Προοδευτική κυβέρνηση: Στοίχημα και στόχος

Ηταν σίγουρα ένα ιστορικό Συνέδριο. Αφενός σηματοδότησε το πέρασμα στην εποχή ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, αφετέρου εξελίχθηκε και ολοκληρώθηκε σε συνθήκες πρωτόγνωρης δυστοπίας. Την πανδημία μ’ όλα της τα καταστροφικά παρεπόμενα για κοινωνία και οικονομία, συμπλήρωσε ο πόλεμος δίπλα μας.

Η βάρβαρη ρωσική εισβολή, πέρα από τη φρίκη και τον όλεθρο στην Ουκρανία, φέρνει την ενεργειακή και πιθανόν επισιτιστική κρίση για την Ευρώπη, όπως και την κρίση ασφαλείας και βέβαια τη βαριά επιδείνωση της οικονομικής πραγματικότητας με πρωτόγνωρο πληθωρισμό και υπονόμευση της ανάπτυξης.

Η κρισιμότητα των στιγμών προσέδωσε μια άλλη βαρύτητα στο Συνέδριο κι επέβαλε την ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ως δύναμης ευθύνης, που είναι σε θέση να προτείνει μια συγκροτημένη ρεαλιστική εναλλακτική πρόταση υπέρβασης των αδιεξόδων κι εξόδου από την πολυεπίπεδη κρίση.

Στην εποχή της απόλυτης αβεβαιότητας, η διακυβέρνηση της χώρας από τη ΝΔ συνιστά μείζονα κίνδυνο. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν αποδείχθηκε απλώς κατώτερη των περιστάσεων. Οι επιλογές και οι δεσμεύσεις της διεύρυναν τις κοινωνικές ανισότητες ωθώντας όλο και περισσότερους στα όρια της επιβίωσης. Κατασπατάλησαν (με όρους πελατειακούς) τον δημόσιο πλούτο. Ενίσχυσαν τον κρατικό αυταρχισμό και περιέστειλαν δικαιώματα και ελευθερίες. Η τραγική αδυναμία πρόβλεψης και ανάσχεσης της ακρίβειας, απ’ την ενέργεια μέχρι τα αγαθά, γονατίζει ακόμα και τα μέχρι χθες οικονομικά ανθεκτικά νοικοκυριά.

Αποτελεί χρέος και στοίχημα για τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ να αναλάβει το βάρος εξόδου απ’ αυτόν τον ζόφο. Η στήριξη της χειμαζόμενης κοινωνίας και η παραγωγή πλούτου μέσω της αλλαγής του χρεοκοπημένου παραγωγικού μοντέλου δεν μπορεί παρά να αποτελούν τον στόχο.

Μια προοδευτική κυβέρνηση Τσίπρα, σοφότερη και έμπειρη αυτή τη φορά, με σχέδιο, τόλμη και ρεαλισμό, κοινωνική ευαισθησία και όραμα, προβάλλει ως προϋπόθεση επιτυχούς μετάβασης της χώρας και της κοινωνίας στην επόμενη απρόβλεπτη μέρα.

Και βέβαια, ευθύνη απέναντι στους ψηφοφόρους τους, αλλά και στην Ιστορία, έχουν όλες οι πολιτικές δυνάμεις που αυτοπροσδιορίζονται ως «προοδευτικές», για τις επιλογές που θα κάνουν ενόψει των επόμενων εκλογών, που όποτε κι αν γίνουν, θα γίνουν με το σύστημα της απλής αναλογικής. Κι όπως, σε άλλες συνθήκες, είχα πρωτοπεί δημόσια τον Φεβρουάριο του 2018, όταν διαφαίνονταν στον ορίζοντα η επίλυση του Μακεδονικού και οι ανακατατάξεις στο πολιτικό σκηνικό που αυτή θα επέφερε, χρέος των προοδευτικών δυνάμεων ήταν, με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ να συναποτελέσουν μια κυβέρνηση προοδευτικής συνεργασίας. Τότε πέσαν όλοι να με… φάνε. Ομως οι εκλεκτικές πολιτικές συγγένειες που εκφράζονται σ’ ένα κυβερνητικό προγραμματικό πλαίσιο, οδηγούν στις κυβερνητικές συνεργασίες-συμμαχίες. Εκεί το αντι-ΣΥΡΙΖΑ σύνδρομο δεν χωρά.

Η επιλογή δεν μπορεί παρά να γίνει στο πλαίσιο των προγραμματικών συγκλίσεων στα μεγάλα θέματα που απασχολούν τη χώρα σήμερα. Στις πολιτικές στήριξης της τραυματισμένης κοινωνίας και οικονομίας. Στα εργασιακά, στο κοινωνικό κράτος, στη δημόσια παρέμβαση και διαχείριση δημοσίου πλούτου και αγαθών, στην υγεία και την παιδεία. Στη θέση της χώρας στην ανασχηματιζόμενη ΕΕ και τις επιλογές στην εξωτερική πολιτική σ’ έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία.

Αυτό αποτέλεσε το ομόφωνο και ελπιδοφόρο μήνυμα του Συνεδρίου προς τους πολίτες και τα προοδευτικά κόμματα.

Ο Σπύρος Δανέλλης είναι μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, πρώην βουλευτής Ηρακλείου