Πρίσμα

Η προχθεσινή νύχτα στις Βρυξέλλες δεν ήταν τελείως λευκή. Οι 27 ηγέτες κατέληξαν σε συμφωνία για μερικό εμπάργκο στο ρωσικό πετρέλαιο κοντά στη μία τα ξημερώματα ώρα Ελλάδας – στα χρόνια των PIGS του Νότου και του Grexit, για παράδειγμα, οι Σύνοδοι Κορυφής, τακτικές και έκτακτες, τελείωναν λίγο πριν χαράξει. Η παράδοση των «καθυστερημένων» αποφάσεων, βέβαια, τηρήθηκε. Στις διαπραγματεύσεις που προηγήθηκαν της συνάντησης του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου η Ευρώπη δεν έδειξε διατεθειμένη να εκμεταλλευτεί την τεχνογνωσία που έχει αποκτήσει έπειτα από τόσες κρίσεις – ή να προστατεύσει την έξωθεν καλή μαρτυρία που της χάρισε τόσο το Ταμείο Ανάκαμψης όσο και η ταχύτητα με την οποία ανακοίνωσε τις πρώτες κυρώσεις κατά της Μόσχας. Αργησε να υιοθετήσει μια κοινή γραμμή σαν να βρισκόταν για πρώτη φορά μπροστά σε καταστάσεις που απειλούν το κοινό μέλλον των κρατών-μελών της. Αυτό είναι το πρίσμα μέσα απ’ το οποίο κοιτάζουν τα αποτελέσματα της τελευταίας σύναξης των ευρωπαίων αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων οι φιλοευρωπαϊστές που κατοικούν στην ήπειρο. Υπάρχει όμως και η αντίθετη οπτική γωνία.

Σύνδρομα

Ενας ανώτατος ευρωπαίος αξιωματούχος είπε στον «Guardian» ότι «υπό την πίεση αυτού του πολέμου μάλλον έχουμε κάνει πολύ νωρίς κάποια βήματα και τώρα αντιμετωπίζουμε τις συνέπειες». Σύμφωνα με αυτή την ανάλυση, η ΕΕ ξεκίνησε τη συζήτηση για το εμπάργκο – εξαιτίας των βαλτικών και πολωνικών πιέσεων – χωρίς να έχει μελετήσει την κίνηση διεξοδικά. Οσοι μάλιστα βλέπουν με σκεπτικισμό την απαγόρευση, φοβούνται μήπως η Ρωσία ωφεληθεί βραχυπρόθεσμα, αφού θα πουλάει σε υψηλότερες τιμές, ενώ μερικοί διατείνονται πως ο χρόνος που κατανάλωσαν τα ευρωπαϊκά κράτη στις διαβουλεύσεις τής έδωσε τη δυνατότητα να βρει εναλλακτικούς αγοραστές. Για τους μεν, λοιπόν, η Ευρώπη αντέδρασε με χρονοκαθυστέρηση ας γιούζουαλ – χρειάστηκε σχεδόν ένα μήνα για ένα ντιλ που η πρόεδρος της Κομισιόν προέβλεπε στις 4 Μαΐου ότι θα κλειστεί σε μερικές μέρες. Για τους δε βιάστηκε – και κινδυνεύει να εμφανιστεί περισσότερο διαιρεμένη όταν ξεκινήσει να κουβεντιάζει την πλήρη απεξάρτηση από το πουτινικό φυσικό αέριο. Ισως η Ενωση πρέπει να προσπαθήσει να συντονιστεί με τα σύνδρομά της προτού ασχοληθεί με το έβδομο πακέτο κυρώσεων. Γιατί αλλιώς θα παραδίδεται πάντα σε έναν Ορμπαν.