Πούτιν: «Ο μεγάλος αντινατοϊκός και αντιναζιστής»;

Η Ελλάδα είναι μια χώρα που στηρίζεται και αξιοποιεί ως διπλωματικό της όπλο το Διεθνές Δίκαιο και τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ. Θεωρεί θεμελιακό της καθήκον να υπερασπίζεται την αρχή της μη επέμβασης στο εσωτερικό τρίτου κράτους, της μη βίαιης παραβίασης των συνόρων, της εθνικής κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας των κρατών. Δίπλα στις αρχές υπάρχουν οι θεμελιακές αξίες της ανθρώπινης ζωής και της υπεράσπισης των αμάχων, ιδιαίτερα των γυναικόπαιδων. Με αυτές τις αρχές και αξίες οφείλουμε να κρίνουμε τον πόλεμο στην Ουκρανία. Διαφορετικά, όποιος τις αρνείται, στηρίζει – έστω και άθελά του – πολιτικές που στρέφονται σε βάρος των συμφερόντων της Κύπρου και της Ελλάδας.

Συχνά ακούω το επιχείρημα ότι όποιος είναι αντινατοϊκός οφείλει να είναι με τον Πούτιν. Δηλαδή ναι μεν να αποδοκιμάζονται οι εισβολές σε Κύπρο, Γρενάδα, Βιετνάμ και αλλού, κάτι που έκανα όλη μου τη ζωή, αλλά, αντίθετα με μένα, να εγκρίνονται οι «αρεστές» εισβολές, όπως αυτές της ρωσικής παλιάς και νέας τσαρικής πολιτικής. Είτε πρόκειται για τη διάλυση της Πολωνίας στα τέλη του 18ου αιώνα είτε για την ισοπέδωση της Ουκρανίας σήμερα. Πρόκειται για επιχείρημα που λαθεύει διότι:

Πρώτον, η μάχη επί του πραγματικού πεδίου σύγκρουσης γίνεται ανάμεσα, αφενός, στον στρατό και στον λαό της Ουκρανίας και, αφετέρου, της Ρωσίας. Ο ουκρανικός λαός απέκτησε τα τελευταία χρόνια ανεπτυγμένη εθνική συνείδηση και πολλά δείχνουν ότι διεξάγει έναν δικό του πόλεμο, εξ ου και η «έκπληξη» της ισχυρής αντίστασής του απέναντι στη Ρωσία. Ο Πούτιν δεν είναι ούτε επαναστάτης ούτε η συνέχεια του μπολσεβικισμού. Είναι ο αυταρχικός ηγέτης ενός ολιγαρχικού συστήματος που ονειρεύεται αναστύλωση της τσαρικής αυτοκρατορίας. Πρόσφατα καταδίκασε τον Λένιν για τα δικαιώματα που εκχώρησε στην Ουκρανία η επαναστατική Ρωσία. Και δεν μπορεί να μη συγκινείται κανείς από τις εικόνες με τα σκοτωμένα παιδιά, τα πεινασμένα μωρά. Και αυτά γίνονται στην Ουκρανία από ρωσικές βόμβες και όχι στη Ρωσία.

Σημειώνω ότι οι ευρωπαϊκές χώρες, προεξέχουσας της Γερμανίας, δήλωναν ότι δεν θα δώσουν όπλα άμυνας στην Ουκρανία. Αναγκάστηκαν να το κάνουν αφού άντεξε η Ουκρανία και αναπτύχθηκε ένα ισχυρό αντιπολεμικό κίνημα στις χώρες τους που καταδίκαζε τη ρωσική εισβολή υπό την κάλυψη του αντινατοϊσμού. Σημειώνω, όμως, ότι τέσσερα χρόνια που ήμουν ΥΠΕΞ ουδέποτε τέθηκε θέμα ένταξης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ. Το αίτημά της ουσιαστικά απορρίφθηκε το 2008 στο Βουκουρέστι και δεν επανήλθε σε αυτό το επίπεδο.

Δεύτερον, η Ρωσία ψευδώς ισχυρίζεται ότι η Ουκρανία ήθελε να κάνει εισβολή στη Ρωσία, την οποία τάχα πρόλαβε. Η αλήθεια είναι ότι η Ρωσία μιλά εκ του ασφαλούς. Χτυπά την πρωτεύουσα της Ουκρανίας και ισοπεδώνει την πόλη του ελληνισμού με πυραύλους που εκτοξεύει από την Κριμαία και από πλοία! Και δεν έχει κανένα κόστος που θα είχε μια χώρα σε έναν κλασσικό πόλεμο: τον βομβαρδισμό και δικών της πόλεων. Η Ρωσία γνωρίζει ότι ο πληθυσμός και οι υλικοτεχνικές υποδομές της δεν θα πάθουν τίποτα, όσους ανθρώπους και αν σκοτώσει στην Ουκρανία, όσες υποδομές και αν διαλύσει. Ισοπεδώνει εκ του ασφαλούς. Τα άλλα περί Ουκρανίας που «ετοιμαζόταν» να κάνει πόλεμο είναι για εσωτερική της κατανάλωση.

Τρίτον, μετά τις ενέργειες της Ρωσίας το ΝΑΤΟ «αναζωογονήθηκε». Εστειλε στρατεύματά του σε σειρά μελών του που συνορεύουν με Ρωσία. Αρχίσαν οι μεγάλοι εξοπλισμοί κρατών που συγκρατούσαν τις αμυντικές δαπάνες τους παρά τις πιέσεις των ΗΠΑ. Ουδέτερα κράτη σκέφτονται να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ. Χώρες όπως η Γαλλία, που είχαν διαπιστώσει τον «εγκεφαλικό θάνατο» του ΝΑΤΟ, συσπειρώνονται σε αυτό όσο ποτέ άλλοτε. Ολα αυτά χάρη στην παράνομη εισβολή του Πούτιν που μερικοί θεωρούν ως τον κύριο φορέα αποδυνάμωσης του ΝΑΤΟ. Ο πλήρης παραλογισμός.

Μερικοί υποστηρίζουν ότι ο Πούτιν είναι ο φορέας του αντιναζισμού σε αντίθεση με την Ουκρανία στην οποία κυριαρχούν ναζιστές. Η αλήθεια είναι ότι η Ουκρανία έχει ναζιστές, όπως έχει η Ρωσία, αλλά και τα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη. Εκείνο που ξεχωρίζει τη Ρωσία από πολλά άλλα κράτη είναι η στήριξη που δίνει εδώ και χρόνια σε πολλά ακροδεξιά κόμματα σε Ανατολή και Δύση. Πολλά τα χρηματοδοτεί και τα δανειοδοτεί. Η Ουκρανία δεν το κάνει. Επίσης, νομίζω ότι δεν μπορεί κανείς να αποδεχτεί ότι το μέτωπο «Πούτιν – μακελάρηδες της Τσετσενίας και τζιχαντιστές χασάπηδες» είναι ό,τι καλύτερο έχει να επιδείξει «το σύγχρονο αντιφασιστικό κίνημα».

Τέλος, σε αυτόν τον πόλεμο υπάρχουν παρανομίες και εγκλήματα και από τις δύο πλευρές. Αλλά εκείνη η πλευρά που κάνει μαζική παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου και του Δικαίου του πολέμου είναι η Ρωσία. Χρησιμοποιεί μεθόδους που χρησιμοποίησαν οι ναζιστές στις ηρωικές σοβιετικές πόλεις, όπως στο Στάλινγκραντ και στο Λένινγκραντ: περικύκλωση, πείνα, δίψα, θάνατοι από ελλείψεις, βομβαρδισμούς αμάχων. Στόχος: ο διαμελισμός της Ουκρανίας, η παράνομη ένταξη εδαφών της στη Ρωσία.

Ο Νίκος Κοτζιάς είναι πρώην υπουργός Εξωτερικών