Η σκιά {LF}του Μελανσόν στο Τάε {LF}Κβον Ντο

Ιστορική λεπτομέρεια: θυμάστε πότε ο Αλέξης Τσίπρας είχε μιλήσει για τον κίνδυνο ο τότε Ολάντ να γίνει «Ολαντρέου»; Ηταν το μακρινό 2012 σε συνέντευξη Τύπου στο Παρίσι. Λεπτομέρεια δεύτερη: δίπλα του καθόταν χαμογελώντας ο Ζαν-Λικ Μελανσόν. Τότε εξάλλου ο ΣΥΡΙΖΑ και η «Ανυπότακτη Γαλλία» ήταν στο ίδιο αντι-νεοφιλελεύθερο άρμα. Και μετά ήλθε η διακυβέρνηση εν Ελλάδι. Ο ΣΥΡΙΖΑ εφάρμοσε το τρίτο πρόγραμμα. Και ο γάλλος φίλος και σύντροφος Μελανσόν έπαψε να είναι φίλος και σύντροφος. Μάλιστα δεν δίστασε να εκτοξεύσει βαρείς χαρακτηρισμούς για τους έλληνες τέως συντρόφους, ενώ τα νήματα των δύο πολιτικών χώρων σχεδόν κόπηκαν εντελώς.

Ο Μελανσόν δε, από το 2017 μέχρι το 2019 επιχείρησε να διαμορφώσει ένα plan b για την Ευρώπη, πιο ευρωσκεπτικιστικό, ενώ έκανε και ζυμώσεις για να αποβληθεί ο ΣΥΡΙΖΑ από την αριστερή οικογένεια. Παρ’ όλα αυτά, και μετά το κακό αποτέλεσμα που πήρε η «Ανυπότακτη Γαλλία» στην ευρωεκλογές του 2019 οι ευρωβουλευτές των δύο κομμάτων συνυπήρχαν στην ευρωομάδα της Αριστεράς – με τη λεπτομέρεια επίσης πως οι του ΣΥΡΙΖΑ είχαν πια και καλή σχέση με τους Γερμανούς του DeLinke που έγερναν τον εσωτερικό συσχετισμό. Και ερχόμαστε στο 2022. Ο Μελανσόν – όπως λένε από την Κουμουνδούρου στελέχη με ευρωπαϊκή γνώση – ακολούθησε μια εξαιρετική καμπάνια για τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών και πέτυχε να εκφράσει την κοινωνική διαμαρτυρία στη Γαλλία από τα αριστερά. Εδώ δεν διέφυγε από πολλούς πως ο Μελανσόν έβαλε νερό στο κρασί του και όπως λέει συριζαϊκή πηγή «κατάφερε να συγκρατήσει δυνάμεις να μην πάνε στην Ακροδεξιά, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ επί Μνημονίων». Ο Μελανσόν δε, τροποποίησε τη στάση του και με θετικό τρόπο απευθύνθηκε προς την εκλογική του βάση τρεις φορές, προτρέποντας να μην ψηφίσουν τη Λεπέν στον δεύτερο γύρο.

ΜΗΝΥΜΑ. Αυτά όλα μετρήθηκαν από τον ΣΥΡΙΖΑ. Οχι, τηλεφώνημα Τσίπρα – Μελανσόν δεν είχαμε. Είχαμε όμως συγχαρητήριο μήνυμα εκ μέρους της ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, που απέστειλε ο αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και επικεφαλής της ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Παπαδημούλης, προς την ευρωομάδα της La France Insoumise (Ανυπότακτη Γαλλία). «Το αποτέλεσμα του πρώτου γύρου των γαλλικών εκλογών είναι ένα πολύ ενθαρρυντικό μήνυμα για τις αριστερές δυνάμεις στην Ευρώπη, αν και είναι κρίμα να βλέπουμε ότι η Αριστερά θα μπορούσε να είχε περάσει στον δεύτερο γύρο αν δεν υπήρχε πολυδιάσπαση», ανέφερε το μήνυμα, ενώ στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε η ανάλυση-τοποθέτηση της Ράνιας Σβίγκου που απ’ το Πολιτικό Συμβούλιο του ΣΥΡΙΖΑ έχει τη «χρέωση» των ευρωπαϊκών.

Η όλη κινητικότητα θα έχει αντίκτυπο και στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ που ξεκινά αύριο. Τα μηνύματα της γαλλικής κάλπης θα είναι αδύνατον να μην απασχολήσουν το εκλεκτορικό σώμα για τις επόμενες τρεις ημέρες. Οχι, ο Μελανσόν δεν θα είναι στο γήπεδο του Τάε Κβον Ντο στο Φάληρο. Ακόμη έχει νερό να κυλήσει για την αποκατάσταση της σχέσης των δύο χώρων. Θα είναι όμως παρών σε τοποθετήσεις. Και σε αντιθέσεις που υπάρχουν εσωτερικά. Υψηλόβαθμη κομματική πηγή λέει πως η επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ να παραμείνει στην ευρωομάδα της Αριστεράς είναι επιλογή μακράς πνοής. Και πως στρατηγική θα είναι πάντα η προσπάθεια της Κουμουνδούρου να γεφυρώνει τους αριστερούς και τους προοδευτικούς σε Ευρώπη – αφού ο Αλέξης Τσίπρας είναι και παρατηρητής στο PES.

ΠΙΕΣΗ. Μάλιστα αναφέρει και την επόμενη ημέρα της «Ανυπότακτης Γαλλίας» και τη διαδοχή στον εκεί χώρο που αφήνει το πεδίο για μια νέα σχέση. Εδώ βέβαια πολλοί σημειώνουν την πίεση από άλλες ομάδες του ΣΥΡΙΖΑ να εγγραφεί ή να μετακινηθεί το κόμμα στην ομάδα των ευρωσοσιαλιστών. Λέγεται πως θα υπάρξει και πλατφόρμα-πρόταση από νεότερα στελέχη εντός συνεδρίου, που θα ζητούν την αναθέρμανση των γεφυρών του κόμματος με τους Ευρωσοσιαλιστές, ή μια πιο οργανική σχέση.

Αν το δει κάποιος σε ένα ευρύτερο κάδρο, ο ΣΥΡΙΖΑ κινείται πια στο κέντρο του πολιτικού συστήματος, την ίδια ώρα που δυνάμεις εντός (Ομπρέλα, Νεολαία) ζητούν την επαναριζοσπαστικοποίηση ή την πιο σωστή έκφραση των επισφαλών εργαζομένων και νέων. Για πολλούς τα μηνύματα της Γαλλίας θα είναι εκ των κεντρικών συνεδριακών θεμάτων. Οι πιο επικριτικοί βέβαια θεωρούν πως όλα αυτά θα σκεπαστούν από τις αντιθέσεις στο οργανωτικό πεδίο και στο αν τελικώς η νέα ΚΕ και ο πρόεδρος θα εκλεγούν από την κομματική βάση. Οπως και να ‘χει, ο βηματισμός του κόμματος προς το Κέντρο ή προς την Αριστερά θα είναι ένα εκ των σαφών συμπερασμάτων του 3ου Συνεδρίου.