Ο Μακρόν {LF}και επίσημα {LF}ο… ανεπίσημος ηγέτης της ΕΕ

Η ανακούφιση για το γαλλικό εκλογικό αποτέλεσμα ήταν απτή σε όλες, σχεδόν, τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες – μόνο τη Βουδαπέστη μπαίνει κανείς στον πειρασμό να εξαιρέσει. Τα συγχαρητήρια μηνύματα, που έφτασαν, σε κάθε περίπτωση, από κάθε γωνιά της ΕΕ, συνόδεψε η εκτίμηση πολλών αναλυτών πως την επόμενη πενταετία ο Εμανουέλ Μακρόν θα είναι ο ανεπίσημος ηγέτης της ΕΕ. Η «Ομάδα του Βίζεγκραντ» (Ουγγαρία, Πολωνία, Τσεχία και Σλοβακία) δεν είναι παρά σκιά του εαυτού της από όταν ξεκίνησε η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία: η εγγύτητα της Βουδαπέστης με τη Μόσχα έκανε τους εταίρους της να πάρουν αποστάσεις. «Η έγνοια τους δεν είναι πλέον πώς να μπλοκάρουν την Ευρώπη» λέει ένας ευρωπαίος διπλωμάτης στη «Monde». «Οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης ανησυχούν πολύ για την κατάσταση στην Ουκρανία, νιώθουν μεγάλη ανάγκη για ευρωπαϊκή αλληλεγγύη». Οπως ακριβώς η Ρώμη, η Μαδρίτη ή η Αθήνα. Οσο για τη Γερμανία, ο Ολαφ Σολτς είναι αποδυναμωμένος, επικεφαλής ενός διχασμένου συνασπισμού. «Οσο ήταν εκεί η Μέρκελ, έδειχνε την κατεύθυνση. Σήμερα, η Γαλλία έχει την ηγεσία, η Γερμανία ακολουθεί» εκτιμά ο Φιλίπ Λαμπέρ, επικεφαλής των Ευρωπαίων Πρασίνων. Οπως προειδοποιεί ωστόσο ένας άλλος διπλωμάτης, «δεν είναι δεδομένο πως αυτό ωφελεί την ευρωπαϊκή ατζέντα».

Ο ΦΙΛΕΥΡΩΠΑΪΣΜΟΣ  του Εμανουέλ Μακρόν είναι δεδομένος, στο Πεδίον του Αρεως τη βραδιά της νίκης του ακούστηκε και πάλι η «Ωδή στη Χαρά», ο ίδιος επαναβεβαίωσε την επιθυμία του για μια «πιο ισχυρή Ευρώπη». Ο γάλλος πρόεδρος είχε ζητήσει ήδη από το 2017 μεγαλύτερη δημοσιονομική και φορολογική αλληλεγγύη, καθώς και μεγαλύτερη ευρωπαϊκή κυριαρχία σε θέματα άμυνας. Η Ανγκελα Μέρκελ κώφευσε στις προτάσεις του. Αλλά η COVID και o πόλεμος στην Ουκρανία επανέφεραν αυτές τις ιδέες στην κορυφή της γεωπολιτικής ατζέντας.

Το μεγάλο ερώτημα, σημειώνουν οι αναλυτές, είναι το κατά πόσο η Γερμανία θα ακολουθήσει εφεξής μια ατζέντα σχεδιασμένη από κοινού με την Ευρώπη ή έναν πιο μοναχικό δρόμο. Ενώ οι Ευρωπαίοι επεξεργάζονται ένα έκτο πακέτο κυρώσεων σε βάρος της Μόσχας, ο Μακρόν γνωρίζει πως το υπό συζήτηση εμπάργκο στο ρωσικό πετρέλαιο και στο φυσικό αέριο θα είναι ένα από τα πρώτα θέματα που θα του επιτρέψουν να αφουγκραστεί τον σφυγμό του γαλλογερμανικού άξονα. Η ευρωπαϊκή σύνοδος της 30ής και της 31ης Μαΐου, στη διάρκεια της οποίας οι «27» θα συζητήσουν για αυτή τη «στρατηγική αυτονομία» που τόσο αγαπά ο επανεκλεγείς γάλλος πρόεδρος, θα είναι ένα κρίσιμο στάδιο. Στο τραπέζι θα βρεθεί επίσης αργά ή γρήγορα η παράταση, ή μη, της αναστολής του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης. Οπως και η θέση του Κιέβου στους κόλπους της ΕΕ – και παράλληλα, η θέση της Μολδαβίας, της Γεωργίας, καθώς και των έξι κρατών των Δυτικών Βαλκανίων που χτυπούν την ευρωπαϊκή πόρτα. Ο Εμανουέλ Μακρόν θα πρέπει όμως να αντιμετωπίσει και τις αδυναμίες του: στον πρώτο γαλλικό προεδρικό γύρο, ένα 56% των ψηφοφόρων στήριξαν υποψηφίους ανοιχτά εχθρικούς προς την ΕΕ.