Αθεράπευτα ερωτευμένος με τη δημοσιογραφία

Πρωί της προηγούμενης Δευτέρας. «Ελα Κώστα, ο Λινάρδος είμαι. Δεν θα σου στείλω αυτή την εβδομάδα, δεν είμαι καλά…». Με συνοπτικές διαδικασίες το τηλέφωνο έκλεισε. Με δυσκολία άκουσα τα λόγια αυτά. Ο Πέτρος Λινάρδος δεν μπορούσε να πει παραπάνω. Προφανώς και κατάλαβα. Ηταν η προειδοποίηση. Τι ήταν ο σπουδαίος αυτός δημοσιογράφος; Με λίγα λόγια:

Διαχρονικότητα. Ο παλαιότερος συντάκτης του «Βήματος». Υπηρετούσε την εφημερίδα από το 1950, δηλαδή πάνω από 70 χρόνια. Με ξεχωριστή αφοσίωση. Με απαράμιλλη συνέπεια. Και έχοντας πλήρη αντίληψη όλων των αθλητικών δεδομένων.

Ευρυμάθεια. Υπήρξε ένας υψηλού επιπέδου δημοσιογράφος. Πέρασε από το ναυτιλιακό ρεπορτάζ και επί σειρά ετών στο απώτατο παρελθόν, ήταν κριτικός κινηματογράφου στα «ΝΕΑ». Αρα, η ικανότητα να καταπιαστεί με οποιοδήποτε θέμα, ξεκάθαρη.

Πολυγραφότατος. Δεν φοβόταν να πιάσει το στυλό και να χαϊδέψει τα πλήκτρα της γραφομηχανής του. Τα βιβλία που έγραψε, δεκάδες. Με άδολη αγάπη για τον αθλητισμό. Το τελευταίο του; «Δημητρός Δάλλας, ο πρωτομάστορας του αθλητισμού της Μικράς Ασίας». Το 2018 το ολοκλήρωσε ο Λινάδρος, ήδη 93 ετών. Ξέρετε πολλούς σε τέτοια ηλικία να έχουν τέτοια δίψα;

Φλόγα. Αυτή που πρέπει να έχει κάθε δημοσιογράφος που σέβεται τον εαυτό του. «Τι λες; Είναι καλά αυτά που γράφω; Δεν θέλω να είναι μόνο ποδοσφαιρικά αλλά να πιάνουν όλο το φάσμα του αθλητισμού. Είδες τι επιτυχίες είχαμε στους Ολυμπιακούς Αγώνες; Τη διάκριση της ομάδας πόλο»; Κάποιες από τις ανησυχίες του, εύλογες για τον ίδιο, ακατανόητες ίσως για άλλους. Ηταν, όμως, αθεράπευτα ερωτευμένος με τη δημοσιογραφία.

Ανησυχία. Δεν συζητούσε καν το ενδεχόμενο να μη στείλει το εβδομαδιαίο του σχόλιο, αυτό με τον τίτλο «Ενστάσεις και Προτάσεις». Σε περιόδους με αργίες, ξανά τηλεφώνημα: «Να στείλω την Τρίτη και όχι τη Δευτέρα για το “κυριακάτικο ΒΗΜΑ”; Θα υπάρξει πρόβλημα»; Εννοείται πως και Παρασκευή να το έστελνε ο Πέτρος Λινάρδος, η θέση θα ήταν… καπαρωμένη! Γιατί η στήλη είχε αξία!

Θύμησες. Κάτι πολύ προσωπικό. Νοέμβριος του 2010. Ο γράφων έχει τη χαρά να βραβεύεται από τον ΠΣΑΤ για συνέντευξη με τον Τιμούρ Κετσπάγια στα «ΝΕΑ» και την τιμή το βραβείο να το δίνει ο Πέτρος Λινάρδος. Η συγκίνηση, τεράστια. Η αγκαλιά, ακόμη στη μνήμη. Οταν σου σφίγγει το χέρι ένας κολοσσός της ελληνικής δημοσιογραφίας, πολύ απλά πλημμυρίζεις από συναισθήματα. Η δε φωτογραφία, αποτελεί κειμήλιο ανεκτίμητης αξίας.

Πανιώνιος. Δεν είναι μυστικό πως αγαπούσε και παρακολουθούσε τον Πανιώνιο. Ελεγε πολλά η ομάδα της Νέας Σμύρνης στην καρδιά του – εκεί κατοικούσε άλλωστε. Ο δε ένας από τους γιους του, ο Νίκος, ήταν ψηλός του Πανιωνίου με ταλέντο μεγάλο και έφτασε μέχρι την εθνική ομάδα. Μέλος 12άδας που κατέκτησε την κορυφή της Ευρώπης το 1987!