«Δε χωρέσαμε {LF}σε μια συγγνώμη»

Στην αρχή μια εικόνα από την προσωπική εξομολόγηση της ποιητικής φωνής στο αντικείμενο του πόθου («Αδύναμο όνειρο»):

Σ’ ένα λαβύρινθο από αυταπάτες

τα συναισθήματα εξαντλήθηκαν

σαν άσκοπες τρεχάλες.

Με μάτια μελαγχολικά

καταναλώναμε αναμνήσεις

από παλιά ερωτικά κεράσματα.

Ο χρόνος βάρυνε πάνω μας.

Δε χωρέσαμε σε μια συγγνώμη.

Κι ύστερα οι «Πρώτες βοήθειες», όπου οι καθημερινές εκφράσεις αποκτούν ποιητικότητα με την απεύθυνση σε β’ πρόσωπο να αντανακλά τη μακρινή αναφορά του Ελύτη:

Κοίταξέ με,

δε βλέπεις;

Τρέχω μ’ έναν έρωτα νεκρό στα χέρια ν’ αναστήσω.

Ξοδεύω ό,τι μου απόμεινε.

Δεν έχω πια ούτε για γέλια ούτε για κλάματα.

Μ’ έκαψαν τα μην, τα δεν της αντηλιάς σου.

Τα δύο ποιήματα προέρχονται από την τρίτη συλλογή του Νίκου Μπελιά «Στο κεντρί του έρωτα», που κυκλοφορεί από τον «Ιωλκό» (τυπογραφική επιμέλεια Κωνσταντίνος Κορίδης, σχέδια Εμμανουέλα Πλατανιώτη, εικαστικό εξωφύλλου Δημήτρης Κουρκούτης). Η ερωτική εξομολόγηση, χωρίς ενοχές και με εμφανή τη διάθεση λεξιπλασίας και πειραματισμών στη σύνταξη («βιαζόταν πρώιμες ηδονές», «τη μέρα πεινάω τη γεύση σου»), οι προσδοκίες και τα τραύματα του έρωτα, οι οδύνες και οι απουσίες, οι «γυμνές ταλαντώσεις» και η μνήμη που εκπυρσοκροτεί ανήκουν όλα στο σύμπαν του νεαρού ποιητή, ο οποίος γεννήθηκε στη Μεγαλόπολη Αρκαδίας και μεγάλωσε στην Αθήνα, όπου σήμερα ζει και εργάζεται, ενώ έχει σπουδάσει στο Τμήμα Δημοσιογραφίας στο «École des Hautes Études Sociales» στο Παρίσι. Τον Οκτώβριο του 2014 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ιωλκός η πρώτη του ποιητική συλλογή «Φύλλα έρωτος» και ακολούθησε το 2017 «Η ψυχή ιδρώνει». Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί και δημοσιευθεί στα γαλλικά. Ειδικά για την περίσταση της νέας κυκλοφορίας η γαλλική πρεσβεία οργάνωσε χθες μία παρουσίαση με ομιλητές τους Τίτο Πατρίκιο και Γιώργο Ικαρο Μπαμπασάκη.