Δουλειές με τη Ρωσία

Αν η εισβολή γινόταν από Αμερικανούς, η Πλατεία Συντάγματος θα ήταν ήδη ρεζερβέ για τη συνεδρίαση του Λαϊκού Δικαστηρίου. Μπορεί να μην ανέβαινε στην έδρα ο Κώστας ο Καζάκος, όπως τότε που δίκασε τον Κλίντον, αλλά όλο και κάποιος καλλιτέχνης με ευαισθησίες και κοινωνικά αντανακλαστικά θα αναλάμβανε τη διεύθυνση της διαδικασίας. Ο Χρήστος ο Δάντης, ας πούμε. Και ο Μιθριδάτης. Προς το παρόν σιωπούν. Θα είναι από το σοκ. Αλλά εδώ σιωπά ολόκληρος Τσίπρας. Μετά από τρεις μέρες έκανε ένα tweet με το οποίο ζητούσε να τερματιστεί η εισβολή. Δεν την καταδικάζει. Η εισβολή, βέβαια, μπορεί να τερματιστεί και με πλήρη παράδοση της Ουκρανίας ή με τη διχοτόμησή της. Ο Τσίπρας δεν μας είπε ποιο σενάριο προτιμά. Αλλά και η «Αυγή» συχνά-πυκνά σπεύδει να μας θυμίσει ότι αν η μισή ντροπή ανήκει στη Ρωσία, η άλλη μισή μοιράζεται εξίσου ανάμεσα στις ΗΠΑ και στην Ουκρανία. Το δε ΚΚΕ, με τη συγκέντρωση στη ρωσική πρεσβεία και την πορεία προς την αμερικανική, δίνει ιδέες για επανασύσταση των Monty Python.

Επίσης διαπιστώνω ότι άνθρωποι με πλούσια δράση στον «κινηματικό χώρο», φιλειρηνιστές, ευαίσθητοι που σπαράζουν για τη γιαγιά στο σουπερμάρκετ, τις τελευταίες μέρες έχουν βγάλει τον σκασμό. Το πολύ να κάνουν κανένα tweet με μωρομάνες για να μας πουν ότι ο ιμπεριαλισμός έχει αθώα θύματα. Οπως η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ. Που μπέρδεψε το σήμα της Ειρήνης με το σήμα του αυτοκινήτου που οδηγεί ο μπαμπάς.

Εχει, λοιπόν, ένα καλό αυτός ο πόλεμος. Απογυμνώνει από τα προσχήματα όλους εκείνους που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο κάνουν δουλειές με τη Ρωσία. Οχι απαραιτήτως οικονομικές, αλλά και ιδεολογικές πάνω στη βάση του αντιαμερικανισμού, της Ορθοδοξίας και της ψεκασμένης αντίληψης των πραγμάτων. Αρκεί να σημειώσουμε ποιοι είναι και να μην το ξεχάσουμε ποτέ. Η πρεσβεία της Ρωσίας στην Αθήνα έβγαλε μία ανακοίνωση με την οποία ευχαριστεί τους Ελληνες που σπεύδουν να εκφράσουν τη συμπαράστασή τους. Η ανακοίνωση προκάλεσε οργή στα social, θεωρήθηκε προκλητική. Εχω όμως την αίσθηση ότι δεν έλεγε ψέματα.