Η Ιστορία γράφτηκε από τον ηττημένο

Η περίπτωση του εκλιπόντος Ιβιτσα Οσιμ είναι μοναδική στα χρονικά του ελληνικού ποδοσφαίρου. Πρόκειται για έναν προπονητή που απέτυχε παταγωδώς να ανταποκριθεί στις προσδοκίες του πανίσχυρου Παναθηναϊκού των αρχών της δεκαετίας του 1990, αλλά μετατράπηκε σε αφηρωισμένο τέκνο των απανταχού Πρασίνων και του Τύπου. Γύρω από το πρόσωπο του Οσιμ πλέχτηκε ένας ιστός μύθου λόγω του θάρρους του να σηκώσει ανάστημα στην οικογένεια Βαρδινογιάννη με δηλώσεις – τροχιοδεικτικά που μνημονεύονται ακόμα.

Η αόρατη μονομαχία στα μαρμαρένια αλώνια του ελληνικού ποδοσφαίρου ανέδειξε ωστόσο νικητή τον τότε πρόεδρο του Παναθηναϊκού Γιώργο Βαρδινογιάννη, αλλά η Ιστορία δεν φρόντισε να του απονείμει τα δίκαια. Ο Παναθηναϊκός ενημέρωσε τον Οσιμ για την απόλυσή του στις 11.30 το βράδυ της 14ης Μαρτίου 1994, δύο ημέρες μετά τη λευκή ισοπαλία του Τριφυλλιού με τον Απόλλωνα στη Ριζούπολη.

Στη διάρκεια της σεζόν είχαν προηγηθεί έξι ήττες, εκ των οποίων οι τέσσερις σε ντέρμπι. Λίγες ώρες πριν του κοινοποιηθεί η απόλυση, ο Οσιμ είχε μιλήσει στην «Ομάδα» και τον Μανώλη Σαριδάκη. Από τα λόγια του ήταν εύκολο να συμπεράνεις πως για τον Βόσνιο έφταιγαν όλοι οι άλλοι εκτός από τον ίδιο.

Σ’ αυτή την περίφημη συνέντευξη είχε πει πως στην Ελλάδα «όλοι ξέρουν από μπάλα εκτός από εμένα. Ολοι θέλουν να κάνουν τον προπονητή και με συμβουλεύουν». Υπήρχε και η επιλογή της παραίτησης, την οποία δεν ενεργοποίησε.

Για το 0-0 με τον Απόλλωνα έφταιγε ο αγωνιστικός χώρος. Για τις ήττες στα ντέρμπι έριξε το βάρος της ευθύνης στους παίκτες. Και για τον Βαρδινογιάννη είπε πως «όποτε πηγαίνω στο Σύνταγμα αισθάνομαι κατηγορούμενος. Βάζω τα “καλά” μου, ξυρίζομαι».

Οταν τον αντικατέστησε ο Ρότσα, ο Παναθηναϊκός άρχισε να πετά αγωνιστικά. Ολοκλήρωσε τη σεζόν αήττητος, ενώ κατέκτησε το Κύπελλο. Την επόμενη χρονιά πήρε το νταμπλ και έφτασε μία ανάσα από τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, νικώντας εκτός έδρας τον Αγιαξ. Η ειρωνεία είναι πως τις επιτυχίες του Ρότσα τις καρπώθηκε ο Οσιμ, με το απόσταγμα «έβαλε τις βάσεις», ενώ ο κ. Πρόεδρος (ένας είναι ο Πρόεδρος) έμεινε ως ο κακός μιας σαρκαστικής ιστορίας.