Τελικός βηματισμός για τα ψηφοδέλτια

Μέχρι το τέλος του μήνα θα είναι έτοιμες οι γαλάζιες λίστες των υποψηφίων βουλευτών, με τα κεντρικά της ΝΔ να βρίσκονται στην ίδια εκλογική εγρήγορση που βρίσκονται και τα κόμματα της αντιπολίτευσης, ανεξαρτήτως της μη επιβεβαίωσης, από επίσημα χείλη, τυχόν εκλογικών σχεδιασμών για το προσεχές φθινόπωρο. Είναι ετοιμοπόλεμοι, κοινώς, με το 80% των ψηφοδελτίων ανά περιφέρεια να είναι ήδη έτοιμο και το 20% να αναμένεται να ολοκληρωθεί εντός των επόμενων εβδομάδων με στόχο να παραδοθούν όλα πριν από τον Αύγουστο στα χέρια του Κυριάκου Μητσοτάκη για εγκρίσεις, αλλαγές και διορθώσεις. Περιττό να πω βέβαια ότι τελευταίο θα μείνει το Επικρατείας αν κι έχουν ήδη πέσει, προφανώς, τα ονόματα στο τραπέζι και γι’ αυτό.

Τα σενάρια
για τους πρώην

Ακούω, εν τω μεταξύ, έντονη παραφιλολογία για το αν θα είναι ή δεν θα είναι υποψήφιος ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, με κάποιους να αφήνουν υπόνοιες περί σκέψεων απόσυρσης. Θυμίζω ότι ακριβώς τα ίδια σενάρια είχαν κυκλοφορήσει και το 2019 και απεδείχθη ότι δεν είχαν καμία βάση. Οι δικές μου πληροφορίες λένε ότι το ίδιο ισχύει και τώρα – πολύ περισσότερο αν ευοδωθεί το σενάριο των πρόωρων εκλογών. Οσο για τον Αντώνη Σαμαρά, για τον οποίο επίσης κάποιοι αναρωτιούνται, εγώ βλέπω ότι είναι και ενεργός και μάχιμος και συμμετέχει και στις εκδηλώσεις κινητοποίησης της γαλάζιας οργάνωσης στη Μεσσηνία όπου παραμένει, πάντοτε, αγαπητός.

«Αποκλείεται»
από τον Αναστασιάδη

Πρόταση του Ερντογάν να συναντηθούν στα Κατεχόμενα αρνήθηκε ο Νίκος Αναστασιάδης, όπως ο ίδιος αποκάλυψε μιλώντας σε δημοσιογράφους για το παρασκήνιο των συναντήσεων που είχαν στο περιθώριο της Συνόδου του ΝΑΤΟ στη Μαδρίτη. Ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας επιβεβαίωσε ότι συναντήθηκαν δύο φορές και οι συζητήσεις τους ήταν «φιλικού χαρακτήρα», αποκαλύπτοντας ωστόσο ότι, έπειτα από φιλική παρέμβαση του Εμανουέλ Μακρόν, είπε στον Ερντογάν ότι «αν ήθελε, εγώ είμαι έτοιμος, να συναντηθούμε στο Παρίσι». Η απάντηση του Ερντογάν ήταν να αντιπροτείνει ότι «μπορεί να συναντηθούμε στο βόρειο τμήμα», στο οποίο ο Αναστασιάδης απάντησε «αποκλείεται». Σημειώνω ότι ο κύπριος πρόεδρος δεν θέλησε να σχολιάσει την πληροφορία ότι ο Ερντογάν είχε ασκήσει πιέσεις για να τον αποκλείσει από το δείπνο των ηγετών της Συνόδου, αρκούμενος στο ρητορικό ερώτημα «γιατί πρέπει εγώ να συζητώ ή να αναφέρομαι στις αποτυχίες των άλλων;».

Με συγκίνηση
και μηνύματα

Με βαθιά συγκίνηση αποχαιρέτησαν δεκάδες συγγενείς, φίλοι, γνωστοί, ομότεχνοι και φοιτητές τον Ηλία Νικολακόπουλο στην πολιτική κηδεία του στο Α’ Νεκροταφείο, παρουσία εκπροσώπων όλων των πολιτικών χώρων. Με το σοκ από τον πρόωρο και ξαφνικό χαμό του να είναι ακόμη νωπό, όλοι αναφέρονταν σε έναν «δάσκαλο» που θα λείψει. Αυτή ήταν η λέξη που ακούστηκε περισσότερο, τόσο στους επικήδειους που εκφωνήθηκαν από τον Αλέξη Τσίπρα, τον πρώην συνεργάτη του Θοδωρή Λιβάνιο, τον καθηγητή Κωνσταντίνο Τσουκαλά, τον ψυχίατρο Δημήτρη Πλουμπίδη και τον Κώστα Καρπόζηλο των ΑΣΚΙ, όσο και στα λόγια που αντάλλασσαν μεταξύ τους οι παριστάμενοι. Κι ήταν λογικό καθώς όλοι, ακόμη και μεγαλύτεροί του σε ηλικία επιστήμονες, στάθηκαν στη συνεισφορά του στην έρευνα μα, πάνω από όλα, στη νηφαλιότητα με την οποία «διάβαζε» την ιστορία και τα γεγονότα. Καίρια ήταν, άλλωστε, η παρατήρηση του Τσίπρα ότι παρότι «παιδί του Εμφυλίου και των μετέπειτα δύσκολων χρόνων, δεν έδωσε, ωστόσο, ποτέ χώρο στην εμπάθεια», την οποία ο Λιβάνιος συνέχισε με μια διδακτική διήγηση: «Για να μην ξαναπολεμήσει αδερφός τον αδερφό, έλεγες ότι πρέπει να μάθουμε την ιστορία μας. Εμείς που ζούμε σε αυτήν εδώ τη μικρή αλλά όμορφη γωνιά του κόσμου μπορούμε να διαφωνούμε. Μπορούμε να διαφωνούμε στο μέσο αλλά όχι στον σκοπό. Αυτός είναι κοινός».

Αντιδράσεις για την τουρκική λογοκρισία

Στην Ευρωβουλή έφερε η ευρωομάδα των Σοσιαλιστών την απόφαση του Ανωτάτου Συμβουλίου Ραδιοφωνίας και Τηλεόρασης της Τουρκίας να απαγορευτεί η πρόσβαση στις τουρκικές εκδόσεις της Deutsche Welle και της Voice of America, ενώ και στις ΗΠΑ, προφανώς, η κίνηση αυτή δεν φέρνει και την καλύτερη δημοσιότητα, σε μια περίοδο που η κυβέρνηση Μπάιντεν κάνει κινήσεις εξομάλυνσης των σχέσεων με τον Ερντογάν. Θυμίζω ότι και τα δύο αυτά μέσα είναι κρατικά, το δε Voice of America (οι παλιότεροι θα θυμούνται την ιστορική ελληνική υπηρεσία της «Φωνής της Αμερικής») χρηματοδοτείται από το Κογκρέσο, το κοινοβουλευτικό σώμα στο οποίο ο Ερντογάν δεν έχει και πάρα πολλούς θαυμαστές. Τόσο οι διαμαρτυρόμενοι ευρωβουλευτές όσο και οι υπεύθυνοι των μέσων κάνουν λόγο ξεκάθαρα για λογοκρισία, δικαίως, αφού το τουρκικό συμβούλιο ζητά επί της ουσίας να ελέγχει το περιεχόμενο που μεταδίδουν προκειμένου να τους δώσει τη σχετική άδεια.