Ψυχρολουσία

Μέσα σε λίγα 24ωρα, τον ενθουσιασμό ότι οι Ευρωπαίοι σχεδιάζουν να εκδώσουν ευρωομόλογο, προκειμένου να «απαντήσουν» από κοινού και συντονισμένα στη λαίλαπα της ενεργειακής κρίσης, διαδέχθηκε η απογοήτευση. Ειδικά στους ένθερμους υποστηρικτές της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Το μεγάλο και ιστορικό βήμα φαίνεται… να μένει στη μέση.

Οι αντιρρήσεις της Γερμανίας και της Ολλανδίας, που σύμφωνα με το ρεπορτάζ εκφράστηκαν στην άτυπη σύνοδο κορυφής της ΕΕ που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στις Βερσαλλίες, κατέστησαν σαφές ότι υπάρχει ακόμη δρόμος μέχρι να ωριμάσει συλλογικά η ιδέα της αμοιβαιότητας του χρέους. Και πως δεν είναι έτοιμα όλα τα ευρωπαϊκά κράτη και κυρίως τα πιο εύρωστα οικονομικά να συναινέσουν σε μια ουσιαστική ενοποίηση.

Γιατί αυτό σηματοδοτεί η έκδοση ευρωομολόγου. Το επιχείρημα που φέρεται ότι επικαλούνται οι Γερμανοί – και όσοι μοιράζονται τις ανησυχίες τους στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ενωσης – ότι υπάρχουν ευρωπαϊκοί πόροι από άλλα προγράμματα που ακόμη δεν έχουν αξιοποιηθεί και θα μπορούσαν να «επιστρατευθούν» στην παρούσα συγκυρία για να καλύψουν το κενό δεν στέκει σε κριτική.

Αντίθετα, αποτελεί ένα βολικό πρόσκομμα για να διαχωρίσουν τη θέση τους, αγνοώντας ότι υπάρχουν εταίροι τους που είναι πιο ευάλωτοι και δεν έχουν τα ίδια περιθώρια ευελιξίας με αυτούς για να αντιμετωπίσουν τη νέα κρίση. Μεταξύ αυτών και η Ελλάδα, η οποία βρίσκεται σε κομβικό σημείο.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία φαίνεται πως θα προκαλέσει ισχυρές αναταράξεις για μεγάλο διάστημα ακόμη και εάν βρεθεί σύντομα λύση και αρθεί το αδιέξοδο (αν και τη στιγμή που γράφονταν αυτές οι λέξεις άρχισε να διαφαίνεται αχτίδα αισιοδοξίας στις διπλωματικές προσπάθειες ανάμεσα στους Ρώσους και στους Ουκρανούς, με τον Βλαντίμιρ Πούτιν να «βλέπει» πρόοδο στις συνομιλίες).

Η χώρα μας επιχειρεί να ανακτήσει τον βηματισμό της μέσα σε ένα αβέβαιο περιβάλλον, με τον πληθωρισμό να καλπάζει και την ενεργειακή ακρίβεια να εξελίσσεται σε συστημικό κίνδυνο, απειλώντας με εκτροχιασμό τον προϋπολογισμό. Το ευρωομόλογο, το οποίο θα πρόσφερε φθηνό δανεισμό, σε συνδυασμό με κάποιες ακόμη κινήσεις που θα διεύρυναν τα δημοσιονομικά περιθώρια – όπως η εξαίρεση των αμυντικών δαπανών από το έλλειμμα που ζητεί μετ’ επιτάσεως ο έλληνας Πρωθυπουργός – θα έδιναν σοβαρές «ανάσες» και θα παρείχαν την απαραίτητη ασφάλεια στην Ελλάδα να συνεχίσει στον δρόμο της ανάκαμψης.