Οι γκρεμιστές κι οι χτίστες

Στις 28 Απριλίου, σε αυτή τη σελίδα, στα «ΝΕΑ», δημοσιεύτηκε ένα κείμενό μου με τίτλο: «Βιβλιοθήκη: ανέκδοτο: πανεπιστημιακή βιβλιοθήκη!». Αναφερόταν στον πόλεμο που κήρυξαν μερικοί αυτοαποκαλούμενοι αναρχικοί κατά της δημιουργίας πανεπιστημιακής βιβλιοθήκης στη Σχολή Θετικών Επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Τους πείραξε ότι, λόγω της βιβλιοθήκης, χάνουν το στέκι που χρησιμοποιούσαν για 34 χρόνια. Το πανεπιστήμιο πήρε έναν χώρο που τον χρησιμοποιούσαν λίγοι για να τον παραδώσει σε όλους.

Επειτα από μπαράζ εχθροπραξιών, ήρθαν τα ΜΑΤ για να προφυλάξουν από τους γκρεμιστές τους χτίστες (καμία σχέση με τον Παλαμά). Το έργο αυτών των παιδιών που υπηρετούν στα ΜΑΤ είναι τιτάνιο. Πρέπει να κάνουν κύκλο με τις ασπίδες τους γύρω από τους εργάτες και να προσέχουν να μην κάνουν ούτε αποδοκιμαστική γκριμάτσα, ενώ οι αναρχικές συλλογικότητες, οι συμπαθούντες, οι αριστεροί συνδικαλιστές του φοιτητικού κινήματος κι οι κομματικοί στρατοί στο ΑΠΘ τούς βρίζουν, τους απειλούν, καμιά φορά τούς επιτίθενται με πέτρες ή και μολότοφ. Περιέγραψα αυτές τις σκηνές γράφοντας ότι με εκπλήσσει που το κράτος αντιμετωπίζει με τέτοια παθητικότητα τόση παρανομία. Και, ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία, σημείωσα:

«Προσωπικώς θα περιμένω την αντίδραση του υπουργείου [Προστασίας του Πολίτη] όταν, αύριο – μεθαύριο, οι οπαδοί του στεκιού θα επιχειρήσουν να βανδαλίσουν τη βιβλιοθήκη. Ποιοι θα φυλάξουν αύριο – μεθαύριο τον χώρο; Τα προβλήματα δεν παύουν να υπάρχουν αν κάνεις ότι δεν τα βλέπεις».

Δεν χρειάστηκε να περιμένω πολύ. Δέκα μέρες μετά, όταν οι χτίστες (και τα ΜΑΤ) έφυγαν για Σαββατοκύριακο, ήρθαν οι γκρεμιστές με τις βαριοπούλες. Η προφητεία εκπληρώθηκε. Και μετά;

Μετά, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη δήλωσε ότι η Ελληνική Αστυνομία θα κάνει τα πάντα για να γίνει η βιβλιοθήκη. Θα επαναφέρει δηλαδή τα ΜΑΤ στον χώρο, που πλέον θα δουλεύουν και Σαββατοκύριακο. Δεν δήλωσε ότι θα κάνει τα πάντα για να συλλάβει τους εισβολείς και βάνδαλους του χώρου, που θα ψάξουν να βρουν τρόπο να επανέλθουν.

Υποτίθεται ότι η ασφάλεια στους χώρους του ήταν από τις προτεραιότητες αυτής της κυβέρνησης για το πανεπιστήμιο. Υπήρχε στο προεκλογικό πρόγραμμα της ΝΔ. Ροκάνισε τον χρόνο με ένα νομοσχέδιο για τη δημιουργία Πανεπιστημιακής Αστυνομίας που δεν ξέρω αν θα ήταν αποτελεσματική, αυτό που ξέρω είναι ότι μας λένε ότι εκπαιδεύεται επί μήνες. Ο πρώην υπουργός Παιδείας, Νίκος Φίλης, είχε απειλήσει κάποτε ότι Πανεπιστημιακή Αστυνομία δεν θα γίνει αποδεκτή. Τρομοκράτησαν οι βρυχηθμοί του την κυβέρνηση;

Από την άλλη, αναρωτιέμαι, ποιος όντως νοιάζεται στην Ελλάδα για μια βιβλιοθήκη. Πόσο μειοψηφία είναι όσοι έχουν όντως βελτιώσει γνώσεις και ζωή σε βιβλιοθήκες; Γκρέμισαν μια βιβλιοθήκη, σιγά. Ας είχαν πειράξει κανένα γατάκι και τότε θα είχαν να κάνουν με την οργή και την αποφασιστικότητα του υπουργού Τάκη Θεοδωρικάκου.

Περιφρονώντας τις υποτιθέμενες αξίες του
Τι είναι τα πρότυπα και τα πειραματικά σχολεία για τον ΣΥΡΙΖΑ; Ο τέως υπουργός Παιδείας, Κώστας Γαβρόγλου, έλεγε ότι καταστρέφουν την παιδική ηλικία και, όπως σε όλη την εκπαίδευση, εργάστηκε για την ισοπέδωσή τους προς τα κάτω. Ο πρώην υπουργός Παιδείας και τομεάρχης Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Φίλης, τον Ιούνιο του 2020, μιλώντας στη Βουλή τα περιέγραψε ως εξής: «Ενα δίκτυο σχολείων για τα παιδιά μιας μειοψηφικής, μορφωτικής και κοινωνικής ελίτ, που θα λειτουργεί με ξεχωριστές προδιαγραφές και προνομιακές ρυθμίσεις σε σχέση με τα υπόλοιπα σχολεία, σαν ένα καρκίνωμα στα σπλάχνα της δημόσιας εκπαίδευσης». Ο Αλέξης Τσίπρας, προφανώς, συναινεί σε αυτούς τους χαρακτηρισμούς, άλλωστε γι’ αυτόν πάντα «η αριστεία είναι ρετσινιά».
Για όλους εκτός από τον ίδιο. Δημοσιεύτηκε χθες ότι ο γιος του έδωσε εξετάσεις για να παρακολουθήσει το πρότυπο σχολείο της Πλάκας. Μπράβο στον πρώην πρωθυπουργό που ως πατέρας προσπαθεί να δώσει εφόδια στο παιδί του για να γίνει άριστος. Μόνο ένα πρόβλημα υπάρχει: οι πολιτικοί, πρόσωπα με διάφανη ζωή, δεν θα έπρεπε να ζουν σύμφωνα με όσα πιστεύουν; Μπορεί η ζωή τους να έρχεται αντιμέτωπη με την εικόνα τους χωρίς να υπάρχει ηθικό και πολιτικό πρόβλημα; Από πού αντλούν ορισμένοι το θράσος να περιφρονούν τις αξίες που επικαλούνται;