Στρατηγική «αποδόμησης» της εικόνας του Πρωθυπουργού

Στο man to man που επιλέγει ο Πρωθυπουργός στην τρέχουσα πολιτική αντιπαράθεση, επιλέγει να σηκώσει το γάντι συνολικά ο Αλέξης Τσίπρας. Αυτό φάνηκε και χθες στη Βουλή κατά τη συζήτηση για την αμυντική συμφωνία με τις ΗΠΑ. Αυτό φαίνεται και στην εξελισσόμενη δομική αντιπολίτευση που ασκεί ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία στο σύνολο της κυβερνητικής πολιτικής.
Μια δομική αντιπολίτευση που για τον Αλέξη Τσίπρα βασική παράμετρο έχει τη μάχη της κάλπης την Κυριακή, στην εκλογή ΚΕ και προέδρου του κόμματός του. Και σε αυτό το πλαίσιο ολοκληρώνει σήμερα τις περιοδείες του ανά τη χώρα με επίσκεψη σε Αρτα και Αγρίνιο, θέτοντας το δικό του στοίχημα και κοιτώντας προς τη ΝΔ και το ΚΙΝΑΛ και τις δικές τους διαδικασίες και την εκλογή αρχηγών από τη βάση. Χθες, για παράδειγμα, ο Τσίπρας επέλεξε να «σφυροκοπήσει» στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής με αιχμή πως η νέα Συμφωνία είναι ετεροβαρής και μετατρέπει την Ελλάδα σε χώρα-δορυφόρο των ΗΠΑ με τη επ’ αόριστον διάστασή της – η οποία δεν παρέχει καμία εξασφάλιση για τα συμφέροντα της χώρας μας. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ στόχευσε δε στον Κυριάκο Μητσοτάκη χαρακτηρίζοντάς τον «αμήχανο» και «στριμωγμένο» και πως «αυτή η αμηχανία και η δυσκολία» έχουν να κάνουν με τα «αποτελέσματα της πολιτικής» της κυβέρνησης.
Το σχέδιο. Είναι σαφές ότι το στρατηγικό σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ είναι η «αποδόμηση» της εικόνας του Πρωθυπουργού και του επιτελικού του κράτους. Ο Αλέξης Τσίπρας πρόσθεσε δε πως η κυβερνητική «αμηχανία» έχει να κάνει με την «πρωτοφανή λαίλαπα» σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Εξήγησε επίσης ότι από τη μια καλείται ο Πρωθυπουργός να «υπερασπιστεί» μια συμφωνία με τις ΗΠΑ «δίχως ανταλλάγματα» και λίγο μετά τη δημοσιογραφική αποκάλυψη ότι οι Αμερικανοί ετοιμάζονται να «πριμοδοτήσουν» την Τουρκία και από την άλλη αντί να μιλάει για τα «κρίσιμα εθνικά θέματα» να «υπεραμύνεται» μιας πολιτικής που «έχει οδηγήσει στην ανέχεια τη συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας».
Ο επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης συμπλήρωσε πως είναι επικίνδυνη η αλλαγή εξωτερικής πολιτικής της χώρας.














