Συναγερμός διαρκείας και στην Ελλάδα

Σαφή και ξεκάθαρη θέση απέναντι στον ρωσικό αναθεωρητισμό έχει πάρει η Αθήνα, που δηλώνει στο πλευρό της Ουκρανίας, σύμφωνα με τις αποφάσεις ΕΕ και ΝΑΤΟ, χωρίς αστερίσκους. Απόφαση που συνδέεται και με τη ζωτικής σημασίας για την Ελλάδα υπεράσπιση της εδαφικής ακεραιότητας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων όλων των χωρών, που συνδέεται και με την Τουρκία. Η εριστική ανακοίνωση της ρωσικής πρεσβείας, που καλούσε την Αθήνα να «συνέλθει», ήταν όπως τόνιζαν διπλωμάτες σε τόνο που δεν έχει καταγραφεί ποτέ ξανά στο παρελθόν, ισοδυναμώντας με «κήρυξη πολέμου» σε επίπεδο ρητορικής, αποδεικνύοντας ότι πλέον η Μόσχα τοποθετεί την Ελλάδα στους εν δυνάμει «εχθρούς».

Ενδεικτική της τοποθέτησης της Αθήνας που επενδύει στη συμμαχία με τις ΗΠΑ και η συνομιλία του Αντονι Μπλίνκεν με τον Νίκο Δένδια χθες το βράδυ, κατά την οποία σύμφωνα με τον αμερικανό ΥΠΕΞ συζητήθηκαν οι προσπάθειες υποστήριξης της Ουκρανίας να αντισταθεί στην «αχαλίνωτη επιθετικότητα της Ρωσίας», με την Ελλάδα να χαρακτηρίζεται «ζωτικής σημασίας σύμμαχος του ΝΑΤΟ και υποστηρικτής της ουκρανικής κυριαρχίας». Στο τηλεφώνημα ο Μπλίνκεν εξέφρασε τα συλλυπητήριά του για τον θάνατο των ελλήνων ομογενών, με τον Δένδια να τον ευχαριστεί και «για τη δήλωσή του για την ελληνική κυριαρχία επί των νησιών του Αιγαίου».

Στο υπουργείο Εξωτερικών προτεραιότητα χαρακτηρίζεται η διαχείριση της κατάστασης, που αφορά τα άμεσα προβλήματα. Για την ελληνική πλευρά το να απέχει από κάθε κίνηση η οποία θα είχε υπόνοια διασπαστικής τάσης στις αποφάσεις του ΝΑΤΟ ή της ΕΕ είναι ιδιαίτερα σημαντικό, διατηρώντας παράλληλα το βλέμμα τους στην Αγκυρα και την προσπάθεια να μην ανοίξει ένα νέο μέτωπο με την Τουρκία. Ακόμα και αν εκτιμάται ότι στο άμεσο μέλλον η Αγκυρα δεν έχει συμφέρον να κινηθεί σε μία τέτοια κατεύθυνση, κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ότι δεν θα επενδύσει στην αξιοποίηση μακροπρόθεσμα των αποτελεσμάτων που θα έχει η ρωσική επίθεση στην Ουκρανία, με τον Ερντογάν να αναζητεί ευκαιρίες να κινηθεί όπως ο Πούτιν σε ελληνοτουρκικά και Κυπριακό. Η τουρκική στάση που παραμένει πιστή στην τήρηση ισορροπιών ανάμεσα σε Δύση και Ρωσία επίσης σημειώνεται. Η αναφορά Λαβρόφ σε «Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου» ήταν ένα καμπανάκι, όπως λένε διπλωματικές πηγές, και σημειώνουν ότι Αθήνα και Λευκωσία δεν πρέπει να αφήσουν να ξεχαστεί ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι ο τρίτος σε ευρωπαϊκό έδαφος – μετά τον Β’ Παγκόσμιο – με πρώτο την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974 και δεύτερο τη Γιουγκοσλαβία, ξεκαθαρίζοντας ότι διαφορετικά νομιμοποιείται η πολιτική δύο μέτρων και δύο σταθμών.

Επί του παρόντος η Αθήνα δεν φαίνεται πρόθυμη να θέσει ζήτημα Τουρκίας σε επίσημα φόρα και να χαρακτηριστεί διασπαστικό στοιχείο, αν και για κάποιους διπλωμάτες αυτό θα ήταν η ενδεδειγμένη κίνηση, υπογραμμίζοντας την ανάγκη η Αγκυρα να αναγκαστεί να κάνει μία επιλογή. Σύμφωνα με πηγές του ΥΠΕΞ ωστόσο εκτιμάται ότι για την ελληνική πλευρά υπάρχει ήδη το ηθικό πλεονέκτημα απέναντι στην Αγκυρα, το οποίο θα κρατήσει.

Αρμόδιες πηγές σημειώνουν ότι η Αθήνα πρέπει να είναι προετοιμασμένη και για τις πέραν των ενεργειακών επιπτώσεων της ρήξης με τη Μόσχα, που συνδέονται με πολλούς παράγοντες. Καμία στήριξη από τη Μόσχα στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ δεν μπορεί να αναμένεται πλέον, ζητήματα εκτιμάται ότι θα υπάρξουν στη Θράκη, ενώ σημειώνεται το φιλορωσικό κλίμα, ιδιαίτερα στη Βόρεια Ελλάδα, και τις όποιες επιπτώσεις θα μπορούσε να έχει, τη σύνδεση πολιτικών δυνάμεων και ΜΜΕ με τη ρωσική πλευρά, καθώς και ενδεχόμενο «πόλεμο προπαγάνδας». Τουρισμός και εκκλησιαστικά επίσης θα μπορούσαν να καταγραφούν ως εν δυνάμει ζητήματα, με διπλωματικές πηγές να επιμένουν ότι η Ελλάδα θα «έχανε περισσότερα αν δεν έπαιρνε θέση».