Θα εξαναγκάσει ο Μελανσόν τον Μακρόν σε συγκατοίκηση;

Μία εβδομάδα πριν από τον πρώτο γύρο των γαλλικών κοινοβουλευτικών εκλογών, τον επονομαζόμενο και «τρίτο προεδρικό γύρο», ένα είναι βέβαιο: το 2022 δεν θα είναι μια επανάληψη του 2017. Ο Εμανουέλ Μακρόν είχε κατεβεί στις τότε κοινοβουλευτικές εκλογές με τον αέρα του θριαμβευτή στις προεδρικές εκλογές που είχαν προηγηθεί. Το στοιχείο της έκπληξης για αυτό που είχε καταφέρει σχεδόν από το μηδέν και η υπόσχεση της ανανέωσης που κόμιζε ήταν ακόμη πολύ φρέσκα. Το κόμμα του είχε λοιπόν προκριθεί στον δεύτερο γύρο σε συνολικά 513 από τις 577 εκλογικές περιφέρειες, και κατέκτησε τελικά 356 από αυτές – δεκάδες περισσότερες από τις 289 που εξασφαλίζουν την κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Αυτή τη φορά το έργο του θα είναι πολύ πιο δύσκολο. Οχι μόνο λόγω της φθοράς που επέφεραν στην εικόνα του τα πέντε χρόνια που μετράει ήδη στο Ελιζέ και της έλλειψης ενθουσιασμού με την οποία προσυπέγραψαν οι ψηφοφόροι την πρόσφατη επανεκλογή του, αλλά και επειδή απέναντί του έχει αυτή τη φορά μια συμμαχία αριστερών κομμάτων, τη Nupes, με έναν επικεφαλής, τον Ζαν-Λικ Μελανσόν, αποφασισμένο να του επιβάλλει μια πολιτική συγκατοίκηση. Θα επιτύχει άραγε τον στόχο του ο Μελανσόν, θα αναγκάσει τον γάλλο πρόεδρο να τον ορίσει πρωθυπουργό; Σε αυτό το ερώτημα κανένας δημοσκόπος δεν είναι πρόθυμος να απαντήσει κατηγορηματικά.

Στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι δημοσκόποι δεν δημοσιεύουν ούτε προβλέψεις για την κατανομή των εδρών στην επόμενη Εθνοσυνέλευση ούτε καν δημοσκοπήσεις για τον δεύτερο κοινοβουλευτικό γύρο. Οχι ότι δεν τις πραγματοποιούν. Αλλά δεν τις δημοσιεύουν. Για τον απλό λόγο ότι ούτε καν οι ίδιοι δεν τις θεωρούν αξιόπιστες. Στην πραγματικότητα, την επόμενη και τη μεθεπόμενη Κυριακή 12 και 19 Ιουνίου πραγματοποιούνται στη Γαλλία 577 διαφορετικές εκλογές. Και η ψήφος στις κοινοβουλευτικές εκλογές είναι πολύ διαφορετική από εκείνη που εκφράζεται στις προεδρικές εκλογές. Οι τελευταίες είναι αμιγώς προσωποπαγείς, ενώ στις πρώτες βαρύνουν πολλοί παράγοντες, από το τοπικό εκτόπισμα κάθε κόμματος και το τοπικό έρεισμα που έχει κάθε υποψήφιος μέχρι φυσικά τις συμμαχίες που συνάπτονται, το εκλογικό σύστημα (πλειοψηφικό σε δύο γύρους), καθώς και το ποσοστό της συμμετοχής: στον πρώτο κοινοβουλευτικό γύρο του 2017 η αποχή είχε αγγίξει το 51,3%. Και για να προκριθεί κάποιος στον δεύτερο γύρο – πέραν των πρώτων δύο υποψηφίων που προκρίνονται αυτόματα – πρέπει να αποσπάσει ποσοστό μεγαλύτερο του 12,5% επί των εγγεγραμμένων. Οσο πιο υψηλή είναι λοιπόν η αποχή τόσο λιγότερες είναι οι επονομαζόμενες «τριγωνικές» και «τετραγωνικές» αναμετρήσεις στον δεύτερο γύρο. Το 2017 υπήρξε μόλις μία τριγωνική αναμέτρηση: η διασπασμένη τότε Αριστερά το είχε πληρώσει αυτό ακριβά. Αυτή τη φορά όμως Ανυπότακτη Γαλλία, Οικολόγοι, Σοσιαλιστές και Κομμουνιστές κατεβαίνουν ενωμένοι υπό τη σημαία της Nupes, της Νέας Κοινωνικής και Οικολογικής Λαϊκής Ενωσης που ονειρεύτηκε και έκανε πράξη ο Μελανσόν – ο οποίος, παρεμπιπτόντως, δεν θα είναι υποψήφιος, σε καμία περιφέρεια. Οπότε;

Οπότε όσες δημοσκοπήσεις δημοσιεύονται πρέπει να αντιμετωπίζονται με μεγάλη επιφύλαξη. Δημοσκόπηση της OpinionWay που δημοσιεύθηκε στις 25 Μαΐου θέλει τη «Μαζί!», τη συμπαράταξη των κομμάτων της προεδρικής πλειοψηφίας, να αποσπά 26% των ψήφων στον πρώτο κοινοβουλευτικό γύρο έναντι 25% της Nupes και να εξασφαλίζει 295-335 έδρες στον δεύτερο γύρο, έναντι 155-185 εδρών για τη Nupes. Δημοσκόπηση της Ifop-Fiducial που δημοσιεύθηκε στις 31 Μαΐου θέλει τη «Μαζί!» να αποσπά στον α’ γύρο το 27% των ψήφων έναντι 25% της Nupes και να εξασφαλίζει 275-310 έδρες στον δεύτερο γύρο – να κινδυνεύει δηλαδή να χάσει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία – έναντι 170-205 εδρών για τη Nupes, 35-55 εδρών για τη Δεξιά, 20-55 εδρών για την Εθνική Συσπείρωση της Μαρίν Λεπέν και 1-4 εδρών υπέρ του τρις καταδικασμένου για υποκίνηση φυλετικού μίσους Ερίκ Ζεμούρ. Εν αναμονή των πραγματικών αποτελεσμάτων, η δεύτερη προεδρική θητεία του Εμανουέλ Μακρόν παραμένει μετέωρη. Αυτή τουλάχιστον την εντύπωση έχουν οι Γάλλοι και ο γαλλικός Τύπος: ότι δεν έχει ακόμη πραγματικά ξεκινήσει.