Η μελωδία της φρίκης

Ο γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν αντιμετωπίζει έντεκα αντιπάλους στον πρώτο γύρο των εκλογών την Κυριακή. Από τους έντεκα, οι τρεις είναι ακραίοι και η μία, η Μαρίν Λεπέν, βρίσκεται μόλις τρεις μονάδες μακριά από τον Μακρόν, σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις.

Στη ζωή, υπάρχει πάντα μια μελωδία. Ομορφη, απαλή, αρκετά γλυκιά για να ξεφύγεις για λίγο από τον καθημερινό Γολγοθά που σε τρώει, για να σου δώσει δύναμη. Για κάποιους, αυτή η μελωδία είναι ο εθνικός ύμνος, όπως στην Ουκρανία, που παίζει στα μεγάφωνα έπειτα από κάθε σειρήνα που προειδοποιεί για επίθεση. Μπορεί όμως να είναι και λόγια, υποσχέσεις, όπως στην περίπτωση της Μαρίν Λεπέν. Η ακροδεξιά υποψήφια στις γαλλικές εκλογές θα βρεθεί, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, στον δεύτερο γύρο απέναντι στον πρόεδρο Μακρόν.

Το 2017 τον είχε αντιμετωπίσει ξανά στον δεύτερο γύρο, αλλά δεν ήταν προετοιμασμένη και κάποιοι έβλεπαν το τέλος της πολιτικής καριέρας της. Αλλά η Μαρίν Λεπέν δεν το έβαλε κάτω. Δούλεψε και αποφάσισε, σε αντίθεση με όλα τα υπόλοιπα κόμματα, να βασίσει την προεκλογική της εκστρατεία και το πρόγραμμά της σε ένα και μοναδικό θέμα: την αγοραστική δύναμη. «Η στρατηγική ήταν έξυπνη» εξηγεί στα «ΝΕΑ» ο πολιτικός αναλυτής και συγγραφέας Φρανς Ολιβιέ Ζιζμπέρ. Ιδιαίτερα «μετά τα κίτρινα γιλέκα, τις μεγάλες κινητοποιήσεις για τις συντάξεις και το κύμα ακρίβειας που ήρθε πριν από τον πόλεμο της Ουκρανίας, είναι το μόνο θέμα που απασχολεί τους Γάλλους».

Ετσι, σε μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις πριν από τον πρώτο γύρο, στο πρώτο ραδιοφωνικό σταθμό της Γαλλίας, το RTL, στην ερώτηση που έγινε στους υποψηφίους «Ποιον θα πάρετε πρώτα τηλέφωνο μόλις μπείτε το προεδρικό Μέγαρο;», η Λεπέν έπαιξε αυτό ακριβώς το χαρτί. Απάντησε: «Δεν είναι ερώτηση αυτή. Ερώτηση είναι τι θα κάνω. Και θα σας πω τι θα κάνω πρώτο. Θα μειώσω τον ΦΠΑ από 20% στο 5%. Αυτό θα κάνω, τα υπόλοιπα δεν ενδιαφέρουν τους Γάλλους».

Αυτή η μελωδία αρέσει στους Γάλλους που δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα. Αυτοί οι Γάλλοι που είναι θυμωμένοι (fâchés) αλλά όχι απαραίτητα «φασίστες» (fachos), που θεωρούν ότι ο γάλλος πρόεδρος Μακρόν δεν χειρίστηκε σωστά τις κρίσεις, ενώ κάποιοι θεωρούν ότι «τους κορόιδεψε δείχνοντας ότι τους ακούει, όπως μετά τα κίτρινα γιλέκα, όταν έκανε τον γύρο της Γαλλίας για να ακούσει τα παράπονα των συμπολιτών του αλλά στο τέλος δεν άκουσε κανέναν» λέει ο Ζιζμπέρ.

Το αποτέλεσμα; Η δύναμη της ακροδεξιάς τάσης φτάνει το 40% και όλων τον άκρων μαζί (με το κόμμα του ακροαριστερού Μελανσόν) το 56%. Βέβαια το πρώτο κόμμα θα είναι σίγουρα για άλλη μια φορά η αποχή. Αλλά υπάρχει και η διαφορά μεταξύ Μελανσόν, Ζεμούρ και Λεπέν.

Το πρόβλημα είναι ότι σήμερα, ύστερα από τόσα χρόνια, η Λεπέν δεν τρομάζει πια τους Γάλλους. Βέβαια οι αγορές πέρασαν μια αναταραχή μπροστά στο ενδεχόμενο να έρθει στην εξουσία, αλλά η ίδια θεωρεί ότι «θα περάσει» και δεν θα χρειαστεί ένα πάγωμα των λογαριασμών. Δεν τρομάζει και δεν την τρομάζει πια τίποτα. Ακόμα και το ενδεχόμενο να αντιμετωπίσει τον Μακρόν σε ντιμπέιτ πριν από τον δεύτερο γύρο, διότι έχει μάθει την παρτιτούρα της απ’ έξω και γνωρίζει ότι πάντα στις δύσκολες εποχές κερδίζει η λαϊκίστικη μελωδία. Και αυτό την κάνει ακόμα πιο επικίνδυνη.