Το «κόλπο» για φθηνό ρεύμα

Το «κόλπο» για φθηνό ρεύμα

Οι εκρηκτικοί λογαριασμοί στο ηλεκτρικό ρεύμα εξακολουθούν να αποτελούν το νούμερο ένα θέμα συζήτησης για τους περισσότερους Ελληνες, κι εγώ σκέφτηκα από την πλευρά μου να ζητήσω τη γνώμη ενός ειδικού. Να πληροφορηθώ γιατί οι Πορτογάλοι και οι Ισπανοί, όλοι σύντροφοι της Κεντροαριστεράς και της σοσιαλδημοκρατίας, πληρώνουν φθηνότερα το ρεύμα. Η απάντηση του ειδικού ήταν η αναμενόμενη: γιατί οι δύο χώρες δεν έσπευσαν να κερδίσουν τα εύσημα του πρωτοπόρου από την απεξάρτηση της παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος από ορυκτά καύσιμα – πετρέλαιο, λιγνίτη, φυσικό αέριο. Μου είπε ο ειδικός: «Μην ψάχνεσαι, οι δύο χώρες είναι στην πρωτοπορία από χρόνια. Δεν θέλουν να αποδείξουν τίποτε και σε κανέναν. Οι κυβερνήσεις τους είχαν όραμα και στρατηγικές από πολλών ετών. Ετσι τώρα απολαμβάνουν τα αγαθά αυτών των πολιτικών. Η Πορτογαλία και η Ισπανία έχουν σχετικά μικρό ποσοστό συμμετοχής ορυκτών καυσίμων στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Και στις δύο χώρες το ποσοστό είναι γύρω στο 30%. Συγκεκριμένα, η συμμετοχή του φυσικού αερίου κατά τη διάρκεια του 2021 ανήλθε στο 29% στην Πορτογαλία (+2% πετρέλαιο) και στο 25% στην Ισπανία».

Καλό; Πολύ, θα πρόσθετα.

Λύση οι Ανανεώσιμες Πηγές

Και επειδή μπορεί να τεθεί το ερώτημα, ωραία, αλλά τι κάνουν προκειμένου να είναι αυτάρκεις σε ηλεκτρικό ρεύμα, και δη φθηνό ηλεκτρικό ρεύμα, αυτές οι δύο χώρες, η απάντηση βρίσκεται στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, ήτοι φωτοβολταϊκά και ανεμογεννήτριες, οι οποίες, προσέξτε με παρακαλώ, παρέχουν:

n στη μεν Πορτογαλία το 60% του παραγόμενου ηλεκτρικού ρεύματος. Η χώρα καλύπτει τις επιπλέον ανάγκες της εισάγοντας από την Ισπανία περίπου 10% κυρίως τους θερινούς μήνες.

n στη δε Ισπανία οι ανάγκες της χώρας σε ηλεκτρικό ρεύμα καλύπτονται κατά 47% από τι; Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Ενώ ένα ποσοστό που φτάνει περίπου το 23% παράγεται από πυρηνικά εργοστάσια που διαθέτει η χώρα.

Πάμε τώρα στο τι συμβαίνει στην ωραία μας χώρα και ως αποτέλεσμα αυτού που συμβαίνει οι λογαριασμοί του ηλεκτρικού ρεύματος υπερίπτανται, δεν πιάνουν καθόλου έδαφος – κόβουν βόλτες στον αέρα. Πριν μεταφέρω όμως τις πληροφορίες του ειδικού που προαναφέρω, σπεύδω να διευκρινίσω περί την ταυτότητά του. Παιδιά, μην πάει ο νους σας στον υπουργό Σκρέκα, καμία σχέση. Τον Σκρέκα, μου έλεγε χθες ένας συνάδελφός του υπουργός (καλός άνθρωπος…) «εκθειάζοντας» τη… «σχετικότητα» του υπουργού Ενέργειας με το αντικείμενο, «τον στείλαμε στη Σύνοδο των υπουργών Ενέργειας και ούτε που κατάλαβε τι αποφασίστηκε».

Κλείνει η παρένθεση και επανέρχομαι στο τι συμβαίνει στα καθ’ ημάς, εν σχέσει με τις χώρες της Ιβηρικής Χερσονήσου. Κατά τον ειδικό που προανέφερα, λοιπόν, στην Ελλάδα η παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος από τα ορυκτά καύσιμα αντιστοιχεί στο 57% του ενεργειακού μείγματος! Με το φυσικό αέριο να κατέχει τη μερίδα του λέοντος από αυτό το 57%. Εφτανε μέχρι πριν από λίγες ημέρες στο 45%, ενώ η παραγωγή ρεύματος από την καύση λιγνίτη, μόλις στο 12%! Πόση είναι η συμμετοχή των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας στην παραγωγή; 32%.

Οπότε, μου λέει ο ειδικός, κάποιος οφείλει να απαντήσει στο κρίσιμο ερώτημα, γιατί η Ελλάδα έσπευσε να εξαρτήσει σχεδόν το μισό της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από το φυσικό αέριο και έστειλε εκατομμύρια φουκαράδες καταναλωτές σε ταχύρρυθμα φροντιστήρια για το τι είναι η «ρήτρα αναπροσαρμογής» και πώς λειτουργεί…

Πρόταση νόμου για πλαφόν

Στο μεταξύ, το KΙΝΑΛ, που την Κυριακή θα έχει σε πανηγυρικό κλίμα «βαφτίσια» – αναμένονται μερικές, αρκετές, δεκάδες χιλιάδες νονοί και νονές στην ωραία τελετή -, κάνει πράξη αυτό που από ημέρες τονίζει ο αρχηγός του, ο Νίκος Ανδρουλάκης. Οτι η μόνη λύση σχετικά με τους τραγικά υψηλούς λογαριασμούς του ηλεκτρικού ρεύματος είναι να τεθεί πλαφόν στη λιανική τιμή της κιλοβατώρας. Ως εκ τούτου, και ύστερα από επεξεργασία στην οποία μετείχαν μερικοί ειδικοί (και ο προαναφερθείς…), κατέληξαν σε πρόταση νόμου την οποία καταθέτουν σήμερα στη Βουλή. Τι θα προνοεί για τους καταναλωτές, αν γίνει δεκτή η πρόταση;

«Την επιβολή πλαφόν στη λιανική τιμή της ενέργειας (που) είναι μια λύση συμβατή με την εργαλειοθήκη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, δίνει άμεσα λύση στο πρόβλημα νοικοκυριών και επιχειρήσεων με τους υπέρογκους λογαριασμούς και δεν κλείνει το μάτι στην κερδοσκοπία».

Ωραία; Πολύ ωραία, αρκεί να ψηφιστεί η πρόταση νόμου και από τα υπόλοιπα κόμματα, διότι οι 22 του σημερινού ΚΙΝΑΛ δεν επαρκούν. Χρειάζονται άλλες τουλάχιστον 129 ψήφοι για να γίνει νόμος του κράτους το πλαφόν.

Και επειδή στη Χαριλάου Τρικούπη το γνωρίζουν, δεν είναι δα και παιδαρέλια, απηύθυναν χθες έκκληση προς τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις να ψηφίσουν την πρόταση ασμένως.

«Καλούμε τις πολιτικές δυνάμεις να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να δώσουν διέξοδο στα κοινωνικά αδιέξοδα που δημιουργεί εδώ και μήνες η ενεργειακή κρίση» αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση του κόμματος, και όσοι πιστοί ας απαντήσουν καταφατικά στο προσκλητήριο. Αλλιώς, θα λιώνουμε όλοι από τους υπέρογκους λογαριασμούς…

Μαθήματα από τον ειδικό

Δεδομένου τώρα ότι συναφής με όλα αυτά, τα προηγούμενα δηλαδή, είναι και η «κλιματική κρίση» (στο όνομά της γίνεται η προσπάθεια να απεξαρτηθούν οι χώρες από τον λιγνίτη στην παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος, καθότι επιταχύνει την κλιματική αλλαγή), να μην ξεχάσω να αναφέρω ότι ο ειδικός των ειδικών περί αυτά στην Ελλάδα ονομάζεται Γιάννης Μανιάτης και είναι πλέον καθηγητής στο ΠΑΠΕΙ, στο Πανεπιστήμιο Πειραιά. Ο Γ. Μανιάτης, λοιπόν, μου έστειλε χθες μια ανακοίνωση σύμφωνα με την οποία ξεκίνησε η υποβολή αιτήσεων των φοιτητών για το Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών (ΠΜΣ) «Κλιματική Κρίση και Τεχνολογίες Πληροφορικής κι Επικοινωνιών», για το ακαδημαϊκό έτος 2022-23, το οποίο επιμελείται ο ίδιος. Τα μαθήματα θα ξεκινήσουν τον προσεχή Οκτώβριο. Πιο επίκαιρο από ποτέ…

Διακρίσεις για το Καποδιστριακό

Ας μου επιτραπεί, παρακαλώ, να συνεχίσω σε αυτό το ακαδημαϊκό πλαίσιο, δεδομένου ότι πολλές φορές κατά το παρελθόν έχω επικρίνει την ποιότητα των παρεχόμενων σπουδών στα ελληνικά πανεπιστήμια. Τούτου δοθέντος, θα πω για λόγους αντικειμενικότητας μια καλή κουβέντα σχετικά με τη σωστή δουλειά που γίνεται στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Προσφάτως λοιπόν ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα για το 2022 της παγκόσμιας κατάταξης πανεπιστημίων Times Higher Education Impact Ranking. Η εν λόγω κατάταξη, η οποία δημοσιεύεται για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά, αξιολογεί τα πανεπιστήμια με βάση την οικονομική και κοινωνική τους επίδραση, όπως αυτή αποτιμάται από τους δεκαεπτά στόχους βιώσιμης και αειφόρου ανάπτυξης του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Το Καποδιστριακό πέτυχε ορισμένες υψηλές επιδόσεις, μερικές από τις οποίες είναι και ιδιαίτερα σημαντικές, όπως:

n Στην Ισότητα των Φύλων (Gender Equality), όπου κατέλαβε την 75η θέση παγκοσμίως μεταξύ 938 πανεπιστημίων.

n Στη Μείωση Ανισοτήτων (Reduced Inequalities), όπου κατέλαβε την 81η θέση στον κόσμο μεταξύ 796 πανεπιστημίων.

n Στην Ποιοτική Εκπαίδευση (Quality Education), όπου κατετάγη στις θέσεις 101-200 παγκοσμίως μεταξύ 1.180 πανεπιστημίων.

n Στην κατηγορία Βιομηχανία, Καινοτομία και Υποδομές (Industry, Innovation and Infrastructure), όπου επίσης κατετάγη στις θέσεις 101-200.

n Στον τομέα Αξιοπρεπής Εργασία και Οικονομική Ανάπτυξη (Decent Work and Economic Growth), όπου βρίσκεται στις θέσεις 201-300 παγκοσμίως μεταξύ των μεγαλύτερων πανεπιστημίων της υφηλίου.

Συμπέρασμα: κάτι συμβαίνει στο Καποδιστριακό, κάτι καλό…

(Και δεν ξεχνώ ότι κάθε πρωί στις 7 μας έρχεται φρέσκια φρέσκια ενημέρωση για την Covid-19, που περιλαμβάνει εξελίξεις από ολόκληρη την παγκόσμια ιατρική κοινότητα – έργο ΕΚΠΑ και αυτό…)