Η κρίση κι η οικολογική ασυνειδησία

Είναι σχεδόν βέβαιο ότι εμείς – όχι μόνο η Ελλάδα αλλά η Ευρώπη γενικώς – δεν θα αντιληφθούμε πλήρως το μέγεθος της επισιτιστικής κρίσης που θα προκαλέσει ο πόλεμος στην Ουκρανία. Η αύξηση των τιμών θα πλήξει, χωρίς καμιά αμφιβολία, τους πιο ευάλωτους συμπολίτες μας και αυτό δεν πρέπει να υποτιμάται. Αλλά δεν θα βιώσουμε τις συνέπειες που αναμένεται να υποστούν κάποιες χώρες της Μέσης Ανατολής κι ακόμη περισσότερο οι πιο φτωχές χώρες της Αφρικής, εκεί όπου δισεκατομμύρια άνθρωποι και παιδιά υποφέρουν από υποσιτισμό και βασίζονται στη διεθνή ανθρωπιστική βοήθεια. Σε κάθε περίπτωση, όμως, η κρίση αυτή είναι μια ευκαιρία για τον αναπτυγμένο κόσμο να επαναπροσδιορίσει και τη διατροφική πολιτική, όπως ήδη επισπεύδει αλλαγές στην ενέργεια και την αύξηση της παραγωγής των ΑΠΕ.

Οι επιστήμονες χρόνια τώρα, μελετώντας τις επιπτώσεις της αλόγιστης ανθρώπινης δραστηριότητας και της κλιματικής αλλαγής, έχουν κρούσει τις καμπάνες του κινδύνου και μελετάνε λύσεις και προτάσεις για νέες και πιο ποιοτικές καλλιέργειες και «πράσινες» παρεμβάσεις. Ολα αυτά, για κάποιο λόγο, δεν περνάνε στον δημόσιο διάλογο στη Ελλάδα. Δεν συζητάμε για το σε ποιες καλλιέργειες πρέπει να στραφούμε, δεν υπάρχει η λογική της δια βίου εκπαίδευσης των αγροτών, κτηνοτρόφων και ιχθυοτρόφων και τα κίνητρα για καλές πρακτικές. Σε κάποια θέματα δε η άγνοια είναι τρομακτική. Ενα προφανές παράδειγμα σε μια χώρα με τόσο μεγάλη ακτογραμμή, είναι ότι η πλειονότητα των πολιτών δεν ξέρει τα βασικά για την ηθική αλιεία, εστιατόρια διαφημίζουν ανενόχλητα ότι σερβίρουν παράνομα είδη (π.χ. πετροσωλήνες), ψάρια μικρότερα των ελάχιστων νόμιμων μεγεθών πωλούνται παντού.

Είναι τόσο ειρωνικό που προ ολίγων ημερών, το πλέον δημοφιλές μαγειρικό ριάλιτι διαφήμιζε πως έκανε «εβδομάδα οικολογίας» κάνοντας βαρύγδουπα κηρύγματα για τη βιωσιμότητα και το περιβάλλον, βάζοντας τους παίκτες να μαγειρέψουν ροφούς το πολύ ενός κιλού, ενώ πρόκειται για ψάρι που το νόμιμο μέγεθός του είναι τουλάχιστον τα 45 εκατοστά. Ολα αυτά υποτιμώνται ενώ είναι πολύ σοβαρά. Το να μην εφαρμόζονται οι νόμοι, να μην εκπαιδεύονται οι πολίτες και να μην εξετάζουμε τη βιωσιμότητα του αγροδιατροφικού μας τομέα δεν είναι μια κάποια χαριτωμένη μεσογειακή ανεμελιά. Είναι άρνηση της πραγματικότητας και κοντόφθαλμη πολιτική που θα τα βρούμε μπροστά μας στο όχι και τόσο βαθύ μέλλον.