Θα συγκαλύψει την πραγματικότητα η πιθανή νίκη του Μακρόν;

Ολες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ο Εμανουέλ Μακρόν θα κερδίσει δεύτερη πενταετή θητεία στο Μέγαρο των Ηλυσίων στις γαλλικές εκλογές, ο πρώτος γύρος των οποίων θα διεξαχθεί στις 10 Απριλίου. Στον δεύτερο γύρο, δύο εβδομάδες αργότερα, όπως δείχνουν τα πράγματα, θα έχει απέναντί του την ακροδεξιά υποψήφια Μαρίν Λεπέν. Ομως σε πολλά μέρη της Γαλλίας μπορεί κάποιος να διαπιστώσει ότι υπάρχει γενικευμένη αντίδραση προς την πολιτική ελίτ του Παρισιού – κάτι που σημαίνει, σύμφωνα με τους αναλυτές – ότι μια νίκη Μακρόν δεν θα μπορέσει να περιορίσει την οργή της γαλλικής κοινωνίας, η οποία ξέσπασε με τις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις των Κίτρινων Γιλέκων, ούτε να αποδυναμώσει τους ακραίους γάλλους πολιτικούς που θέλουν να την εκμεταλλευτούν.

Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία στα ανατολικά σύνορα της ΕΕ στα τέλη Φεβρουαρίου ανέδειξε τον Μακρόν, ο οποίος συνομιλεί τακτικά με τον πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν επιδιώκοντας διπλωματική λύση, σε ηγέτη εν καιρώ πολέμου και αύξησε το προβάδισμά του στις εθνικές εκλογές. Τα πολιτικά ζητήματα που επισημαίνονται από τους αντιπάλους του στην προεκλογική εκστρατεία – μετανάστευση, ιδίως μουσουλμάνων, και εγκληματικότητα – φαίνονται ξαφνικά λιγότερο σημαντικά όταν ευρωπαϊκές πόλεις πολιορκούνται και λεηλατούνται από ρωσικά στρατεύματα και εκατομμύρια ουκρανοί πολίτες αναζητούν καταφύγιο σε γειτονικές χώρες στην ΕΕ.

Ομως οι περισπασμοί της σύγκρουσης έδωσαν στον γάλλο πρόεδρο και μια δικαιολογία για να μη συζητήσει με τους αντιπάλους του στις εκλογές τις οικονομικές και κοινωνικές πολιτικές ή το αυξανόμενο κόστος ζωής. Αυτό κινδυνεύει να τροφοδοτήσει την ήδη ευρέως διαδεδομένη αντίληψη ότι ο Μακρόν είναι αλαζόνας και απέχει από τις ανησυχίες των απλών ανθρώπων. Πολλοί πολίτες λένε ότι είναι πιθανό να απόσχουν τελείως από τις κάλπες – οι δημοσκόποι υπολογίζουν ότι περίπου το 1/3 δεν σχεδιάζει να ψηφίσει, κάτι που θα σήμαινε ρεκόρ αποχής -, οι σχολιαστές υποστηρίζουν ότι αυτό θα μπορούσε να υπονομεύσει τη νομιμότητα του Μακρόν τα επόμενα πέντε χρόνια, παρά τις σχετικά ισχυρές οικονομικές επιδόσεις της Γαλλίας από τότε που ανέλαβε καθήκοντα. Η μεγάλη αποχή και οι πιθανές ισχυρές επιδόσεις των ακροδεξιών και ακροαριστερών αντιπάλων του Μακρόν θα σημαίνει ότι η Γαλλία θα παραμείνει βασικό πεδίο μάχης στον παγκόσμιο αγώνα μεταξύ των φιλελεύθερων διεθνιστών και των δυνάμεων του εθνικισμού και του λαϊκισμού. Αυτές ήταν οι δυνάμεις που πυροδότησαν το Brexit στο Ηνωμένο Βασίλειο, εξέλεξαν τον Ντόναλντ Τραμπ στις ΗΠΑ και έφεραν ισχυρούς ηγέτες στην εξουσία από τη Βραζιλία έως τις Φιλιππίνες.

Για τον Τζούλιαν Τζάκσον, τον ιστορικό και βιογράφο του Σαρλ ντε Γκολ, η πιθανή νίκη του Μακρόν θα συγκαλύψει την πραγματικότητα – ότι το γόητρο της Γαλλίας ως φάρος της φιλελεύθερης δημοκρατίας «κρέμεται από μια κλωστή». Υπενθυμίζει ότι η Ακροδεξιά εισέβαλε στη γαλλική μεταπολεμική πολιτική ζωή ήδη από τη δεκαετία του 1980 και συνεχίζει να ενισχύεται. «Ο Μακρόν το συγκρατεί, αλλά για πόσο;»