Δυναμισμός, ήθος και αγάπη εντός και εκτός Εκκλησίας

Είχε την Ελλάδα του Πόντου στην καρδιά του. Την έζησε από τις διηγήσεις των γιαγιάδων του, τη διάβασε, τη δίδαξε και την τραγούδησε μπροστά σε χιλιάδες πιστούς στην παναγία Σουμελά στην Τραπεζούντα. Ο μακαριστός μητροπολίτης Δράμας κυρός Παύλος (Αλέξανδρος Αποστολίδης), αν και εκοιμήθη σε ηλικία 59 χρόνων στις 2 Μαΐου, άφησε πίσω του ένα έργο που τον έκανε να ξεχωρίσει, εντός και εκτός Εκκλησίας, για τον δυναμισμό του, το ήθος και την αγάπη του για τις επόμενες γενιές.

Οταν κάποιοι σιωπούσαν, αυτός τα έβαλε με τους αρνητές των εμβολίων, με τη Χρυσή Αυγή, με όλους όσοι αγνοούσαν την επιστήμη. Δεν δίστασε δε να επικρίνει ακόμη και την ελληνική Πολιτεία, η οποία δεν συμμερίστηκε τον αγώνα του για την επιστροφή των κειμηλίων από τα μοναστήρια της Μακεδονίας που εκλάπησαν από τους Βούλγαρους στις αρχές του 20ού αιώνα.

«Αν θεωρείται ότι η περιοχή μας ανήκει στην Ελλάδα, σαφώς θα έπρεπε να υπάρχει μέριμνα και για αυτό αλλά ο τρόπος που κινούνται οι υπεύθυνοι δείχνει ότι μάλλον θεωρούν ότι η Αθήνα υποστασιάζει ολόκληρη την Ελλάδα. Οχι το αντίστοιχο “βάρος” δεν έχει δοθεί, αλλά υπάρχει θα έλεγα και ηθελημένος ενταφιασμός της υποθέσεως αυτής.

Εμείς κάνουμε τον αγώνα μας, δεν ξέρουμε αν θα τελεσφορήσει, αλλά τουλάχιστον δεν θα αφήσουμε “αντουφέκιστη” αυτή την υπόθεση για να είμεθα ήσυχοι με τη συνείδησή μας» είχε δηλώσει. Δεν πρόλαβε να δει κάποια εξέλιξη.

Είδε όμως να έχουν αποτελέσματα οι θέσεις του υπέρ των εμβολίων. Απειλήθηκε, υβρίστηκε μα πέρασε στην αντεπίθεση με σαφή, τίμιο και ξεκάθαρο τρόπο. Προσέφυγε στη Δικαιοσύνη για τις απειλές και δεν άφησε τους ιερείς στο απυρόβλητο: “Είναι ένοχοι οι πατέρες εκείνοι που παίζουν με την υγεία των ανθρώπων και δευτερευόντως όσοι επέδειξαν ανυπακοή προσβάλλοντας και τον μητροπολίτη και την Ιερά Σύνοδο και συλλήβδην τους εντίμους κληρικούς της μητροπόλεώς μας”.

Ο κοφτερός του λόγος δεν περιορίστηκε στην πανδημία – σε μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του καυτηρίασε την «προφητολαγνεία», η οποία στις μέρες μας έχει υποκαταστήσει τον Θείο Λόγο.

Σχολιάζοντας τα σύγχρονα φαινόμενα της προφητολαγνείας, μελλοντολογίας και γεροντικού «γκουρισμού» (τις πληγές της νέας εποχής) τόνισε ότι πρόκειται για βαρύτατη πνευματική νόσο όσων ψάχνουν να βρουν έναν γκουρού… Επίσης στην ίδια πλευρά εκατέταξε και όσους πάνε στον εξομολόγο όπως πηγαίνουν σ’ έναν ψυχίατρο ή ψυχολόγο και μάλιστα στον εξομολόγο θα πάνε και δωρεάν. «Υποκύπτουν κάποιοι πνευματικοί σ’ αυτό το θέλγητρο της πνευματικής καθοδηγήσεως και πατρότητας και δημιουργούν αυτά τα τεράστια προβλήματα στην Εκκλησία. Το πρόβλημα υπάρχει και στις δύο πλευρές – και στον πνευματικό, αλλά και σ’ εκείνους που αναζητούν τέτοιους ανθρώπους. Εχω πει ότι είναι καλύτερα να μην εξομολογηθούν οι χριστιανοί παρά να πάνε σ’ έναν πνευματικό χασάπη, ο οποίος θα τους καταστρέψει».

Ο μακαριστός Παύλος είχε σχέση αλληλοκατανόησης με τους νέους, τις αγωνίες των οποίων εστερνιζόταν. Με αρκετή δόση αυτοσαρκασμού έλεγε συχνά ότι οι νέοι «μάς βλέπουν σαν εξωγήινους»!

Διατηρώντας μια άριστη σχέση με το Φανάρι βγήκε πολλές φορές «μπροστά» για να καταδικάσει κάθε προκλητική συμπεριφορά από την Τουρκία και όχι μόνο.

Τελευταία του παρέμβαση ήταν η καταγγελία της ρωσικής εισπήδησης στο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας. Προσπάθησε με απλό και θεολογικό λόγο να περιγράψει το πρόβλημα των ημερών λόγω της αύξησης της επιθετικότητας της Μόσχας με μια ποντιακή παροιμία: «Τον λύκον τετραβαγγέλιζαν κι’ ατός έλεεν· τη ποπά τ’ αρνιά μερ’ είν;» (τον λύκο εξόρκιζαν κι αυτός έλεγε· τού παπά τ’ αρνιά πού είναι;)».

Ποιος ήταν. Ο μακαριστός μητροπολίτης Δράμας κυρός Παύλος (κατά κόσμον Αλέξανδρος) Αποστολίδης γεννήθηκε στη Βέροια το 1963 και αποφοίτησε από την Εκκλησιαστική Σχολή Λαμίας. Το 1988 έλαβε το πτυχίο της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Από το ΑΠΘ έλαβε master το 1995 και διδακτορικό το 2002.

Διάκονος χειροτονήθηκε το 1983 και πρεσβύτερος το 1988. Διετέλεσε εφημέριος στη Βέροια και ηγούμενος της Παναγίας Σουμελά. Υπήρξε ιδιαίτερα δραστήριος με συγγραφή άρθρων σε εφημερίδες και περιοδικά, με ομιλίες και διαλέξεις, με συμμετοχή σε εκκλησιαστικές αποστολές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Εξελέγη μητροπολίτης Δράμας και χειροτονήθηκε τον Οκτώβριο του 2005.

Πριν από τον διορισμό του ως ηγούμενου στην Παναγία Σουμελά, διετέλεσε Α’ αντιπρόεδρος – εκπρόσωπος της Μητρόπολης Βέροιας στο Διοικητικό Συμβούλιο του ιδρύματος. Σε εκείνο το διάστημα πρότεινε στη διοίκηση και μετέφερε στη μονή τα λείψανα του μητροπολίτη Τραπεζούντας Χρύσανθου, του μετέπειτα Αρχιεπισκόπου Αθηνών, από το Α’ Νεκροταφείο της πρωτεύουσας.

Μετά από ενέργειές του βρέθηκαν και μεταφέρθηκαν στο μοναστήρι του Βερμίου τεμάχια λειψάνων των κτητόρων της Παναγίας Σουμελά του Πόντου, Οσίων Βαρνάβα και Σωφρονίου, καθώς και απότμημα λειψάνων του Αγίου Ευγενίου, πολιούχου Τραπεζούντος.