Σε διαφορετική τροχιά

Σε οποιοδήποτε άλλο momentum οι απόψεις του Ευκλείδη Τσακαλώτου θα ήταν εντός πλαισίου. Ενόψει του 3ου Συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία όμως αποκτούν άλλο ειδικό βάρος και πυροδοτούν – δικαίως – πολλών ειδών αντιδράσεις. Οι αιχμές του για τον Αλέξη Τσίπρα, η ανασκευή εν μέρει των όσων παρερμηνεύθηκαν και η παρουσία του στο Mega προχθές το βράδυ με εκ νέου αποσαφηνίσεις, αλλά και βολές, φτιάχνουν ένα κρίσιμο μείγμα με βασικό το ερώτημα: πού το πάει ο Τσακαλώτος;

ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΤΕΒΕΙ ΓΙΑ ΑΡΧΗΓΟΣ. Ας ξεκινήσουμε από το ρεπορτάζ: ο πρώην υπουργός Οικονομικών δεν προτίθεται να είναι υποψήφιος για την προεδρία του κόμματος και άρα δεν θα δοκιμαστεί μαζί με τον Αλέξη Τσίπρα – εκτός απροόπτου – από την κομματική βάση. Εσχάτως δε, και παρά το γεγονός πως παραμένει ο άτυπος επικεφαλής της τάσης των 53 που πλέον συστεγάζονται στο διατασικό ρεύμα της Ομπρέλας, έχει μια πιο αυτόνομη πορεία. Και παρά το γεγονός πως τάχθηκε απέναντι στις προτάσεις του Αλέξη Τσίπρα – μαζί με την Ομπρέλα και τους συμμάχους της στο Πολιτικό Συμβούλιο αλλά και στον προσυνεδριακό διάλογο – για εκλογή αρχηγού και νέας Κεντρικής Επιτροπής από τα μέλη – κάτι που επανέλαβε και στο Mega με έμφαση.

Ο ίδιος εγγράφει την ηχηρή του στάση ακριβώς σε αυτό: στην οδό προς το συνέδριο θα αναμετρηθούν γόνιμα διάφορες θέσεις. Τέλος. Και αυτό θα ίσχυε έτσι, αν δεν ίσχυαν ταυτόχρονα μερικά ακόμη δεδομένα. Για παράδειγμα, ένα εξ αυτών είναι πως οι δικές του αντιρρήσεις δεν είναι σε επιμέρους θέματα αλλά στον πυρήνα του ίδιου του μετασχηματισμού του κόμματος. Για παράδειγμα, ο Τσακαλώτος θέλει ταυτοτικά χαρακτηριστικά, δεν καλοβλέπει τις κεντρώες λύσεις στα σημερινά θέματα της κοινωνίας και επίσης ανήκει σε εκείνο το ρεύμα της Αριστεράς που έχει ενστάσεις σε κομματικές διαδικασίες που θα εκλέγουν αρχηγό ή ΚΕ από τον κόσμο και χωρίς δικλίδα ελέγχου ή λογοδοσίας.

ΗΧΗΡΗ ΦΩΝΗ ΔΙΑΦΩΝΙΑΣ. Ο Τσακαλώτος επίσης δεν είναι ένα ακόμη στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ ή ένας ακόμη τέως υπουργός του. Συχνά κόκκινο πανί και εσωτερικά για τη στρατηγική των πλεονασμάτων και την αποξένωση από τη μεσαία τάξη, ήταν ο πετυχημένος υπουργός του τρίτου προγράμματος αλλά και παραμένει μια ηχηρή φωνή διαφωνίας πολλές φορές ως μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του κόμματος. Επιφυλακτικός για το άνοιγμα σε θολά νερά του κόμματος αλλά και πολέμιος μιας άγριας ρητορικής, δεν θέλει ένα αρχηγοκεντρικό κόμμα αλλά μια Αριστερά του 21ου αιώνα με ματιά στα ευάλωτα στρώματα και με αρκετή υπεράσπιση δικαιωμάτων. Επίσης, ανήκει με βεβαιότητα σε εκείνους που θα διαφωνούσαν ηχηρά αν έμπαινε ζήτημα διεύρυνσης με ένα μέρος της Κεντροδεξιάς, όπως ανακινήθηκε εσχάτως, το επανέλαβε εξάλλου στο Mega. «Οταν είπα ότι ο κ. Τσίπρας δεν διαλέγει σωστούς συμβούλους έπρεπε να πω δεν διαλέγει σωστά πρόσωπα, κάτι που είχε πει σε μια συνέντευξή του… Πολλοί αρχηγοί θεωρούν ότι είναι ανασφαλείς… θεωρώ ότι μερικά πράγματα που κάνει τα κάνει για να ισχυροποιήσει τη θέση του γιατί δεν τον αμφισβητεί κανένας», είπε επίσης, ενώ «οι έξυπνοι άνθρωποι διαφωνούν», ήταν επίσης μια ενδιαφέρουσα αποστροφή του. Ακανθώδες θέμα, η επιλογή συμβούλων ή συνεργατών για τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, για την ακρίβεια η επιλογή υπουργών όπως αποσαφηνίζουν οι δύο μεριές.

Χθες πάντως ο Τσακαλώτος βρήκε έναν σύμμαχο στην εν λόγω άποψη, τον βουλευτή Κυκλάδων Νίκο Συρμαλένιο και εκ των παλαιότερων του κόμματος. Θα είναι πόλος εσωτερικά για τον ΣΥΡΙΖΑ ο πρώην υπουργός Οικονομικών; Σίγουρα από εδώ και πέρα όλοι θα έχουν το βλέμμα τους πάνω του.