Δύο δέντρα εμπόδιο {LF}για… φτηνό ρεύμα

Πριν από μερικά χρόνια, όχι πολλά, στην περίοδο του τρίτου μνημονίου ένας επενδυτής προσπαθούσε να αναπτύξει ένα μεγάλο αιολικό πάρκο σε βουνό της Στερεάς Ελλάδας. Η επένδυση που πέρασε από χίλια κύματα μέχρι να εγκαινιαστεί τον Οκτώβριο του 2019, είχε μπλοκάρει στην άδεια δασαρχείου. Σύμφωνα με τη διήγηση του προέδρου του Διαχειριστή Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας Ιωάννη Γιαρέντη σε συνέδριο την προηγούμενη εβδομάδα, η εν λόγω άδεια ήταν απαραίτητη για να κοπούν δύο δέντρα!

Υπήρχε μάλιστα και το εξής… μυστικό, όπως είπε: η σύμβαση είχε ισχύ μόλις 20 ημερών. Εάν δηλαδή δεν προχωρούσαν οι απαιτούμενες ενέργειες στο συγκεκριμένο χρονικό περιθώριο, έπαυε να ισχύει και έπρεπε η διαδικασία αδειοδότησης να επανεκκινήσει.

Για δύο δέντρα… και ένα βαθύ κράτος, μια επένδυση κόστους 300 εκατομμυρίων ευρώ που θα τροφοδοτούσε με φτηνό «πράσινο» ρεύμα περισσότερα από 130.000 νοικοκυριά και μειώνοντας τις εκπομπές CO2 στην ατμόσφαιρα μέχρι 315.000 τόνους ετησίως, ίσους δηλαδή με εκείνους που εκπέμπονται σχεδόν από 67.000 αυτοκίνητα, δεν μπορούσε να προχωρήσει.

Η αναφορά Γιαρέντη γίνεται πραγματικά επίκαιρη και απαντά σε όσους αναρωτιούνται για το δυσβάσταχτο τρέχον κόστος της ενέργειας, τόσο για κάθε νοικοκυριό ξεχωριστά όσο και εν συνόλω για το σύνολο της οικονομίας.

Είναι επίκαιρη και για δύο ακόμα λόγους. Δύο παράλληλες συζητήσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη στο εσωτερικό της κοινωνίας. Πολύς λόγος για παράδειγμα γίνεται για το πώς θα ήταν η χώρα, ποιο θα ήταν το κόστος ενέργειας σε περίπτωση που είχαν τρέξει νωρίτερα πολλά έργα Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Αντίστοιχα μεγάλη συζήτηση βρίσκεται σε εξέλιξη για το εάν η επιτάχυνση στην απομάκρυνση από τον λιγνίτη που αποφάσισε ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης το 2019, ήταν σωστή ή λάθος απόφαση, η οποία προφανώς βρέθηκε στο μικροσκόπιο μετά την εκτίναξη των τιμών της ενέργειας τον τελευταίο χρόνο.

Για το πρώτο θέμα ο πλέον αρμόδιος για τους σχετικούς υπολογισμούς Γ. Γιαρέντης, έχει αποφανθεί. Οπως είπε εάν η έντονη διείσδυση των ΑΠΕ στο ενεργειακό μείγμα είχε ξεκινήσει 5 χρόνια νωρίτερα η τιμή του ρεύματος που όλοι πληρώνουμε θα ήταν στη χονδρική μειωμένη κατά 100 ευρώ. Στα 100 με 130 ευρώ από 200-230 ευρώ.

Θα βρίσκονταν δηλαδή εκεί που θέλει η κυβέρνηση να τη φέρει ξοδεύοντας πολλά δισεκατομμύρια από την 1η Ιουλίου. Και αυτό θα γίνονταν πραγματικότητα, η χώρα και οι πολίτες θα ήταν ενεργειακά οχυρωμένοι, εάν την περίοδο 2015-2019 απλά έτρεχαν οι επενδύσεις. Για να γίνει αντιληπτή η διαφορά, την πενταετία 2015 – 2019 υπογράφηκαν μόλις 495 νέες συμβάσεις έργων ΑΠΕ. Από το 2019 έως σήμερα έχουν υπογραφεί 5.100 νέες συμβάσεις. Δηλαδή, σε τρία χρόνια ο αριθμός των έργων ΑΠΕ έχει 11πλασιασθεί, με αποτέλεσμα η συμμετοχή των ΑΠΕ στο ενεργειακό μείγμα να ξεπερνάει το 35% (σε κανονικές καιρικές συνθήκες) ενώ πριν από λίγα χρόνια άγγιζε το 20%.

Το εντυπωσιακό είναι ότι για την επιτάχυνση αυτή των έργων ΑΠΕ αρκούσε η πολιτική βούληση. Τα προβλήματα της γραφειοκρατίας, ακόμα και σήμερα δεν έχουν λυθεί. Σχετικό νομοσχέδιο συζητείται αυτές τις μέρες στη Βουλή. Στο πεδίο όμως κάτι έγινε, ξεπαγώνοντας χιλιάδες επενδύσεις, με τον άτυπο ελληνικό τρόπο. Καιρός πλέον όμως είναι να αλλάξει κάτι και στο θεσμικό πλαίσιο…