Η Ρωσία δεν δείχνει να βρίσκεται πιο κοντά στη νίκη

Οι ρωσικές δυνάμεις εισέβαλαν στην ανατολική ουκρανική πόλη Σεβεροντονέτσκ και σφυροκοπούν μια περιοχή όπου έχουν βρει καταφύγιο εκατοντάδες πολίτες – μια σκηνή που θυμίζει την επίθεση της Μόσχας στη Μαριούπολη τον περασμένο μήνα. Εχουν περάσει 111 ημέρες από τη ρωσική εισβολή και η Ουκρανία απευθύνει όλο και πιο επείγουσες εκκλήσεις για περισσότερα δυτικά όπλα που θα βοηθήσουν στην άμυνα του Σεβεροντονέτσκ. Η πόλη έχει αναδειχθεί σε κλειδί για την έκβαση της μάχης για τον έλεγχο της περιοχής του Ντονμπάς και τη μελλοντική πορεία του πολέμου.

«Οι μάχες είναι τόσο σκληρές που μπορεί όχι για έναν δρόμο αλλά για ένα πολυώροφο κτίριο να διαρκούν επί μέρες», δήλωσε ο περιφερειακός κυβερνήτης Σεργκέι Γκαϊντάι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Οι ρωσικές δυνάμεις ελέγχουν περίπου το 70% του Σεβεροντονέτσκ και απ’ όπου περνούν ισοπεδώνουν τα πάντα, καταγγέλλει ο Γκαϊντάι, σε μία από τις πιο αιματηρές επιθέσεις από τότε που ξεκίνησαν την εισβολή τους στις 24 Φεβρουαρίου. Στο μέτωπο του Ντονμπάς, οι μάχες δημιουργούν και άλλη μια απειλή καθώς ανεβαίνει η θερμοκρασία – οι οβίδες και οι βόμβες προκαλούν πυρκαγιές στα χωράφια και καταστρέφουν τις καλλιέργειες.

Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ. Η πορεία του πολέμου στην Ουκρανία που ξεκίνησε για τη Ρωσία με τρόπο που δεν επιθυμούσε καθώς οι δυνάμεις της προσπάθησαν αλλά απέτυχαν να καταλάβουν το Κίεβο, έχει αρχίσει να ανατρέπεται, με τον ρωσικό στρατό να επιλέγει τώρα περιφερειακούς στόχους, την Ουκρανία να στερείται τα όπλα που χρειάζεται και τη δυτική υποστήριξη για την πολεμική προσπάθεια να μειώνεται, μπροστά στην αύξηση των τιμών του φυσικού αερίου και στον πληθωρισμό που καλπάζει, γράφουν οι «New York Times».

Την 111η ημέρα του απρόκλητου πολέμου του προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν, η Ρωσία δεν δείχνει να βρίσκεται πιο κοντά στη νίκη. Ομως οι δυνάμεις της σημειώνουν αργή, μεθοδική και αιματηρή πρόοδο προς τον έλεγχο της Ανατολικής Ουκρανίας.

Το Σάββατο, ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι υποσχέθηκε για άλλη μια φορά τη νίκη. «Σίγουρα θα επικρατήσουμε σε αυτόν τον πόλεμο που έχει ξεκινήσει η Ρωσία», είπε. «Οι μελλοντικοί κανόνες αυτού του κόσμου αποφασίζονται στα πεδία των μαχών στην Ουκρανία».

Οι περισσότεροι αναλυτές βλέπουν πλέον μπροστά έναν μακρύ, αργό πόλεμο, με αυξανόμενη πίεση στις κυβερνήσεις και τις οικονομίες των δυτικών χωρών αλλά και των υπόλοιπων χωρών. Πουθενά δεν είναι πιο εμφανής αυτή η καταστροφή όσο στο Ντονμπάς, την ανατολική περιοχή της Ουκρανίας. Παρά τις επείγουσες εκκλήσεις προς τη Δύση για περισσότερα βαρέα όπλα, οι ουκρανικές δυνάμεις φαίνεται να μην έχουν ό,τι χρειάζεται για να αντιμετωπίσουν τους ρωσικούς βομβαρδισμούς πόλεων και χωριών. Στην πολυήμερη μάχη για την προστασία του Σεβεροντονέτσκ, οι Ουκρανοί υφίστανται σοβαρές απώλειες – τουλάχιστον 100 θάνατοι την ημέρα – και χρειάζονται απεγνωσμένα περισσότερα όπλα και πυρομαχικά.

ΕΛΕΓΧΟΣ ΠΟΛΕΩΝ. Η Ρωσία φαίνεται επίσης να σημειώνει πρόοδο στον έλεγχο πόλεων που έχει καταλάβει, συμπεριλαμβανομένου του ισοπεδωμένου λιμανιού της Μαριούπολης στη Μαύρη Θάλασσα. Εχει βάλει σκοπό να πείσει και να εξαναγκάσει τον υπόλοιπο πληθυσμό ότι το μέλλον του βρίσκεται σε αυτό που ο Πούτιν θεωρεί ως την αυτοκρατορία που ανασταίνεται. Οι πολίτες εκεί και σε πόλεις όπως η Χερσώνα και η Μελιτόπολη αντιμετωπίζουν μια ζοφερή επιλογή: εάν θέλουν να εργαστούν, πρέπει πρώτα να αποκτήσουν ρωσικό διαβατήριο.

Η Ρωσία αντιμετωπίζει τις δικές της δυσκολίες, ιδιαίτερα στη Νότια Ουκρανία, όπου η επαρχιακή πρωτεύουσα Χερσώνα που καταλήφθηκε νωρίτερα στον πόλεμο εξακολουθεί να διεκδικείται. Οι επιθέσεις από ουκρανούς στρατιώτες και πολίτες έχουν αυξηθεί τις τελευταίες εβδομάδες. Οι ρωσικές απώλειες στον πόλεμο δεν είναι ακόμη γνωστές, αλλά σίγουρα ανέρχονται σε δεκάδες χιλιάδες, μια πιθανή πηγή θυμού προς τον Πούτιν, του οποίου η αυταρχική εξουσία στη Ρωσία συνεχίζει να πιέζει την κοινωνία. Η ρωσική οικονομία δείχνει μεν ανθεκτικότητα, έχει όμως πληγεί σκληρά από τις δυτικές κυρώσεις. Το φαινόμενο των επιστημόνων που φεύγουν προς τη Δύση θα υπονομεύσει την ανάπτυξη για πολλά χρόνια. Το καθεστώς παρία της Ρωσίας φαίνεται απίθανο να αλλάξει.

Τα συστατικά ενός μακροχρόνιου πολέμου είναι αρκετά ξεκάθαρα. Οι Ρώσοι δεν δείχνουν καμία διάθεση για εδαφικό συμβιβασμό. Την ίδια στιγμή, η ουκρανική αντίσταση εξακολουθεί να είναι αρκετά ισχυρή ώστε να κάνει οποιαδήποτε επίσημη εκχώρηση εδάφους σχεδόν αδιανόητη. Το αποτέλεσμα, γράφουν οι «New York Times», είναι ένα αδιέξοδο που απέχει πολύ από την προφανή αρχική πεποίθηση του Πούτιν για στρατιωτικό περίπατο στο Κίεβο. Ετσι τώρα οι δύο πλευρές έχουν εμπλακεί σε μια σύγκρουση χωρίς ορατό τέλος. Μετά τις ρωσικές σφαγές στην Μπούτσα και στη Μαριούπολη, οι πιθανότητες για κάποια επιτυχημένη διπλωματική προσπάθεια φαίνονται πιο αμυδρές από ποτέ. Και σίγουρα πια δεν είναι καθόλου σαφές τι σημαίνει ο όρος «νίκη» για καθεμία από τις δύο πλευρές.