Συν όχλω αμαθία πλείστον κακόν

Ναι, το «θρίλερ της Πάτρας», που εδώ και δύο μήνες ξετυλίγεται καρέ-καρέ μέσα από τηλεοπτικούς δέκτες, ενημερωτικούς (και «ενημερωτικούς») ιστότοπους και σελίδες εφημερίδων (σημ. με τα εμπεριστατωμένα και ψύχραιμα ρεπορτάζ του Βασίλη Λαμπρόπουλου στα «ΝΕΑ» να προλέγουν πάντα τις εξελίξεις), είναι πρωτοφανές. Είναι, ακόμα, σοκαριστικό, συγκλονιστικό, αδιανόητο, τρομακτικό, φρικιαστικό και πάει λέγοντας.

Ξέρετε τι άλλο είναι σοκαριστικό, συγκλονιστικό, αδιανόητο, τρομακτικό, φρικιαστικό; Ο όχλος. Το αφιονισμένο πλήθος λούμπεν νοικοκυραίων που επικαλούμενοι κάποια ηθική ανωτερότητα (;) ζητούν την κεφαλή της φερόμενης ως παιδοκτόνου – και όλων των συγγενών της πρώτου βαθμού – επί πίνακι. Λες και ο θεσμός της Δικαιοσύνης παύει να λειτουργεί όταν οι κατηγορούμενοι έχουν τελέσει εγκλήματα ασύλληπτης αγριότητας και το βάρος της εφαρμογής του νόμου πέφτει στις πλάτες «εξαγριωμένων πολιτών».

Πώς το έλεγε ο Ευριπίδης; Συν όχλω αμαθία πλείστον κακόν…