Η ελληνική «μετοχή»

Οι εξελίξεις απέδειξαν ότι ο ρώσος πρόεδρος ήταν αποφασισμένος εδώ και καιρό να επιβληθεί χωρίς οι κινήσεις του να είχαν τον χαρακτήρα μπλόφας ή απλής επικοινωνιακής διαχείρισης. Η Γερμανία ομφαλοσκοπούσε, οι Ηνωμένες Πολιτείες έκαναν σε μεγάλο ποσοστό χρήση ξύλινης φρασεολογίας που δεν έπειθε αρκετούς για την αντικειμενικότητά της και ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ ελάχιστα προσέφερε στη συμμαχία με τον ανέμπνευστο υπαλληλικό λόγο του. Ο μόνος ο οποίος εμφανίστηκε με πρόταση και με διάθεση εκ του σύνεγγυς χειρισμού της κρίσης από τη Δύση ήταν ο Εμανουέλ Μακρόν.

Η Τουρκία, από την πλευρά της, ακολουθώντας πιστά την καιροσκοπική παράδοση εκμετάλλευσης νέων ευκαιριών και της πρόταξης των συμφερόντων της ασχέτως των αρχών του διεθνούς δικαίου, μιμείται τις ρωσικές κινήσεις οραματιζόμενη παρεμφερείς πρωτοβουλίες σε τομείς του δικού της ενδιαφέροντος και βλέψεων.

Μέσα σε αυτή την ευρωπαϊκή αναταραχή, που μπορεί να αποτελέσει το προανάκρουσμα τεκτονικών εξελίξεων στη διεθνή πολιτική σκηνή, η Αθήνα της Δύσης είναι δραστήρια παρούσα στις εξελίξεις δείχνοντας προθυμία για συμβολή στην προσπάθεια διαχείρισης της ουκρανικής κρίσης. Και πέρα από την οφειλόμενη μέριμνα υπέρ της εδραιωμένης, επί αιώνες, στην Ουκρανία πολυάριθμης ελληνικής ομογένειας, συμμετέχει κάθε άλλο παρά παθητικά στους δυτικούς προβληματισμούς για τον αίσιο τερματισμό της ευρωπαϊκής αυτής περιπέτειας εξαντλώντας παράλληλα τα περιθώρια ισορροπίας στις σχέσεις της με τη Μόσχα. Εχει σημασία το ελληνικό «παρών» ιδιαίτερα στη συγκεκριμένη κρίση. Και αυτό διότι, μαζί με τη θετική συμβολή στις προσπάθειες για την αντιμετώπιση των καταιγιστικών εξελίξεων, βελτιώνει την εικόνα της Ελλάδας ως περιφερειακού δρώντος σε κρίσιμες περιφερειακές καταστάσεις με επακόλουθο την αύξηση της αξίας της διεθνούς μετοχής της. Με αυτό να σημαίνει ότι στα όμματα και τα ώτα των εταίρων και συμμάχων της ο λόγος της έχει ενισχυμένη βαρύτητα παράλληλα με την αυξημένη προσοχή που μπορεί να ελκύσει η φωνή της για οτιδήποτε αφορά και τη δική της ασφάλεια.

Αυτά σημαίνουν ότι, η Ελλάδα πρέπει διαρκώς να παίρνει συντεταγμένες και όχι απλώς επικοινωνιακές πρωτοβουλίες. Οχι μόνο στο Ουκρανικό ή στα ελληνοτουρκικά, αλλά και σε θέματα όπου και άλλοι σπεύδουν να προσφέρουν προτάσεις, ιδέες και σχέδια μεσολάβησης. Και τώρα που σε λίγες εβδομάδες ο Πρωθυπουργός θα βρεθεί στην Ουάσιγκτον θα είναι ξεχωριστής βαρύτητας η από πλευράς του παρουσίαση εύληπτων και εφικτών προτάσεων λύσης, εξομάλυνσης, ισορροπιών και μεσολαβήσεων που θα απομακρύνουν τα απευκταία ενδεχόμενα στην ευρύτερη γειτονιά της Ευρώπης και ίσως πέρα από αυτήν. Οι ισχυρές πρωτεύουσες ξέρουν να ακούν τις σταθερές και σοβαρές φωνές ιδίως όταν αυτές δεν αποτελούν προκάλυμμα προώθησης αποκλειστικά δικών τους επιδιώξεων. Οπως έχει πολλές φορές αναφερθεί, μικρές μεν ευρωπαϊκές χώρες αλλά με εκτόπισμα σοβαρότητας και συνέπειας, όπως η Ελβετία και η Ολλανδία, προτείνουν και μεσολαβούν για διεθνή θέματα πολύ πέρα από τη Γηραιά Ηπειρο με αποτέλεσμα η φωνή τους να έχει σοβαρό πρακτικό αντίκρισμα αλλά και αντίστοιχα οφέλη για τις ίδιες.

Ο Γιώργος Κακλίκης είναι πρέσβης επί τιμή