Μια ιστορία

To «DER SPIEGEL»  αναφέρθηκε στο συγκεκριμένο επεισόδιο πριν από έναν χρόνο. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του, το βράδυ της 19ης Απριλίου του 2020 ένα περιπολικό αεροσκάφος της FRONTEX που πετούσε πάνω από το Αιγαίο πήρε μερικές φωτογραφίες και τις έστειλε στην έδρα του οργανισμού, στη Βαρσοβία. Μία από αυτές έδειχνε άνδρες της Ελληνικής Ακτοφυλακής να σταματούν βορείως της Λέσβου ένα φουσκωτό με πρόσφυγες, μεταξύ των οποίων τέσσερα παιδιά. Μια άλλη έδειχνε να τους επιβιβάζουν στο σκάφος τους. Μια τρίτη, να τους φορτώνουν ξανά στο φουσκωτό και να τους ρυμουλκούν προς τις τουρκικές ακτές. Η τελευταία φωτογραφία έδειχνε το φουσκωτό να πλέει μόνο του χωρίς μηχανή. Εκείνη την ώρα, στις 3.21 τα χαράματα της 20ής Απριλίου, οι πιλότοι έλαβαν εντολή από τον Πειραιά να απομακρυνθούν. «Ο λόγος;» ρώτησε ο επικεφαλής τους. «Ουδείς», του απάντησαν.

Τέτοιες επαναπροωθήσεις, όπως χαρακτηρίζονται αυτές οι ενέργειες τόσο από το Der Spiegel όσο και από άλλα μεγάλα ξένα μέσα ενημέρωσης, έγιναν κι άλλες. Την έρευνα την ανέλαβε προσωπικά ο επικεφαλής της FRONTEX, o Φαμπρίτσε Λετζέρι, που παρασημοφορήθηκε πρόσφατα από τον υπουργό Μετανάστευσης και έχει προσκληθεί να μιλήσει τον άλλο μήνα στο Φόρουμ των Δελφών. Και βρήκε ότι όλα έγιναν σύμφωνα με τον νόμο. Το θέμα όμως έφτασε στην Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης, τη γνωστή μας OLAF. Το ερεύνησε κι εκείνη για έναν χρόνο. Κι όπως έγραψε προχθές το Der Spiegel, το πόρισμά της αποτελείται από 200 σελίδες – και είναι κόλαφος.

Με βάση 20 συγκλίνουσες μαρτυρίες, η OLAF κατηγορεί τρεις αξιωματούχους της FRONTEX ότι παραβίασαν τους κανονισμούς της ΕΕ. Ανάμεσά τους, φέρεται να είναι και ο ίδιος ο Λετζέρι, γνωστός στις Βρυξέλλες ως «Φαμπρίτσε Τεφλόν» επειδή όποτε ερωτάται για κάτι ξεκινάει μακριούς μονολόγους γεμάτους με γραφειοκρατικές λεπτομέρειες και «υβριδικές απειλές». Ο Λετζέρι φέρεται να κατηγορείται για συνεργασία με τις ελληνικές αρχές στις επαναπροωθήσεις και συγκάλυψη των καταγγελιών για πολιτικούς λόγους. Εναντίον του έχει προσφύγει επίσης στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ενωσης μια ΜΚΟ για την υπόθεση ενός νεαρού Σύρου που οι ελληνικές αρχές φέρονται να συνέλαβαν στη Σάμο και να εγκατέλειψαν στη συνέχεια στη θάλασσα, εν γνώσει της FRONTEX.

Ολα αυτά μπορεί βέβαια να είναι ψέματα, όπως παγίως υποστηρίζει η ελληνική κυβέρνηση. Οι όποιες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, επίσης, ωχριούν μπροστά στα εγκλήματα στα οποία επιδίδονται αυτές τις ημέρες οι δυνάμεις του Πούτιν. Σε αντίθεση με τη Ρωσία, όμως, η Ελλάδα είναι κράτος δικαίου. Και σκιές δεν επιτρέπονται, για κανέναν λόγο.

«Οι μαρτυρίες που λαμβάνουμε για ένα γεγονός συχνά αποκλίνουν μεταξύ τους», είπε στις αρχές του μήνα ο επικεφαλής της OLAF Βίλε Ιτάλα σε ενημέρωσή του προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. «Εδώ όμως όλοι οι μάρτυρες είπαν την ίδια ιστορία». Να την έστησαν τόσο αριστοτεχνικά;