«Ενα περιβάλλον ρευστό μεταξύ Ανατολής και Δύσης»

Η αναζήτηση άγνωστων πτυχών του λυρικού ρεπερτορίου, η εξερεύνηση, η περιπλάνηση ήταν εξαρχής ένας από τους «προγραμματικούς» στόχους του δραστήριου καλλιτεχνικού Duo Hedi – κατά κόσμον η μεσόφωνος Αναστασία Κότσαλη και ο ακορντεονίστας Κώστας Ζιγκερίδης. Πρόκειται για τον πυρήνα της πολυμορφικής περφόρμανς «Will Tomorrow, Ι Wonder, Be Cloudy or Clear?» η οποία είναι βασισμένη σε τραγούδια του ιάπωνα συνθέτη Τόρου Τακεμίτσου. Το έργο, μια παραγωγή της Εναλλακτικής Σκηνής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, θα παρουσιαστεί σε πανελλήνια πρώτη στον εσωτερικό κήπο (αίθριο) του Επιγραφικού Μουσείου, αύριο και μεθαύριο. Η Αναστασία Κότσαλη εξηγεί: «Επιχειρήσαμε να αναδείξουμε τα κρυφά-κρυμμένα, τα μη προφανή, μέσα από μη προφανείς διαδρομές. Οταν έπεσαν στα χέρια μας τα τραγούδια του Τακεμίτσου, ξέραμε ότι έχουμε μπροστά μας έναν θησαυρό μελωδικής δύναμης και συνεχών εκπλήξεων. Αυτή η συνύπαρξη Ανατολής – Δύσης που ξεδιπλώνεται με τον πιο αναπάντεχο τρόπο μάς ιντρίγκαρε από την πρώτη στιγμή. Απευθυνθήκαμε λοιπόν στους ιδανικούς συνοδοιπόρους: οι VASKOS (Βασίλης Νούλας και Κώστας Τζημούλης) έπλασαν έναν κόσμο λεπτεπίλεπτο, εύθραυστο και εκκρεμή, όπως ακριβώς υπογραμμίζει και ο τίτλος – μια συνοίκηση οργάνων, μουσικών αναφορών, αβεβαιότητας και ελπίδας».

Ενα άλλο χαρακτηριστικό της παράστασης είναι ο συνδυασμός της όπερας με τον ήχο του ακορντεόν γιατί «διαθέτει την τονική έκταση του πιάνου, έχοντας και τη δυνατότητα να μιμηθεί πολλές από τις ιδιότητες του ήχου των πνευστών και της φωνής. Ενα νέο σχετικά όργανο – και στη χώρα μας ακόμα νεότερο – που τώρα δημιουργεί τη δική του μουσική παρακαταθήκη συνομιλώντας, ταυτόχρονα, με τα σημαντικότερα έργα του κλασικού ρεπερτορίου». Η γνωστή μεσόφωνος εξηγεί ότι το Duo Hedi εξερευνά τη σχέση του με το λυρικό τραγούδι βουτώντας στα πιο βαθιά νερά: από το μπαρόκ μέχρι τον Τακεμίτσου οι δυνατότητες αυτής της συνύπαρξης αποδεικνύονται ανεξάντλητες και συναρπαστικές, σαν να ιχνηλατούμε ένα μονοπάτι που χτίζεται και κανείς μας δεν ξέρει πού μπορεί να οδηγήσει.

Πώς συνδιαλέγεται ο χώρος του Επιγραφικού Μουσείου με τον κόσμο του ιάπωνα συνθέτη;

Ο μοντερνισμός, η συνομιλία με την Ιστορία, οι πτυχώσεις, το ανάμεσα – σε ετερόκλητες αφηγήσεις και υφές – συνδέουν το σύμπαν του Τόρου Τακεμίτσου με το Επιγραφικό Μουσείο. Εσωτερικές αυλές, ανοίγματα και γεωμετρίες που θυμίζουν ιαπωνικές οικίες, οι γκρεμισμένες στήλες, τα χαραγμένα θραύσματα, οι μισοσβησμένες λέξεις, τα δυσδιάκριτα όρια στο μέσα και στο έξω συνθέτουν ένα περιβάλλον ρευστό μεταξύ Ανατολής και Δύσης, καθώς οι ερμηνευτές και οι θεατές «κλεφτά κρυφοπερνάνε μέσα από τους ξεκολλημένους κόσμους».

Πιστεύετε πως τα τραγούδια του Τόρου Τακεμίτσου μπορούν να αγγίξουν το κοινό στις μέρες μας;

Ο Τακεμίτσου παίζει με τους κώδικες του οικείου, του pop, οι μελωδίες του είναι τολμηρές, προκλητικές και παιχνιδιάρικες. Ο τρόπος που μιλάει για τον έρωτα, την απώλεια, τη διαχρονική αγωνία και ελπίδα για το μέλλον, οι βαθιά ποιητικοί στίχοι των τραγουδιών του, γεμάτοι χιούμορ, φρεσκάδα και ομορφιά, αγγίζουν το κοινό κάθε εποχής. Μέσα στην, ως επί το πλείστον, δυτική μουσική γλώσσα του συνθέτη υπάρχει, ταυτόχρονα, κάτι βαθύτατα ιαπωνικό που πνέει σαν πολύτιμο, δροσερό αεράκι καθώς μας εμπνέει και μας κινητοποιεί.

Τι επιθυμείτε να αποκτήσει ο θεατής από το «Will Tomorrow, Ι Wonder, Be Cloudy or Clear?»;

Θα θέλαμε να δημιουργηθεί μέσα του ένας χώρος. Να τον γεμίσει με αυτά που έχει ανάγκη και με άλλα, απρόσμενα, που δεν φαντάστηκε ποτέ. Στο έργο, εξάλλου, του Τακεμίτσου τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται. Οπως ένας γενναίος, καινούργιος κόσμος που μας περιμένει να τον ανακαλύψουμε.