάχθηκαν και τώρα πρέπει να συνεχίσουν να λειτουργούν σαν να μη συνέβη τίποτα;

Η ελληνική δικαιοσύνη κατηγορείται συνήθως ότι κινείται υπερβολικά αργά: πρόσφατη έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής υπολογίζει ότι απαιτούνται κατά μέσο όρο 640 ημέρες για την εκδίκαση μιας υπόθεσης στον πρώτο βαθμό, ενώ στην περίπτωση της Χρυσής Αυγής χρειάστηκαν 5½ χρόνια. Αυτή τη φορά, κατηγορείται ότι κινήθηκε υπερβολικά γρήγορα: για να προλάβει τη συνταξιοδότηση μελών του, το Δικαστικό Συμβούλιο εξέδωσε το βούλευμα για την παραπομπή των Παπαγγελόπουλου – Τουλουπάκη καλά μεσάνυχτα, για να ακολουθήσει μια λανθασμένη διαρροή που προκάλεσε σφοδρές καταγγελίες από την πλευρά της αξιωματικής αντιπολίτευσης – λες και θα είχε κανένα νόημα να διακινήσει κανείς μια είδηση που είναι βέβαιο ότι λίγες ώρες αργότερα θα διαψευδόταν…

Η ουσία όμως δεν βρίσκεται εκεί. Η ουσία βρίσκεται σε ένα αμείλικτο ερώτημα που πλανάται πάνω από την πολιτική ζωή: μετά την απόφαση του Δικαστικού Συμβουλίου να παραπεμφθούν ο Παπαγγελόπουλος και η Τουλουπάκη για κατάχρηση εξουσίας και όχι για την ενοχοποίηση των πολιτικών, οι τελευταίοι δεν δικαιούνται να μάθουν ποιος, με ποια επιχειρήματα και ποιες μεθοδεύσεις, τους ενέπλεξε; Πολιτικοί και δημοσιογράφοι της αντιπολίτευσης κατηγορούν κάποιους εξ αυτών, αλλά και τον Πρωθυπουργό, ότι με δηλώσεις τους υπερέβησαν τα εσκαμμένα και τους καλούν να ζητήσουν συγγνώμη. Μα εκείνοι τους ζήτησαν ποτέ συγγνώμη γιατί τους κρέμασαν στα μανταλάκια;

Η ουσία βρίσκεται στην απουσία της κάθαρσης, που έχει ως αποτέλεσμα την αδυναμία του πολιτικού συστήματος να εξυγιανθεί. Οταν ο πρώην υπηρεσιακός πρωθυπουργός μιλούσε με μεγάλη συναισθηματική φόρτιση στη Βουλή για την ανάγκη να αποδοθεί άσπιλος στην κοινωνία μετά τις εξωφρενικές κατηγορίες που δέχθηκε, ένα μέλος της τότε κυβέρνησης γελούσε ειρωνικά. Ο ίδιος άνθρωπος εξακολουθεί σήμερα να κοροϊδεύει, να βρίζει και να απειλεί πως όταν βρεθεί και πάλι σε θέση εξουσίας «τα πράγματα θα είναι αλλιώς». Και αντί ο αρχηγός του κόμματός του να βγει δημοσίως και να δεσμευτεί πως, όσο περνάει από το χέρι του, κάτι τέτοιο δεν θα συμβεί ποτέ, τον ανέχεται, τον καλύπτει, τον ενθαρρύνει, τον νομιμοποιεί.

Η ουσία δεν βρίσκεται στο αν θα ονομάσουμε την υπόθεση Novartis σκευωρία ή σκάνδαλο. Αλλά στο να μάθουμε τι συνέβη.