Εθνικός «φάρος»

Η έξοδος από την ενισχυμένη εποπτεία, την οποία πιστοποίησε πριν από δύο 24ωρα το Eurogroup, αποτελεί αδιαμφισβήτητα ένα ιστορικό γεγονός. Ενα ορόσημο στη σύγχρονη ιστορία της χώρας. Και αυτό γιατί σηματοδοτεί την ολοκλήρωση ενός «επώδυνου 12ετούς κύκλου», ο οποίος άνοιξε πριν από 12 χρόνια. Οταν ο τότε πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου από το ακριτικό Καστελλόριζο ανακοίνωνε στον ελληνικό λαό την προσφυγή στο μηχανισμό στήριξης με τη συμμετοχή του ΔΝΤ. Τα Μνημόνια ξεκίνησαν και επίσημα. Μαζί ξεκινούσε και μια μακρά περίοδος δοκιμασίας…

Ωστόσο, – όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων – ήταν μια μάλλον αναπόφευκτη κίνηση με βάση τις συνθήκες που επικρατούσαν τότε, για να αποτραπεί η άτακτη χρεοκοπία και οι επικίνδυνες ατραποί… Δεν είναι τυχαίο ότι όλοι οι μετέπειτα πρωθυπουργοί παρά τις προεκλογικές υποσχέσεις τους όταν ανέλαβαν την εξουσία τήρησαν ευλαβικά τη δημοσιονομική λιτότητα που υπαγόρευε η τρόικα χωρίς παρεκκλίσεις και αστερίσκους. Ούτε έσκισαν τα Μνημόνια «με έναν νόμο και ένα άρθρο» ούτε τα επαναδιαπραγμεύτηκαν μέσα από προωθημένες οικονομικές προτάσεις (βλ. «Ζάππεια»).

Το επίτευγμα καθίσταται ακόμη πιο σημαντικό γιατί επετεύχθη κάτω από αντίξοες συνθήκες. Αρχικά η πανδημία του κορωνοϊού που «πάγωσε» την οικονομική δραστηριότητα για αρκετό διάστημα, ακολούθησαν τα προβλήματα στην παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα και η ενεργειακή κρίση και πριν από μερικούς μήνες ο πόλεμος στην Ουκρανία που επιδείνωσε δραματικά την κατάσταση.

Ανεξάρτητα ποιος πιστώνεται πολιτικά την επιτυχία, αυτό που πρέπει τώρα να κάνουμε είναι να κρατήσουμε τη γνώση που αποκτήσαμε απ’ αυτή την περιπέτεια και να την έχουμε ως «εθνικό φάρο» για τη συνέχεια… Εχουμε χρέος απέναντι στις επόμενες γενιές να αποτιμήσουμε με ψυχραιμία τα μαθήματα που πήραμε, ώστε να μην επαναλάβουμε τα ίδια λάθη στο μέλλον και στη νέα αρχή που ξημερώνει με την επιστροφή στην κανονικότητα… Εξάλλου, το «δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού»…