Βάσεις

Εχω ένα ζήτημα με τον φίλο μου τον Ερντι – έτσι φωνάζω τον Ερντογάν από τότε που θέλει να αναπτύξει τη φιλία μας σε 152 νησιά του Αιγαίου…

Τι ζόρι τραβάει με τις βάσεις;

Στις 23/5 δήλωνε: «Αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα υπάρχουν δέκα βάσεις. Για ποιον λόγο; Ποιον απειλούν; Για ποιον λόγο χτίζονται αυτές οι βάσεις στην Ελλάδα;».

Προφανώς οι απορίες του δεν λύθηκαν.

Διότι στις 29/5 επανέρχεται, κόβοντας μάλιστα και μία βάση για λόγους οικονομίας…

«Οι ΗΠΑ έχουν αυτή τη στιγμή βάσεις στην Ελλάδα. 5 συν 4, δηλαδή 9… Εναντίον ποιου δημιουργούνται αυτές οι βάσεις; Γιατί υπάρχουν αυτές οι βάσεις; Λένε, εναντίον της Ρωσίας. Ψέματα. Δεν είναι ειλικρινείς».

Ομολογώ ότι τόσο ενδιαφέρον για τις βάσεις είχα να συναντήσω από την εποχή του αείμνηστου Ανδρέα που τις έδιωξε στο παρολί.

Κι ο μεν αείμνηστος ψήφους μάζευε. Τον Ερντι τι τον κόφτουν;

Πάντα υπήρχαν αμερικανικές βάσεις στην Ελλάδα, όπως υπάρχουν και στην Τουρκία. Κι εξ όσων γνωρίζω οι ΗΠΑ που «τρέχουν» τις βάσεις είναι σύμμαχος χώρα και της Ελλάδας και της Τουρκίας.

Καταλαβαίνω λοιπόν τον Ερντι να ανησυχεί για τα Ραφάλ ή τα F-35 που μπορούν να ισοπεδώσουν την Αγκυρα. Αλλά γιατί οι βάσεις;

Δύο εξηγήσεις υπάρχουν.

Η μία είναι συμβολική. Οι βάσεις επικυρώνουν μια αναβαθμισμένη ελληνοαμερικανική συνεργασία και συνεπώς ό,τι ενισχύει τον αντίπαλο τσαντίζει τον Ερντι.

Η άλλη είναι ότι ο Ερντι θέλει να μας πολεμήσει και οι βάσεις επί ελληνικού εδάφους τον μπερδεύουν.

Η πρώτη εξήγηση έχει λογική βάση. Αλλά δεν θα απέκλεια τη δεύτερη.

Τι κρύβεται πίσω από αυτά; Η ερμηνεία της Τουρκίας.

Μια άποψη λέει ότι η Τουρκία διαπραγματεύεται με τη Δύση για να μείνει στη Δύση.

Η άλλη υποστηρίζει ότι διαπραγματεύεται με τη Δύση για να φύγει από τη Δύση και μια ανοιχτή σύγκρουση με την Ελλάδα θα τη διευκόλυνε.

Η πρώτη άποψη είναι ίσως πιο απλή. Η δεύτερη είναι πιο μάγκικη, αλλά δεν έχω τους Τούρκους για μεγάλους παλικαράδες.

Πάντως αναρωτιέμαι…

Τώρα που ο Ερντι μάς έχει ζαλίσει με τα «λάθη», μήπως ήταν άραγε λάθος η συμπερίληψη της Τουρκίας στον δυτικό κόσμο και η είσοδός της στο ΝΑΤΟ το 1952;

Τότε την ήθελαν για αντίβαρο στη Σοβιετική Ενωση και την έχρισαν «επίτιμη ευρωπαϊκή χώρα» – αν και σιγά το αντίβαρο.

Αλλά εδώ και τριάντα χρόνια Σοβιετική Ενωση δεν υπάρχει. Τώρα υπάρχει Πούτιν.

Κι η φιλάρα ο Ερντι (που δεν τον κόβω για Ευρωπαίο από σκούφια) μάλλον τον Πούτιν γουστάρει.