Ασκήσεις μυαλού

«Συνεργαζόμαστε με νευροεπιστήμονες στις εκτελέσεις πέναλτι. Το αφιερώνουμε και σ’ αυτούς αυτό το τρόπαιο».

Δύο τελικοί στα πέναλτι, δύο δραματικές νίκες για τη Λίβερπουλ απέναντι στον ίδιο αντίπαλο, την Τσέλσι.

Ο Γιούργκεν Κλοπ αποκάλυψε το μυστικό της επιτυχίας από τα 11 μέτρα: πρόκειται για τους επιστήμονες της γερμανικής εταιρείας neuro11 οι οποίοι συνεργάζονται με τους Κόκκινους τα τελευταία χρόνια στον τομέα των εκτελέσεων πέναλτι.

Η ψυχολογία αποτελεί έναν πολύ ευαίσθητο τομέα στον χώρο του ποδοσφαίρου. Η πρώτη ομάδα που επένδυσε σ’ αυτόν ήταν η Μίλαν της εποχής του Σίλβιο Μπερλουσκόνι με τη δημιουργία του «Mind Room».

Η συνάντησή του με τον δρ. Μπρούνο Ντεμικέλις αποδείχτηκε καταλυτική για το μέλλον της ομάδας.

Σε νεαρή ηλικία ο Ντεμικέλις ήταν αθλητής του καράτε. Στα 24 του ηττήθηκε σε διεθνή αγώνα από Ιάπωνα που ήταν κατώτερός του αγωνιστικά. Δεν μπόρεσε να αποδεχτεί την ήττα και αναζήτησε απαντήσεις.

«Δεν ήταν τεχνικό το πρόβλημα ή ζήτημα φυσικής κατάστασης. Ημουν πολύ γυμνασμένος και προπονημένος. Ενας φίλος μου είπε πως πιθανόν να είναι ψυχολογικό το πρόβλημα. Αντιλήφθηκα πως προπονούμουν με Ιάπωνες για τόσο μεγάλο διάστημα που πλέον είχαν πάψει να είναι δάσκαλοί μου. Ηταν οι ήρωές μου. Ψυχολογικά δεν μπορείς να νικήσεις τους ήρωές σου. Πρόκειται για αυτοσαμποτάζ», εξηγούσε πριν από δύο χρόνια ο ιταλός επιστήμονας.

Η συνάντηση
με τον Ντεμικέλις

Στην αναζήτηση απαντήσεων ο Ντεμικέλις στράφηκε στην ψυχολογία και στη συνέχεια έπιασε δουλειά στον όμιλο ΜΜΕ Fininvest που ανήκε στον Μπερλουσκόνι.

Οταν ο τελευταίος αγόρασε τη Μίλαν το 1986 ο Ντεμικέλις ζήτησε να συναντηθεί μαζί του για να του καταθέσει την πρότασή του: τη δημιουργία του Mind Room. Υστερα από συζητήσεις δυόμισι ωρών είχε πείσει τον Μπερλουσκόνι για την αναγκαιότητα της ψυχολογίας στην ομάδα.

Το Mind Room έμοιαζε με καταφύγιο για τους διάσημους ποδοσφαιριστές. Κάθονταν σε υπερσύγχρονες καρέκλες μηδενικής βαρύτητας και συνδέονταν με εξοπλισμό για την παρακολούθηση, μεταξύ άλλων, της αρτηριακής πίεσης και του ρυθμού αναπνοής. Ο Ντεμικέλις αναζητούσε τα φυσιολογικά σημάδια της κατάστασης του μυαλού ενός παίκτη.

Το Mind Room όχι μόνο βοηθούσε τη σωματική αποκατάσταση και απόδοση αλλά και υποστήριζε την ανάπτυξη ψυχολογικών χαρακτηριστικών όπως η εμπιστοσύνη.

Ο Ντεμικέλις χρησιμοποίησε επίσης αποτελέσματα από τις εξετάσεις του Mind Room για να επινοήσει γνωστικές ασκήσεις κατάρτισης. Αυτά αφορούσαν τη χρήση συσκευών βιοανάδρασης, όπως τα ηλεκτρόδια, τα οποία, όταν τοποθετούνται στο τριχωτό της κεφαλής ενός ατόμου, μπορούν να παρακολουθούν την ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου. Αυτός ο τύπος θεραπείας έχει σχεδιαστεί για να βοηθήσει τους παίκτες να αναδιαμορφώσουν τον τύπο της αρνητικής «εσωτερικής συζήτησης» που μπορεί να τους επηρεάσει σε καταστάσεις υψηλής πίεσης. Ο Μπαρέζι, ο Μπάτζιο και ο Ντοναντόνι ήταν μεταξύ αυτών που έλαβαν θεραπεία.

Ενας απ’ αυτούς τους παίκτες είχε περιγράψει τι αισθανόταν πριν από την εκτέλεση πέναλτι.

«Εβαλα την μπάλα κάτω και έκανα τρία, τέσσερα βήματα πίσω. Και τότε μια μικρή σκέψη πέρασε από το μυαλό μου: κι αν αστοχήσω; Αυτό με συντάραξε. Αρχισα να βλέπω την μπάλα σαν μια μικρή τίγρη. Μετά κοίταξα τον προπονητή, άλλη τίγρη. Μετά κοίταξα τους συμπαίκτες μου: ακόμα 21 τίγρεις. Μετά σκέφτηκα τον κόσμο που με παρακολουθούσε από το σπίτι. Για μια στιγμή είχα 4 δισεκατομμύρια τίγρεις να με κοιτάνε. Ετρεμα. Ενιωθα μπερδεμένος. Ηθελα να κλάψω».

Το Mind Room βοήθησε στην αποσυμπίεση τέτοιων καταστάσεων, ενώ πρόσφερε σημαντική βοήθεια σε παίκτες μεγάλης ηλικίας να επεκτείνουν την καριέρα τους, όπως ο Αλεσάντρο Κοστακούρτα και ο Πάολο Μαλντίνι που αγωνίζονταν μέχρι τα 41 τους.

Μας πίστεψαν

«Είχα τους παίκτες στο πλευρό μου γιατί είχα και το κλαμπ στο πλευρό μου. Ο προπονητής πίστευε στη φιλοσοφία μας. Εκείνα τα χρόνια έλεγε στους παίκτες “δεν παίζεται ποδόσφαιρο με το πόδι αλλά με το μυαλό”. Ηταν το μεγάλο πλεονέκτημα για έναν αθλητικό ψυχολόγο», λέει ο Ντεμικέλις ο οποίος έφυγε από το Μιλάνο μαζί με τον Κάρλο Αντσελότι το 2009 και συνέχισαν τη συνεργασία τους στην Τσέλσι με την οποία κατέκτησαν το νταμπλ. Επέστρεψε στο Μιλάνο το 2014 μαζί με τον Ζέεντορφ που είχε αναλάβει ρόλο τεχνικού διευθυντή αλλά η παρουσία του τελευταίου δεν μακροημέρευσε και το Mind Room πέρασε στην ιστορία μαζί με τις επιτυχίες των Ροσονέρι.