«Τάκη (Θεοδωρικάκο), έχουμε πρόβλημα!..»

«Εγώ δεν έχω κανένα πρόβλημα με τον Τάκη Θεοδωρικάκο, είναι και φίλος μου, αλλά οφείλω να σας πω και να το πω και δημόσια, γιατί εδώ έχει φτάσει η απόγνωσή μου, ότι τον παρακαλώ εδώ και έναν μήνα να συναντηθούμε. Καταλαβαίνω ότι προφανώς ο υπουργός έχει πολλά ζητήματα, αλλά φαντάζομαι ότι μεταξύ των πρώτων δέκα είναι και η Αθήνα. Να σας το πω κι αλλιώς, Τάκη, έχουμε πρόβλημα και πρέπει κάτι να κάνουμε άμεσα». Αυτές οι 82 λέξεις στο ραδιόφωνο (Σκάι 100,3) ήταν αρκετές για να ξεσπάσει μια κόντρα στην ευρύτερη κεντροδεξιά παράταξη ανάμεσα στον δήμαρχο Αθηναίων και τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη. Πηγές μου στο δημαρχιακό μέγαρο – που εξεπλάγησαν από την απόφαση του Κώστα Μπακογιάννη να δημοσιοποιήσει τα προβλήματα επικοινωνίας που αντιμετωπίζει με τον Τάκη Θεοδωρικάκο – επιμένουν ότι η «απόγνωση» του πρώτου είναι ειλικρινής, μια κι «η ανάγκη για προληπτική και διαρκή αστυνόμευση» στις γειτονιές και στο κέντρο είναι, κατά την άποψή του, κάτι παραπάνω από επιτακτική.

«Τι αλήθεια θέλει;»

Ο φίλος Τάκης, πάντως, δεν το πήρε πολύ καλά. Η αντίδραση των πηγών του υπουργείου του το αποδεικνύει. Την παραθέτω αυτούσια: «Ο δήμαρχος φάνηκε να διαφωνεί με τις επιχειρήσεις “σκούπα” στη δημόσια τοποθέτησή του. Η επικοινωνία μεταξύ δήμου και υπουργείου υπάρχει και είναι διαρκής, με τον αρμόδιο υφυπουργό να συντονίζει τις ενέργειες που αποφασίζονται. Γιατί προχώρησε σε τέτοιες δηλώσεις ο δήμαρχος; Τι αλήθεια θέλει; Την εφαρμογή των νόμων ή την κατάσταση ανομίας που επικρατούσε στο κέντρο της πρωτεύουσας;». Αν μου επιτρέπεται μια απάντηση στις υπουργικές απορίες, νομίζω ότι θέλει για την Αθήνα τόσο ενδιαφέρον όσο δείχνει η πολιτική ηγεσία της Αστυνομίας για τα ζητήματα που συγκλονίζουν τα σόσιαλ μίντια.

Ο μαύρος χάρτης

Απροπό, ζήτησα αυτόν τον μαύρο χάρτη της παραβατικότητας στην Αθήνα, που ο Μπακογιάννης ανέφερε ότι έχει συντάξει ο Δήμος, όμως η απόκριση που έλαβα ήταν πως «θα δοθεί μόνο στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη». Ελπίζω να χρησιμοποιηθεί. Επειδή το περιεχόμενό του, μαθαίνω, μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά χρήσιμο.

Δένδιας Vs Σαμαράς

Η συζήτηση στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή για την αμυντική συμφωνία Ελλάδας – ΗΠΑ (ψηφίζεται αύριο στην Ολομέλεια, όπου αναμένεται μάχη αρχηγών) είχε και κάποιες προεκτάσεις. Λέω για όσα επιφύλαξε ο Νίκος Δένδιας προς την πλευρά του Αντώνη Σαμαρά. Δεν τον κατονόμασε, ωστόσο όλοι ψυλλιάστηκαν ότι τον «φωτογράφιζε» για την αιχμηρή ομιλία του στο Συνέδριο της ΝΔ σχετικά με την εξωτερική πολιτική, και δη τα ελληνοτουρκικά. «Ουδείς αρνείται τον πατριωτισμό οιουδήποτε, αλλά υπάρχει ένα ερώτημα: πώς προσλαμβάνεται αυτός ο πατριωτισμός. Γιατί βέβαια δεν μπορούμε να κρύψουμε μέσα στην αίθουσα ότι πολλές φορές στην Ιστορία μας ο πατριωτισμός κάλυψε ιδιοτελέστατες προσωπικές ατζέντες, αλλά ας ξεχάσουμε το παρελθόν», σημείωσε, «πρέπει να δούμε πώς νοηματοδοτεί ο καθένας ατομικά – ξαναλέω, πέρα από κόμματα και πέρα από παρατάξεις – τον πατριωτισμό όταν αναφέρεται σ’ αυτόν». Και συμπλήρωσε – για όποιον δεν κατάλαβε: «Να συμφωνήσουμε ότι η απραξία δεν συνιστά πατριωτισμό και ο στρουθοκαμηλισμός επίσης δεν συνιστά πατριωτισμό».

Συμφωνία με υποσχέσεις

Ως προς τη συμφωνία τώρα, οι υπουργοί Εξωτερικών και Αμυνας την υπερασπίστηκαν με νύχια και με δόντια. Μάλιστα, ο Δένδιας ανέφερε ότι επιλέχθηκε η 5ετής διάρκειά της «γιατί αυτό πιστεύουμε ότι είναι το εθνικό συμφέρον». «Δεν κάναμε καμία χάρη. Θέλαμε την πενταετία. Και, να σας πω την αλήθεια, υπήρχε και σκέψη στην κυβέρνηση και για δεκαετία, όχι μόνο για πενταετία», αποκάλυψε. Ο δε Παναγιωτόπουλος σημείωσε – απαντώντας στα πυρά του Γιώργου Κατρούγκαλου – ότι «δεν είναι κακό να είσαι δεδομένος, δεν είναι κακό να είσαι προβλέψιμος, αλλά και αξιόπιστος (εταίρος)». «Δεν έχει τέλος αυτή η κατηφόρα τού “δώσ’ τα όλα”, της πλειοδοσίας πίστης;» διερωτήθηκε ο Κατρούγκαλος, δηλώνοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, αν έρθει στα πράγματα, θα επανατροποποιήσει τη συμφωνία.

Ρεβυθούσα

Ολοκληρώθηκε χθες ο διαγωνισμός για τη ναύλωση πλοίου που θα χρησιμοποιηθεί για την αποθήκευση LNG στη Ρεβυθούσα. Ενώ υπάρχουν αμφιβολίες για την ακεραιότητα της διαδικασίας, με άλλες εκπρόθεσμες προσφορές να γίνονται αποδεκτές και άλλες να αποκλείονται, η λύση της ναύλωσης πλοίου για έναν μόνο χρόνο αποδεικνύεται μια πολύ ακριβή άσκηση. Ισως θα πρέπει να εξεταστούν οι προσφορές υπό το πρίσμα της μόνιμης εγκατάστασης πλωτής δεξαμενής, αποφεύγοντας το επιπλέον κόστος της αλλαγής πλοίου για τη δεύτερη φάση. Αξίζει να σημειωθεί ότι με την άνοδο των τιμών ναυπήγησης και του ενδιαφέροντος για πλοία LNG οι τιμές για καινούργια και μεταχειρισμένα πλοία είναι σε ανοδική πορεία, καθιστώντας αβέβαιη την εξασφάλιση μόνιμης λύσης για την αύξηση των αποθηκευτικών χώρων LNG της Ρεβυθούσας.