Κρίση σε ανοδική πορεία

Η ελληνοτουρκική κρίση υπάρχει. Δεν είναι καινούργια, έστω κι αν έχει περάσει από πιο ήπιες στιγμές. Στην παρούσα περίοδο δεν είμαστε σε μια κορύφωση, αλλά σε μια ανοδική πορεία της κρίσης. Κι αυτό με απόλυτη ευθύνη της Αγκυρας και του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Το ερώτημα είναι γιατί, πολύ περισσότερο που προ τριμήνου όλες οι ενδείξεις και οι δηλώσεις έδειχναν ότι θα κινηθούμε σε ήρεμα νερά. Είναι η προεκλογική περίοδος που έχει ξεκινήσει στην Τουρκία και η εσωτερική πίεση που δέχεται ο τούρκος πρόεδρος; Ή είναι κάποιος άλλος λόγος που ωθεί την τουρκική ηγεσία σε ένα σχέδιο έντασης; Από την πλευρά μου, εκτιμώ ότι τα εσωτερικά προβλήματα του Ερντογάν είναι εκείνα που κρύβονται πίσω από την κλιμάκωση της τουρκικής προκλητικότητας. Παραμένει ερώτημα εάν αυτή η όξυνση θα κλιμακωθεί περαιτέρω μέσα στο καλοκαίρι ή θα παραμείνει σε ένα ελεγχόμενο επίπεδο. Πάντως ο Ερντογάν είναι απρόβλεπτος. Και είναι δεδομένο ότι κινείται και υπό την πίεση των δημοσκοπήσεων που δείχνουν ότι χάνει τις προσεχείς εκλογές.

Μπροστά σε αυτό το σκηνικό, ο Ερντογάν πιέζεται περισσότερο και από τη στάση των συμμάχων στο ΝΑΤΟ και των εταίρων μας στην Ευρωπαϊκή Ενωση που στέκονται σταθερά υπέρ της Ελλάδας. Δεν είναι προσχηματική αντίδραση των εταίρων, αλλά μια στάση που φανερώνει ότι η ανοχή τους για τις τουρκικές προκλήσεις δεν είναι ανεξάντλητη. Παραμένει ζητούμενο, ωστόσο, εάν ο Ερντογάν αντιλαμβάνεται ότι το κλίμα αυτό επιδεινώνει κι άλλο τη βαθιά οικονομική κρίση που διέρχεται η Τουρκία. Εκτιμώ ότι προφανώς το αντιλαμβάνεται και προσπαθεί να δημιουργήσει κάποια άλλα μέτωπα, ώστε να στρέψει αλλού και την προσοχή της τουρκικής κοινωνίας.

Η ελληνική κυβέρνηση δεν πρέπει να φύγει από τον δρόμο που ακολουθεί γιατί είναι ορθός. Διότι και διπλωματικά και ως προς την αποτρεπτική ικανότητα είμαστε ισχυροί και δεν επιτρέπουμε στην Αγκυρα να θεωρεί ότι υπάρχει πεδίο για κάποια παραχώρηση. Αλλωστε, οι τελευταίες αμυντικές συμφωνίες, όπως με τη Γαλλία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, αλλά και οι αγορές των νέων οπλικών συστημάτων, με τα γαλλικά μαχητικά Rafale, και τα προσεχή, όπως τις γαλλικές φρεγάτες Belharra, και τα αμερικανικά αεροσκάφη πέμπτης γενιάς F-35, θωρακίζουν την Ελλάδα κατά τρόπο πιο αποτελεσματικό. Αυτή είναι μια παράμετρος που επίσης αντιλαμβάνεται η Αγκυρα και προσπαθεί να αποκτήσει ανάλογα πλεονεκτήματα. Συνεπώς, η επόμενη περίοδος δεν θέλει από την ελληνική πλευρά εφησυχασμούς, αλλά εγρήγορση και στενή παρακολούθηση όλου του σκηνικού που διαμορφώνεται.

Ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης είναι πρώην υπουργός Αμυνας