Το πόλο του Ολυμπιακού

Ηταν άνοιξη του 2019. Ο Ολυμπιακός με τη γυναικεία του ομάδα είχε υψηλό στόχο να αλώσει την έδρα της Σαμπαντέλ και να πάρει την ευρωπαϊκή κούπα στο πόλο. Τα κορίτσια το πίστευαν. Ο κόουτς, ο Χάρης Παυλίδης, επίσης. Δεν είχαν τίποτα να ζηλέψουν από τις ισπανίδες αντιπάλους τους. Ο τελικός ήταν ένα ματς που «έσπασε καρδιές». Τι κι αν προηγήθηκαν οι Ερυθρόλευκες; Στο τέλος έμειναν χωρίς γκολ, είδαν αποβολές εις βάρος τους, ήρθε η ήττα με 13-11 και μια χαμένη ευκαιρία. Στην πισίνα δεν υπήρχαν μόνο τα δάκρυα από τα υγρά μάτια των κοριτσιών, ούτε είχε ποτιστεί το νερό με τη δίκαιη αγανάκτηση για μια απαράδεκτη διαιτησία – όλοι συμφώνησαν σε αυτό. Διέκριναν οι ψαγμένοι κάτι πολύ περισσότερο: την πεποίθηση πως ο Ολυμπιακός θα φτιάξει ακόμη ισχυρότερη ομάδα, τις δυσκολίες θα ξεπεράσει και θα φτάσει ξανά στην κορυφή της Ευρώπης.

Ακριβώς αυτό συνέβη. Τα χρόνια που κύλησαν, στον Πειραιά δεν απογοητεύτηκαν και έβαλαν πλώρη για νέες διακρίσεις. Εχουν την τύχη να χτίσουν την ισχύ της ομάδας τους με βάση την… ελληνική συνταγή. Δηλαδή, κοιτώντας πρώτιστα τα μετόπισθεν! Κάπως έτσι, διαθέτουν το καλύτερο δίδυμο «άσων» στην Ευρώπη, ίσως τις κορυφαίες γκολκίπερ της Γηραιάς, τη Διαμαντοπούλου και τη Σταματοπούλου. Οποια και να παίξει, βασική θα μοιάζει. Και όπως έκαναν τις απλωτές οι υπόλοιπες όταν επιτίθεντο ή προσπαθούσαν να κερδίσουν την μπάλα, έβλεπες τα κύματα του πάθους να φουσκώνουν στη φαινομενικά ήρεμη πισίνα…

Οσο για τον εξτρά παίκτη; Αυτός δεν είναι άλλος από τον κόσμο! Δεν χρειάζεται, προφανώς να ειπωθούν πολλά. Αρκούν τα λόγια της Ελενας Ξενάκη, της υπέροχης φουνταριστής που ήρθε το περασμένο καλοκαίρι από τον Λαιμό και τη Βουλιαγμένη στον Ολυμπιακό και γεύτηκε ήδη ένα ευρωπαϊκό τρόπο. Δεν είχε λόγια να αφιερώσει για τους οπαδούς που γέμισαν τις εξέδρες του κολυμβητηρίου. Τα είχε, σχεδόν, χάσει. «Ευχαριστώ…», έλεγε και το επαναλάμβανε. Κάπως έτσι είχε νιώσει και η Ασημάκη όταν έκανε το ίδιο δρομολόγιο. Σαφώς και είναι ωραίο να παίζεις στη Βουλιαγμένη. Ο χτύπος της καρδιάς όμως είναι παραπάνω έντονος όταν σε σπρώχνει το κοινό, με το πάθος του το φλογερό από τις εξέδρες.

Και οι φίλοι του Ολυμπιακού έχουν μια σύνδεση άκρως συναισθηματική με τη γυναικεία ομάδα πόλο. Με το πόλο γενικώς. Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι οι οπαδοί των ομάδων μοιάζουν να διαλέγουν ένα σύνολο και το αγκαλιάζουν παραπάνω. Στον Παναθηναϊκό τις γυναίκες του βόλεϊ. Στην ΑΕΚ τα παιδιά του χάντμπολ. Ε, στον Ολυμπιακό, αυτό που συμβαίνει με το πόλο και δη με τις γοργόνες που έφεραν ακόμη μια Ευρωλίγκα, είναι πρωτοφανές. Και ανεπανάληπτο, όπως οι στιγμές που έζησαν όλοι όσοι βρέθηκαν ένα μαγικό διήμερο στον Πειραιά…