Συναγερμός για το μικρόβιο των ΜΕΘ

Συναγερμό σε κοινωνία και επιστημονική κοινότητα σήμαναν οι δηλώσεις του καθηγητή Παθολογίας Λοιμώξεων στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και γενικού γραμματέα της Ελληνικής Εταιρείας Λοιμώξεων, Νίκου Σύψα, την Πέμπτη κατά τη διάρκεια του 21ου Πανελληνίου Συνεδρίου Λοιμώξεων, σύμφωνα με τις οποίες μετά την πανδημία του κορωνοϊού η ανθρωπότητα αναμένεται να έρθει αντιμέτωπη με την απειλή του Candida Auris, «ένα πολυανθεκτικό μικρόβιο (σ.σ. μύκητας), που ήδη μας δημιουργεί πρόβλημα και θα το βρούμε μπροστά μας». Μάλιστα, ο καθηγητής πρόσθεσε χαρακτηριστικά: «Περνάμε σε μια ενδημική φάση της πανδημίας. Προκύπτουν, όμως, άλλες απειλές, όπως τα πολύ ανθεκτικά μικρόβια, που αποτελούν μεγάλο πρόβλημα. Το 2050 πρώτη αιτία θανάτου θα είναι τα πολύ ανθεκτικά μικρόβια και οι αιτίες πολύ ανθεκτικών μικροβίων είναι η υπερκατανάλωση αντιβιοτικών όπως και κακές πρακτικές υγιεινής των χεριών».

Μιλώντας χθες στο Μega, η πρόεδρος της Ενωσης Νοσοκομειακών Γιατρών Αθήνας – Πειραιά (ΕΙΝΑΠ) Ματίνα Παγώνη, εξήγησε ότι ο Candida Auris απαντάται σε νοσοκομεία και ιδιαίτερα στις ΜΕΘ, ενώ εξήγησε πως, παρότι είναι δύσκολο στέλεχος, αν γίνει γρήγορα η ταυτοποίησή του μπορεί να αντιμετωπιστεί: «Αυτό το στέλεχος, το γνωρίζουμε από το 2009. Στην Ιαπωνία εμφανίστηκε πρώτη φορά. Οντως είναι επιθετικό και πρέπει γρήγορα να γίνεται η ταυτοποίηση, ώστε να πάρει τη θεραπευτική αγωγή που πρέπει ο ασθενής για να μπορέσει να το αντιμετωπίσει». Ωστόσο, τόνισε πως ο Candida Auris έχει μεγάλη θνησιμότητα. «Εμείς εδώ στην Ελλάδα δεν έχουμε ακριβή ποσοστά. Στο εξωτερικό έχει πολύ μεγάλα ποσοστά, έξι στους δέκα», υπογράμμισε.

Στην Ελλάδα, η πρώτη απομόνωση του μύκητα ήταν το 2019, και έκτοτε απομονώνονται με αυξανόμενη συχνότητα στελέχη Candida Auris από διεισδυτικές λοιμώξεις (καντινταιμίες), σε βαρέως πάσχοντες με μακροχρόνιες νοσηλείες και παρουσία ενδαγγειακών καθετήρων.

Τρεις λόγοι επικινδυνότητας. Ο μύκητας αυτός θεωρείται επικίνδυνος μελλοντικά για τρεις κύριους λόγους:

1. Εμφανίζει συχνά αντοχή σε αντιμυκητικά φάρμακα, όπως οι αζόλες, ή και σε άλλες κατηγορίες αντιμυκητικών, όπως οι εχινοκανδίνες και η αμφοτερικίνη Β.

2. Η ταυτοποίηση του ζυμομύκητα εμφανίζει δυσκολίες με τις συνήθεις εργαστηριακές μεθόδους. Η εσφαλμένη ταυτοποίηση μπορεί να οδηγήσει σε ακατάλληλη διαχείριση και θεραπευτική αντιμετώπιση των ασθενών.

3. Επειδή ο Candida Auris προκαλεί όλο και συχνότερα επιδημίες σε μονάδες υγειονομικής περίθαλψης, η έγκαιρη ανίχνευσή του είναι σημαντική, ώστε να ληφθούν ειδικά μέτρα για την πρόληψη της διασποράς.