Καλύτερο δώρο δεν μπορούσε να υπάρχει

Ολα εξελίχθηκαν εντός του προδιαγεγραμμένου πλαισίου: η Τουρκία ήρε το βέτο για την ένταξη Φινλανδίας και Σουηδίας στο ΝΑΤΟ, ενώ τα δύο νέα μέλη υποχώρησαν στις τουρκικές απαιτήσεις για την, ούτως ειπείν, περιστολή των δραστηριοτήτων των τούρκων φυγάδων που φιλοξενούν. Πολύ φυσικό, λοιπόν, η διαπραγμάτευση να κρατήσει μόλις είκοσι λεπτά.

Κατόπιν αυτού, το ενδιαφέρον ερώτημα για εμάς είναι η στάση που θα τηρήσει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Πρώτος έσπευσε να μας λύσει την απορία ο καλύτερος μαθητής του Πολάκη και απουσιολόγος της σχολής Πολάκη, ο Δημήτρης Τζανακόπουλος. Η διεύρυνση της Συμμαχίας, δήλωσε, είναι «αχρείαστη» και «μπορεί να αναζωπυρώσει την κρίση». Αλλωστε, εξαρχής είχε διευκρινίσει ότι στον ΣΥΡΙΖΑ θεωρούν ότι το ΝΑΤΟ «σε μεγάλο βαθμό έχει την ευθύνη» για τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

Οι θέσεις του Τζανακόπουλου είναι βεβαίως οι θέσεις του Πούτιν. Δεν είναι όμως μόνον προσωπικές του Τζανακόπουλου· είναι οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Στις 3 Ιουνίου, όταν κοινοβουλευτική αντιπροσωπεία από τη Φινλανδία, υπό τον σοσιαλδημοκράτη πρώην πρωθυπουργό Αντι Ρίνε, συναντήθηκε με τον Αλέξη Τσίπρα στην Αθήνα, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έθεσε το πλαίσιο των δικών του προϋποθέσεων για να συμφωνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ με τη διεύρυνση. «Για να υποστηριχθεί», είπε, «θα πρέπει να μην οδηγεί σε παραβίαση των αρχών της Φινλανδίας όσον αφορά την τήρηση του κράτους δικαίου και τη διατήρηση του εμπάργκο όπλων σε χώρες που διενεργούν επιθετικές επιχειρήσεις, όπως η Τουρκία». Πρόσθεσε και κάτι ακόμη: «Κυρίως δεν θα πρέπει να οδηγεί σε παζάρια του ΝΑΤΟ για πώληση αεροσκαφών στην Τουρκία, δεδομένων των επιθετικών ενεργειών της στο Αιγαίο». (Το έθεσε με τρόπο περίπλοκο και ασαφή, αλλά αυτό που ήθελε να πει είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα ήταν ικανοποιημένος μόνον εάν η Τουρκία αποχωρούσε οικειοθελώς από το ΝΑΤΟ ή αν η Συμμαχία αποφάσιζε την αυτοδιάλυσή της…)

Βάσει του μνημονίου συνεργασίας που υπέγραψαν τα δύο νέα μέλη με την Τουρκία, δεν χωρεί αμφιβολία ότι οι προϋποθέσεις του ΣΥΡΙΖΑ δεν πληρούνται, οπότε η θέση τους δεν μπορεί παρά να είναι εναντίον της διεύρυνσης, την οποία, όταν έλθει η ώρα, θα την καταψηφίσουν στη Βουλή. Επιπλέον, η άρση του εμπάργκο όπλων στην Τουρκία εκ μέρους των δύο νέων μελών, καθώς και η διαφαινόμενη πρόοδος στο ζήτημα του εκσυγχρονισμού των τουρκικών F-16, επιτρέπουν στον ΣΥΡΙΖΑ να κινδυνολογεί κατά βούληση.

Με αυτά ως δεδομένα για την τελική στάση του ΣΥΡΙΖΑ στο θέμα, ο Τσίπρας δεν θα μπορούσε να έχει κάνει καλύτερο δώρο στον Νίκο Ανδρουλάκη! Αν είχε βάλει κατασκόπους και καλοθελητές να τρέξουν για να ανακαλύψουν τι εύχεται και τι ονειρεύεται ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, δεν θα του είχαν πει κάτι διαφορετικό από αυτό που έκανε. Εδώ και καιρό, ο Ανδρουλάκης ήλπιζε ότι η στάση του ΣΥΡΙΖΑ θα ήταν αρνητική και το έλεγε σε συνομιλητές του. Ο λόγος δεν είναι κανένα μυστήριο. Ενόψει εκλογών και της αναμενόμενης πλειοδοσίας υποσχέσεων για την οικονομία, που θα θολώσουν τα όρια μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, είναι απαραίτητο για το ΠΑΣΟΚ να γίνεται αμέσως αντιληπτή η διαφορά του από τον ΣΥΡΙΖΑ, ως προς τον γεωπολιτικό προσανατολισμό της χώρας.

Είμαστε με τη Δύση ή φιλοδοξούμε να γίνουμε υπαλληλάκι της Ευρασίας; Αυτή είναι η ουσία του ερωτήματος γύρω από τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ και ο ΣΥΡΙΖΑ, με την απάντηση που δίνει, προσφέρει μια τεράστια εξυπηρέτηση στο ΠΑΣΟΚ…

ΚΟΥΤΟΠΟΝΗΡΙΑ

Οχι ότι δεν το είχαμε καταλάβει, αλλά η ανοησία της αιτιολογίας έχει γούστο. Ο αντιπρόεδρος Μπογδάνος της Εθνικής Δημιουργίας αποκάλυψε ότι θα προτιμούσε τον Τραμπ από τον Μπάιντεν, γιατί «με τον Τραμπ δεν θα υπήρχε ρωσική εισβολή στην Ουκρανία», όπως είπε. Πρόκειται για κουτοπονηριά της πλάκας· διότι, με τον Τραμπ πρόεδρο των ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ θα ήταν «εγκεφαλικά νεκρό» (κατά την παλαιότερη διατύπωση του Μακρόν) και ακίνδυνο για τη Ρωσία του Πούτιν και το σχέδιο ανασύστασης της αυτοκρατορίας, με όρους του 19ου αιώνα. Με τον Τραμπ, είναι πιθανό ότι η Ρωσία θα μπορούσε να επιβάλει τη θέλησή της στην Ουκρανία, ακόμη και με στρατιωτικά μέσα, αλλά χωρίς να καταφύγει στην εισβολή. Αυτό θα ήταν προς όφελος της Δύσης και των αξιών της μακροπρόθεσμα, κατά τη γνώμη του αντιπροέδρου, που δηλώνει και «φιλελεύθερος»; Θα προτιμούσε μια διαδικασία σήψης της Δύσης από την κορυφή, προς όφελος των αυτοκρατορικών φαντασιώσεων του Πούτιν; Εν πάση περιπτώσει, ο Μπογδάνος διατρανώνει ότι δεν είναι Χρυσή Αυγή. Τον πιστεύω. Προσπαθεί να είναι η Χρυσή Αυγή με μυαλό…