Ερχεται αγωγή κατά της Novartis

Ερχεται αγωγή κατά της Novartis

Ετοιμη προς κατάθεση είναι η αγωγή του ελληνικού Δημοσίου κατά της Novartis. Με βασικό επιχείρημα τις «αθέμιτες πρακτικές» που ακολούθησε ο πολυεθνικός φαρμακευτικός κολοσσός στην Ελλάδα, σε μια περίοδο τουλάχιστον δέκα ετών, το ελληνικό Δημόσιο αιτείται αποκατάσταση των ζημιών που υπέστη.

Επειτα από πολύμηνη διαδικασία η αγωγή που καταρτίστηκε από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους ακολουθεί τα πρότυπα της διεκδίκησης από τη Novartis, αποζημίωσης που απαίτησε και έλαβε το αμερικανικό Δημόσιο σε εξωδικαστικό συμβιβασμό που επήλθε με την εταιρεία.

Το ύψος του ποσού που απαιτείται από την Ελλάδα τηρείται ως επτασφράγιστο μυστικό, δεδομένου ότι της κατάθεσης της αγωγής, σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία, θα προηγηθεί απόπειρα εξωδικαστικού συμβιβασμού.

Πληροφορίες από έγκυρη πηγή αναφέρουν ότι οι ανώτατοι δικαστικοί του ΝΣΚ που συνέταξαν την αγωγή, είχαν να ξεπεράσουν τρία σοβαρά εμπόδια:

– – το πρώτο και κύριο ήταν ότι στις διώξεις που ασκήθηκαν εις βάρος των δέκα πολιτικών προσωπικοτήτων της αντιπολίτευσης για ηθική αυτουργία στις πρακτικές της Novartis, δεν έχει προσδιοριστεί το ύψος της ζημίας που υπέστη το ελληνικό Δημόσιο, και αντιστοίχως ωφελήθηκε η φαρμακευτική εταιρεία

– – το δεύτερο είναι ότι μια απόπειρα που έγινε να συνυπολογιστεί η ζημία του Δημοσίου με βάση τις έρευνες που έγιναν εις βάρος των γιατρών που πραγματοποίησαν υπερσυνταγογραφήσεις με φάρμακα της Novartis, δεν απέδωσε τα αναμενόμενα καθότι δεν διαπιστώθηκε με στοιχεία η εμπλοκή μεγάλου αριθμού γιατρών στο σκάνδαλο. Υπολογίζονται σε μερικές δεκάδες αυτοί που έχουν εντοπιστεί να έχουν λάβει χρήματα από την εταιρεία έναντι των συνταγογραφήσεων φαρμάκων της Novartis, και θα αντιμετωπίσουν τη Δικαιοσύνη. Είναι εντελώς πλασματικός, στη σφαίρα του φανταστικού, ο αριθμός των 4.500 γιατρών που δήθεν είχε εντοπίσει η έρευνα επί κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ

– – το τρίτο πρόβλημα που κλήθηκαν να υπερκεράσουν οι νομικοί του ΝΣΚ που συνέταξαν την αγωγή, ήταν το γεγονός ότι από τα στοιχεία που τους παρασχέθηκαν στο επίμαχο διάστημα που ερευνήθηκε, και ειδικά την περίοδο βάσει των οποίων και ασκήθηκαν οι διώξεις εις βάρος των δέκα πολιτικών προσώπων, οι τιμές των φαρμάκων της Novartis (των περισσοτέρων, τουλάχιστον) μειώθηκαν σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Ετσι οι νομικοί αναγκάστηκαν να καταφύγουν στα προ της διερευνούμενης περιόδου χρόνια, προκειμένου να αντλήσουν στοιχεία και να εντοπίσουν τις διαφορές.

Το ΝΣΚ κινήθηκε για τη σύνταξη της αγωγής έπειτα από επιστολή που απέστειλε προς αυτό τον Ιούλιο του 2021 ο υπουργός Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρας. Είχε προηγηθεί τον Ιανουάριο του ίδιου χρόνου, ερώτημα των κ. Σταϊκούρα και Βασ. Κικίλια (τότε υπουργού Υγείας) προς το ΝΣΚ αν συντρέχουν λόγοι διατύπωσης απαίτησης προς τη Novartis Για αποζημίωση λόγω ηθικής βλάβης του ελληνικού Δημοσίου. Το ΝΣΚ κινήθηκε με βάση και αίτημα δικαστικής συνδρομής προς τις ΗΠΑ, προκειμένου να έχει τα στοιχεία βάσει των οποίων, η αμερικανική κυβέρνηση αποδέχθηκε την καταβολή 347 εκατ. δολαρίων εκ μέρους της φαρμακευτικής εταιρείας, προκειμένου να αναστείλει τις διώξεις κατά κορυφαίων στελεχών της, για τις «αθέμιτες πρακτικές» που ακολούθησαν στην Ελλάδα.

Οι δυσκολίες

Νομικός κύρους, στον οποίο ανέφερα τα σχετικά με την αγωγή αποζημίωσης από τη Novartis, μου υπενθύμισε ότι ενδεχομένως να υπάρξουν δυσκολίες να καταλογιστεί αυτή, αν δεν υπάρξει πλήρης τεκμηρίωση της ζημίας που υπέστη το ελληνικό Δημόσιο από τις «αθέμιτες πρακτικές» της πολυεθνικής του φαρμάκου. Και μου υπενθύμισε την περίπτωση της εταιρείας Johnson and Johnson η οποία με ανάλογες «πρακτικές» κατηγορήθηκε ότι λάδωνε γιατρούς προκειμένου να προωθήσει τα προϊόντα της – εν προκειμένω χειρουργικά μοσχεύματα.

«Στην περίπτωση της Johnson and Johnson, πρέπει να πω ότι τα 11 εκατομμύρια που πιστοποιήθηκαν ως ζημία του ελληνικού Δημοσίου ήταν απολύτως διαπιστωμένα, με στοιχεία. Δηλαδή, όνομα ασθενούς, νοσοκομείο στο οποίο χειρουργήθηκε, όνομα γιατρού ο οποίος τον χειρούργησε, τα μοσχεύματα που δήθεν είχε χρησιμοποιήσει, όλα. Ενα προς ένα. Εδώ δεν ξέρω αν η προεργασία που έχει γίνει για τη στήριξη της αγωγής είναι τόσο λεπτομερής, ώστε τα στοιχεία να θεωρηθούν από ένα δικαστήριο αδιαμφισβήτητα τεκμήρια».

Υπενθυμίζω από την πλευρά μου, σχετικά, ότι η προηγούμενη περίπτωση που το ελληνικό Δημόσιο απαίτησε περί τα 170 εκατ. ευρώ ήταν από τη Siemens για τα «μαύρα ταμεία» της γερμανικής εταιρείας στην Ελλάδα, μέσω των οποίων λάδωσε πολιτικά πρόσωπα και παράγοντες της πολιτείας για να έχει ευνοϊκή μεταχείριση. Με τη Siemens επιτεύχθηκε εξωδικαστικός συμβιβασμός το 2012, αλλά όπως όλοι γνωρίζουν, τίποτα από όσα προέβλεπε η συμφωνία και είχε δεσμευτεί η εταιρεία να κάνει, δεν έγινε…

Η γερμανική… καμήλα

Θυμίζω σχετικά, γιατί τελευταία μας σηκώνουν και τον δείκτη οι Γερμανοί (πρόσφατο δημοσίευμα του γερμανικού «Spiegel», περί της διαφθοράς στην Ελλάδα, μας κατακεραύνωνε ως χώρα – τον μύθο για την καμήλα που κοιτούσε τις καμπούρες των άλλων δεν τον γνωρίζουν φαίνεται στη Γερμανία…), ότι με βάση τον εξωδικαστικό συμβιβασμό του ελληνικού Δημοσίου με τη γερμανική εταιρεία Siemens, ο οποίος επαναλαμβάνω επιτεύχθηκε το 2012 (εν μέσω της βαθιάς οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα, και της απόλυτης κυριαρχίας της τρόικας), η γερμανική εταιρεία υποχρεωνόταν να προχωρήσει σε διάφορες πρωτοβουλίες. Πιο συγκεκριμένα θα δαπανούσε τα επόμενα πέντε χρόνια, έως το 2017 δηλαδή, 90 με 100 εκατομμύρια ευρώ στη χώρα μας «σε φορείς που υπηρετούν το δημόσιο συμφέρον και έχουν ως σκοπό την καταπολέμηση της διαφθοράς, της απάτης και του ξεπλύματος χρήματος, αλλά και για πανεπιστημιακά προγράμματα και 100 υποτροφίες για μεταπτυχιακές σπουδές». Η γερμανική εταιρεία δεσμευόταν επίσης να κάνει μία επένδυση ύψους 100 εκατ. ευρώ στην Ελλάδα και να δαπανήσει άλλα 60 με 70 εκατομμύρια για την κατασκευή ενός νέου εργοστασίου υψηλής τεχνολογίας. Φυσικά, ούτε λόγος για την καταβολή μετρητών.

Οπως προαναφέρω, δεν έγινε τίποτε, και καμία από τις κυβερνήσεις που προηγήθηκαν (ΣΥΡΙΖΑ και ΝουΔου) δεν απαίτησε από την εταιρεία να υλοποιήσει τον εξωδικαστικό συμβιβασμό…

Για τη Μεγαλόνησο

Το βιβλίο που έλαβα προσφάτως, έχει τίτλο «Ακριβή μου Κύπρος» και δεν αποτελεί πόνημα κάποιου γνωστού συγγραφέα. Δεν έχει γραφτεί καν από κάποιον ιστορικό, ούτε πολιτικό. Αλλά αποτέλεσε μια πραγματική έκπληξη για μένα, γιατί είναι γραμμένο από έναν γιατρό. Εναν… ωτορινολαρυγγολόγο. Ονομάζεται Νίκος Μαρουδιάς, και είναι ένας παθιασμένος άνθρωπος. Προοδευτικός, δημοκράτης, και επιπλέον, με πολιτική δράση τόσο στην Κύπρο όσο και στην Ελλάδα. Το βιβλίο είναι μια μαρτυρία, για τα όσα συνέβησαν στην κρίσιμη περίοδο 1960-1974 στο Κυπριακό και καθόρισαν τη μοίρα της Μεγαλονήσου και του εθνικού θέματος για τα επόμενα σχεδόν 50 χρόνια (και ελπίζω, όχι για τα 50 που θα έρθουν).

Η έκπληξη ήταν διπλή γιατί ο Νίκος Μαρουδιάς περιγράφει τα γεγονότα με την αθωότητα, την αγνότητα και την πρόδηλη αδυναμία ενός απλού ανθρώπου να κατανοήσει την πολυπλοκότητα των διπλωματικών χειρισμών, των αντιδημοφιλών πολιτικών αποφάσεων και την απουσία κοινής λογικής στις κινήσεις και τις πρωτοβουλίες των ηγετών.

Οπως και πολλές φορές στο παρελθόν έχω αναφέρει, έχω μια ειδική σχέση με την Κύπρο, και κάθε φορά που παίρνω στα χέρια μου ένα βιβλίο που την αφορά όπως το συγκεκριμένο του κυρίου Μαρουδιά, με πλημμυρίζει η ίδια πάντα συγκίνηση. «Γιατί τι είναι η Κύπρος; Μια Ελλάδα στην άκρη της θάλασσας»…

(Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΚΟΥΚΚΙΔΑ)