Στοιχεία για έρευνα

Στοιχεία για έρευνα

Με απορρόφησε ο πόλεμος στην Ουκρανία χθες, και απέσυρα το ενδιαφέρον μου για την πρωτοφανή υπόθεση με τη… βιβλιοθηκονόμο της λατρεμένης μου, κυρίας Θάνου, αλλά σήμερα που είναι Σάββατο και η φύσις ησυχάζει, λέω να προσελκύσω το ενδιαφέρον του εισαγγελέως του Αρείου Πάγου κυρίου Βασίλη Πλειώτα, επί του θέματος.

Πριν από οτιδήποτε άλλο, όμως, θα δηλώσω ότι ως φανατικός υποστηρικτής του τεκμηρίου αθωότητας της περί ης ο λόγος αξιοτίμου κυρίας Θάνου, το πάλαι τιμηθείσας και με το αξίωμα της υπηρεσιακής πρωθυπουργού, δεν θέτω, επ’ ουδενί δε, ζήτημα αμφισβήτησης επί των δηλώσεών της, ότι δεν έχει καμία σχέση με όσα διαλαμβάνονται στο φρικώδες ηχητικό ντοκουμέντο το οποίο είδε το φως της δημοσιότητας προχθές (στο site iefimerida).

Ομως κύριε Πλειώτα μου, εσείς δεν πρέπει να διατάξετε μία έρευνα, με βάση το περιεχόμενο της ηχογραφημένης συνομιλίας μεταξύ της… βιβλιοθηκονόμου και του μακαρίτη Βγενόπουλου; Ναι, το γνωρίζω, είναι παρανόμως κτηθέν στοιχείο, αλλά εμπεριέχει βαρύτατες αναφορές, που αφορούν κορυφαίο δικαστικό λειτουργό, και πολιτικό πρόσωπο εν τέλει. Δηλαδή, αν επρόκειτο για ηχογραφημένη συνομιλία κάποιων οι οποίοι θα κατηγορούσαν έναν τρίτο ή θα παραδέχονταν οι ίδιοι τη συμμετοχή τους σε ληστεία μετά φόνου, η Δικαιοσύνη θα έλεγε δεν ασχολούμαι με το θέμα, διότι είναι παράνομη η καταγραφή της συνομιλίας;

Φαντάζομαι πως όχι.

Τρεις ερωτήσεις

Βεβαίως, σε κανέναν δεν αρέσει να του υποδεικνύουν τι να κάνει στο πλαίσιο των καθηκόντων του, και εγώ είμαι ο τελευταίος που θα κάνω υποδείξεις στον κύριο εισαγγελέα Πλειώτα. Ομως, να, με πλησίασε χθες ένας από τους τελευταίους συνομιλητές του Ανδρέα Βγενόπουλου, και μου είπε το εξής καταπληκτικό. Οτι όταν μετά τη μήνυση που έκανε ο μακαρίτης Ανδρέας, για τα περίφημα… «βιβλία» και την «ολόκληρη βιβλιοθήκη» που απαιτούσαν από αυτόν για να έχει η υπόθεσή του ευτυχή κατάληξη, κλήθηκε από τη διενεργούσα την έρευνα, αντεισαγγελέα κυρία Αννα Ζαΐρη, «απάντησε λέει, σε τρεις μόνο ερωτήσεις. Τίποτε άλλο, τρεις ερωτήσεις του υπέβαλε, και αυτό ήταν».

– Δηλαδή, ρώτησα εγώ με τη σειρά μου τον περί ου ο λόγος συνομιλητή, πού βρίσκεται το κακό; Αποκλείεται να καλύφθηκε η κυρία Ζαΐρη από τις απαντήσεις του Βγενόπουλου;

– Αποκλείεται! Τρεις ερωτήσεις για μια τέτοια υπόθεση, μπορεί ποτέ να είναι αρκετές; Τι λέτε τώρα; Δεν είναι. Και ενημερωτικά σας λέω, ότι αργότερα ο Βγενόπουλος που επέστρεψε στο γραφείο απογοητευμένος από τον Αρειο Πάγο, στοιχημάτιζε ότι η υπόθεση θα τεθεί στο αρχείο, όπως και έγινε.

Φυσικά δεν θέλησα να μπω στη συλλογιστική του συνομιλητή μου (πρόκειται περί σοβαρού τραπεζικού στελέχους, συνεργαζόμενου εκείνη την εποχή με τον Βγενόπουλο), βέβαιος ων ότι μπορεί να με οδηγούσε σε ανεπιθύμητες ατραπούς. Και δεν είχα, ούτε έχω καμιά όρεξη.

Ομως, ευκαιρίας δοθείσης, ο νυν εισαγγελέας του Αρείου Πάγου δεν ρίχνει μια ματιά στην αρχειοθετημένη υπόθεση; Του δίνει, πιστεύω, το δικαίωμα το νέο στοιχείο που ανέκυψε, και πιθανώς, ποιος ξέρει, να ανακύψουν στην πορεία και άλλα. Αν είναι ακριβείς οι φήμες που κυκλοφορούν ευρέως, δεν υπάρχει μία μόνο μαγνητοφωνημένη συνομιλία, υπάρχουν περισσότερες της μιας. Και δεν υπάρχουν, λένε, στα καφενεία της Πλατείας Κολωνακίου μόνο μαγνητοφωνημένες συνομιλίες, υπάρχουν και βίντεο…

Προσοχή στις παρεξηγήσεις

Γιατί όμως προσπαθώ να κεντρίσω το ενδιαφέρον του κ. Πλειώτα για μια αρχειοθετημένη, προ μιας 6ετίας, υπόθεση; Πολλοί θα επιχειρούσαν ενδεχομένως να το συνδέσουν με την επαγγελματική εξέλιξη που είχε εν συνεχεία η καριέρα της κυρίας Αννας Ζαΐρη, επειδή τον Μάιο του 2017 (λίγο μετά την αρχειοθέτηση δηλαδή) τοποθετήθηκε επικεφαλής της Αρχής Καταπολέμησης Ξεπλύματος Βρώμικου Χρήματος, όπως σχηματικά ονομάζεται η «Αρχή Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες και της Χρηματοδότησης της Τρομοκρατίας και Ελέγχου των Δηλώσεων Περιουσιακής Κατάστασης». Πολλοί, αλλά όχι εγώ. Ακόμη και αν μου επισήμαιναν μετ’ επιτάσεως ότι η κυρία Ζαΐρη τοποθετήθηκε στη θέση αυτή με οριακή πλειοψηφία 6-5, και ότι του Συμβουλίου προήδρευε η κυρία Θάνου, την οποία προ ολίγου, η κρινόμενη, είχε ελέγξει έπειτα από τη μηνυτήρια αναφορά που είχε υποβάλει ο Ανδρέας Βγενόπουλος!

Οχι εγώ, επαναλαμβάνω κατηγορηματικά – για να αποφευχθούν εν προκειμένω άσκοπες και ως εκ τούτου ανεδαφικές, παρεξηγήσεις…

Το κινητό και ο αστυνομικός

Αλλού θέλω να εστιάσω την προσοχή υμών, εγώ, εν προκειμένω. Εγιναν όσα έπρεπε να γίνουν, πριν αρχειοθετηθεί αυτή η ούτως ή άλλως βαρύτατη υπόθεση, αφορώσα την πρόεδρο του Αρείου Πάγου και επί 40ήμερο προσωρινή πρωθυπουργό της χώρας; Εννοώ ως προς την έρευνα. Λ.χ. η επιχειρηματίας φίλη ή παλαιά γνώριμη της κυρίας Θάνου, ισχυριζόταν όταν απαιτούσε τα «βιβλία», τα «πολλά βιβλία» από τον μακαρίτη τον Βγενόπουλο, ότι ενεργούσε για λογαριασμό της τότε προέδρου του Αρείου Πάγου, πράγμα που εγώ δεν το πιστεύω, αλλά προς διευκόλυνση του συλλογισμού μας, ας υποθέσουμε πως ναι. Η κυρία αυτή με τα αρχικά Δ.Μ. (διαθέτω το πλήρες όνομά της, αλλά δεν έχει σημασία) κατείχε ένα κινητό, ο αριθμός του οποίου καταγράφεται στη μήνυση Βγενόπουλου. «Ανοίχτηκε» ποτέ αυτό το τηλέφωνο; Ζήτησε η κυρία Ζαΐρη να ελεγχθεί με ποιον μιλούσε, ενόσω συνομιλούσε με τον Βγενόπουλο και τον ενημέρωνε (με μεγάλη εγκυρότητα δε…) για την πορεία της υπόθεσής του; Με ένα έγγραφο στην εταιρεία κινητής τηλεφωνίας στο οποίο ανήκε ο αριθμός, σε χρόνο μηδέν θα είχε στο γραφείο της όλους τους αριθμούς με τους οποίους είχε συνομιλήσει κατά καιρούς, και στις συγκεκριμένες ημερομηνίες που ισχυριζόταν ο Βγενόπουλος στην αναφορά του.

Επίσης, στην υπόθεση είναι αναμεμειγμένος και ένας αστυνομικός. Με ονοματεπώνυμο. Είναι αυτός που έφερε σε επαφή τον Βγενόπουλο με την επιχειρηματία… βιβλιοθηκονόμο, Δ.Μ. Αυτός ο άνθρωπος εξετάστηκε κατά την έρευνα;

Αυτά κύριε Πλειώτα μου, ήθελα να σας θέσω, με όλο τον σεβασμό – τα υπόλοιπα δικά σας…

Για το ελληνικό τραγούδι

Ανεξάντλητη είναι η θεματολογία αναφορικά με τον εορτασμό των 200 ετών από την Επανάσταση του 1821. Και είναι ευχάριστο αυτό, γιατί δείχνει ότι υπάρχουν μελετητές που ενδιαφέρονται ζωηρά να αναδείξουν το μέγα αυτό γεγονός και ό,τι ακολούθησε έκτοτε, κατά τους δύο αιώνες ζωής του ελληνικού κράτους. Στο πλαίσιο αυτό, δεν μπορώ να μην αναδείξω τη σπουδαία δουλειά ενός πολυτάλαντου ανθρώπου της μουσικής, του κ. Φίλιππου Παπαθεοδώρου, ο οποίος έπειτα από μια σημαντική από κάθε άποψη παρουσία 60 ετών στη μουσική, μας παραδίδει ένα πραγματικά αξιέπαινο έργο: τη «Σύντομη ιστορία του ελληνικού τραγουδιού 1824-2020». Με υπότιτλο «Οσα διάβασα και όσα έζησα», ο κ. Παπαθεοδώρου καταγράφει στο βιβλίο του τούς σημαντικότερους έλληνες δημιουργούς αυτών των… 196 χρόνων ιστορίας, μαζί με κάποια βιογραφικά τους στοιχεία, και βεβαίως τα σπουδαιότερα έργα τους. Με τον τρόπο αυτό ο αναγνώστης του βιβλίου αντλεί χρήσιμες πληροφορίες για την εξέλιξη όλων των ειδών του ελληνικού τραγουδιού, όπως αυτή σημειώθηκε παράλληλα με την πορεία του ελληνικού κράτους. Το βιβλίο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Arco είναι πραγματικά πρωτότυπο, μέσα στο πλήθος των βιβλίων που ενέπνευσε η 200ή επέτειος της Ελληνικής Επανάστασης.