Η αντίστροφη όψη της πολιτικής ατίμωσης

Καταγράφω τα παρακάτω με απόλυτο σεβασμό στις αποφάσεις που έλαβαν και θα λάβουν οι δικαστικές Αρχές. Εξάλλου, η κρίση, στην οποία συμμετείχα, της Βουλής έχει διατυπωθεί και ο ρόλος των βουλευτών έχει οριστικά παρέλθει. Ομως οι πράξεις και τα γεγονότα που συνδέθηκαν τόσο με τις μεθοδεύσεις απόδοσης των τηλεοπτικών αδειών, όσο και με τη διερεύνηση παρανομιών σχετικών με έκνομες ενέργειες στην τιμολόγηση φαρμάκων έχουν αφήσει ηθικό στίγμα, το οποίο θα παραμείνει ανεξίτηλο ανεξαρτήτως της νομικής αποτίμησης των πραγματικών στοιχείων που θα κάνουν τα δύο ειδικά δικαστήρια.

Πιστεύω ακράδαντα, ειδικά μετά όσα διερεύνησαν οι δύο εξεταστικές επιτροπές της Βουλής, ότι όσοι τελικώς αντιμετωπίζουν τις κατηγορίες οφείλουν να αντιληφθούν ότι επεδίωξαν την ατίμωση πολιτών, πολιτικών και υπουργών. Με την έννοια αυτή, πάντοτε χωρίς αυτό να αφορά σε τίποτε τη δουλειά των δικαστών, το πολιτικό ζήτημα θα συνεχίσει να ατιμάζει αντιστρόφως και διαρκώς έναν πολύ μεγάλο κύκλο ανθρώπων, κομματικών στελεχών ή συνεργατών τους, ανεξαρτήτως άλλης επαγγελματικής ιδιότητας, όπως είναι η δικαστική και η δημοσιογραφική ή απλώς η υπαλληλική σχέση.

Υπάρχει κάτι πολύ βαρύ το οποίο έχει ήδη τεκμηριωθεί. Οι ενέργειες όσων ενεπλάκησαν είχαν προκαθορισμένους στόχους, ήταν συντονισμένες και υποστηρίχθηκαν με μέσα συκοφαντικά και με σκοπό την ηθική εξόντωση των προσώπων που ενέπλεξαν. Το αδίκημα, πέραν του νομικού προσδιορισμού του, είναι πολύ βαρύ για να προσποιηθούμε ότι δεν συνέβη κάτι εξαιρετικά σοβαρό. Το λιγότερο που θα περίμενε κανείς θα ήταν να σιωπάσουν οι εμπλεκόμενοι και να απομακρυνθούν από τα κοινά πράγματα, τουλάχιστον μέχρις ότου κρίνουν οριστικά οι δικαστικές Αρχές. Αντιθέτως, ο τσαμπουκάς, η μεγαλοστομία και η οίηση με την οποία οι εμπλεκόμενοι αντιμετωπίζουν τις ατιμωτικές αποκαλύψεις, για τους ίδιους πλέον, όπως και η πολιτική κάλυψη που σπεύδει να τους προσφέρει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης και πολλά στελέχη του, μας διαφωτίζει με αποκαλυπτικό τρόπο για το πόσο πολύ απουσίασαν οι στοιχειώδεις ηθικοί ενδοιασμοί κατά την εξύφανση των δύο, σχεδόν παράλληλων, συνωμοτικών μεθοδεύσεων.

Η πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ μιλά για πολιτικές διώξεις. Πρόκειται για μεγάλο λάθος που δεν πρέπει να αποδίδεται σε κάποιο αίσθημα αλληλεγγύης. Επιδιώκουν να ξεχάσουν οι πολίτες ότι με συγχρονισμένες πράξεις επεδίωξαν την εξόντωση πρώην πρωθυπουργών, υπουργών, του κεντρικού τραπεζίτη, δημοσιογράφων και εκδοτών και ότι όλες αυτές οι πολύ συγκεκριμένες ενέργειές τους κατέπεσαν πλήρως αφού, κατά τη δικαστική κρίση, δεν μπορούσαν καν να σταθούν στη συγκρότηση κατηγορητηρίου ικανό να αντέξει την ακροαματική διαδικασία χωρίς να έχουν καταλυθεί θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές ελευθερίας του ατόμου.

Η παρούσα, άκρως δυσμενής για τους κατηγορούμενους, εξέλιξη, ανεξαρτήτως των νομικών συνεπειών της, πρέπει να μας «ανοίξει τα μάτια» για τις σοβαρές θεσμικές αδυναμίες του πολιτεύματος μέσα στο οποίο καλείται να προοδεύσει η πατρίδα μας. Γιατί η εκτελεστική εξουσία είχε, στην περίοδο 2015-19, τόσες δυνατότητες να στήσει τον έλεγχο της ενημέρωσης και, ταυτόχρονα, μια ψευδεπίγραφη μαζική δίωξη;

Ο Μπάμπης Παπαδημητρίου είναι δημοσιογράφος και βουλευτής