Πόλεμος

Οταν ο Ηράκλειτος διακήρυττε ότι «πόλεμος πάντων πατήρ» αναφερόταν νομίζω στο συμπαντικό φαινόμενο της δημιουργίας, μολονότι έγραφε επηρεασμένος αναμφίβολα από τη θλιβερή καθημερινότητα των πολεμικών συγκρούσεων μεταξύ των πόλεων κρατών της εποχής του. Εστω και αν δεχτούμε ότι, σύμφωνα με ψυχαναλυτικές προσεγγίσεις, η βία συνυπάρχει με τον άνθρωπο ως συστατικό στοιχείο της ανθρώπινης κοινωνίας, είναι αφελές, απλοϊκό και απόλυτα απαράδεκτο να δικαιολογούμε τη σύγχρονη βαρβαρότητα, την απρόκλητη πολεμική επιχείρηση ενός αυταρχικού καθεστώτος με στόχο την κατάκτηση και την υποταγή μιας ελεύθερης ανεξάρτητης χώρας όπως είναι η Ουκρανία.

Κανόνας στην ανοιχτή δυτική κοινωνία μας, είναι να οραματίζονται και να βιώνουν οι πολίτες κοινά αγαθά, πρωτίστως ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ με όλα τα τρωτά της αλλά τουλάχιστον με ισονομία και ισοπολιτεία αν όχι και με ισομοιρία (που δυστυχώς ουδέποτε εφαρμόστηκε με επιτυχία) και με ελευθερία λόγου. Ζητούμενο της σύγχρονης πολιτείας και διακυβέρνησης είναι επίσης η ευημερία, η προστασία και η ιατρική περίθαλψη των πολιτών με τις χαρές της καλλιτεχνικής απόλαυσης και της άθλησης. Το όραμα αυτό δεν έχει ακόμη πλήρως συμφιλιωθεί με το αυτονόητο όνειρο ενός κόσμου χωρίς πείνα, χωρίς επιδημίες και εγκλεισμούς, χωρίς κατεστραμμένο φυσικό περιβάλλον, χωρίς βία, βασανιστήρια, σεξουαλικές κακοποιήσεις, καταπίεση και απομόνωση, δεν έχει συμφιλιωθεί με την ανάγκη μιας ζωής ειρηνικής χωρίς αδικαιολόγητες εισβολές, πολέμους ακήρυκτους και επεκτατικούς εκ μέρους ισχυρών, αυταρχικών καθεστώτων όπως η Ρωσία ενάντια σε κράτη αυτόνομα, ελεύθερα και δημοκρατικά όπως η Ουκρανία.