Πώς να κρυφτείς απ’ τα «παιδιά»;

Από τη χθεσινή συνέντευξη Τύπου των υπουργών της κυβέρνησης για την αντιμετώπιση της οπαδικής βίας κατάλαβα δύο πράγματα. Το πρώτο ότι το κράτος κινητοποιήθηκε σοβαρά – ίσως για πρώτη φορά. Το ότι τις  τελευταίες δύο εβδομάδες, κατά δήλωση του υπουργού Προστασίας του Πολίτη Τάκη Θεοδωρικάκου, είχαμε 575 ελέγχους συνδέσμων κι έκλεισαν 67 από δαύτους σε όλη τη χώρα, είναι κάτι που δεν έχει ξαναγίνει. Η αστυνομία φαίνεται ότι λειτούργησε με βάση ένα σχέδιο. Το δεύτερο που κατάλαβα είναι ότι η κυβέρνηση επιχειρεί να βάλει στο κάδρο των υπευθύνων για την αντιμετώπιση του φαινομένου (θα ‘λεγα για το «εξημέρωμα» των «παιδιών»…) και τις ΠΑΕ και τις ΚΑΕ κυρίως: η απόφαση για τη σύσταση μιας και μόνης λέσχης οπαδών που θα λειτουργεί με ευθύνη της κάθε ΠΑΕ και ΚΑΕ (ή του ερασιτεχνικού τμήματος) αυτό δείχνει.

Στόχευση

Η πρόβλεψη για κυρώσεις και τιμωρίες και των ΠΑΕ σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τον νόμο, μαρτυρά ότι υπάρχει μια κάποια στόχευση, ενώ το κλείσιμο των συνδέσμων μέχρι τον Αύγουστο μοιάζει με χρονικό πλαίσιο προσαρμογής: αυτό που κατάλαβα από τα λεγόμενα του Λευτέρη Αυγενάκη είναι ότι δόθηκε σε όλους ένα είδος προθεσμίας. Μόνο που δεν συνέβη αυτό που συνέβαινε πάντα: η προσαρμογή στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν θα γίνει με τους συνδέσμους ανοιχτούς, αλλά με τους συνδέσμους κλειστούς. Αυτό συνιστά μια σημαντική διαφορά σε σχέση με όσα έχουν συμβεί παλιότερα. Και πιστεύω πως θα προκαλέσει μεγάλες αντιδράσεις.

Δεδομένα

Υπάρχουν δύο δεδομένα που δεν γνωρίζω κατά πόσο η κυβέρνηση τα λαμβάνει υπόψη της. Το πρώτο είναι ότι οι ΠΑΕ (για τις ΚΑΕ και τα κάθε λογής ερασιτεχνικά τμήματα δεν μιλάω καν…) δεν είναι τόσο δυνατές στην επιβολή της τάξης στους οργανωμένους. Το δεύτερο ότι οι οργανωμένοι έχουν μεγάλη τεχνογνωσία σε «πολέμους» με το κράτος. Μέχρι τώρα έχουν μάλιστα κερδίσει τους περισσότερους.

Στιγμή

Υπήρξε πραγματικά μια στιγμή στην Ελλάδα που λογιών λογιών πρόεδροι μπορούσαν να τα βάζουν με τα «παιδιά» ή να τα κανακεύουν για να τους ακούν. Κάποτε ο Γιώργος Βαρδινογιάννης διέλυσε τα οργανωμένα κλαμπ των οπαδών του ΠΑΟ: η περίφημη «βεντέτα» της οικογένειας Βαρδινογιάννη με τους οργανωμένους ξεκινά από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 κι αυτή την απόφαση του καπετάνιου που ένιωθε και ήταν τότε πανίσχυρος. Μερικά χρόνια αργότερα ο Σωκράτης Κόκκαλης ως πρόεδρος του Ολυμπιακού ακολούθησε μια άλλη γραμμή: έγινε συνομιλητής των «παιδιών», τους έδωσε τηλεοπτικές εκπομπές, έβγαινε σε αυτές και τους νουθετούσε – η προτροπή του να ντυθούν όλοι καλά και να πάρουν ζακέτες πηγαίνοντας στη Γαλλία για ένα ευρωπαϊκό ματς του Ολυμπιακού έχει μείνει αξέχαστη. Οι συγκρούσεις του Βαρδινογιάννη και οι νουθεσίες του Κόκκαλη έδωσαν την εντύπωση πως οι πρόεδροι μπορούν να παρεμβαίνουν στο ζήτημα των συνδέσμων είτε έτσι, είτε αλλιώς. Αλλά αυτές οι παρεμβάσεις όμως είχαν να κάνουν με τους χαρακτήρες των δύο: δεν αποτελούν τρόπο προσέγγισης των οργανωμένων από το σύνολο των ΠΑΕ. Οι πιο πολλοί πρόεδροι ούτε συγκρούονται, ούτε νουθετούν: απλά φοβούνται. Οι περισσότεροι κάθε φορά που έχουν συγκρουστεί με τους συνδεσμίτες έχασαν τη μάχη. Κορυφαία τέτοια παραδείγματα είναι ο Ντέμης Νικολαΐδης ως πρόεδρος της ΑΕΚ και ο Θοδωρής Ζαγοράκης ως πρόεδρος του ΠΑΟΚ.

Σπουδαίοι

Και οι δύο σπουδαίοι αυτοί ποδοσφαιριστές ανέλαβαν τις ιστορικές ομάδες όταν αυτές βρίσκονταν ένα βήμα από την οικονομική τους διάλυση. Οι οργανωμένοι τους συμπαραστάθηκαν στην αρχή – με κάθε τρόπο. Το όραμα των δύο δεν ήταν κοινό. Ο Ντέμης ήθελε ένα γεμάτο γήπεδο που να μοιάζει με αυτά της Πρέμιερ Λιγκ: δεν ήθελε ακρότητες, προτιμούσε τους καλούς οικογενειάρχες από τους φανατικούς, πίστευε πως μόνο δημιουργώντας ένα κοινό «καταναλωτών ποδοσφαίρου» μπορεί η ΑΕΚ να αποκτήσει οικονομική ασφάλεια, αν όχι και ευρωστία. Οταν μετά από κάποια επεισόδια στο Μιλάνο δεν φρόντισε για την αποφυλάκιση κάποιων «παιδιών» που είχαν συλληφθεί από τους Ιταλούς, με τους οργανωμένους της ΑΕΚ προέκυψε καυγάς τεράστιος. Κι όταν ως πρόεδρος ζήτησε από την αστυνομία την προστασία της ομάδας από κάποιους από αυτούς κυκλοφόρησαν φωτογραφίες του με κουκούλα «καταδότη».

Μεσσίας

Με τον Ζαγοράκη το πράγμα έγινε ακόμα χειρότερο. Τον υποδέχτηκαν ως μεσσία και τον έδιωξαν μετά από λαϊκό ξεσηκωμό. Φρόντισαν να μην τον αποδοκιμάζουν στο γήπεδο, αλλά του έκαναν τη ζωή δύσκολη στη Θεσσαλονίκη γενικά. Το αστείο είναι ότι ο Ζαγοράκης όχι μόνο δεν συγκρούστηκε με κανένα τους, αλλά τους είχε πάντα και στην αγκαλιά του – μιλούσε για την «οικογένεια του ΠΑΟΚ» και για την ανάγκη μιας μεγάλης συσπείρωσης μέχρι την τελευταία μέρα που έφυγε. Αλλά έφυγε κι ευτυχώς για τον ΠΑΟΚ το έκανε αφού στο μεταξύ εμφανίστηκε ο Ιβάν Σαββίδης. Που τα «παιδιά» τα έχει κι αυτός στην αγκαλιά του. Και χάρη σε αυτό για την αναγνώριση των Σκοπίων ως Βόρεια Μακεδονία π.χ. έγιναν διαδηλώσεις στην Αθήνα, αλλά όχι στη Θεσσαλονίκη. Στη Θεσσαλονίκη τα παιδιά διαδήλωναν κατά της Επιτροπής Επαγγελματικού Αθλητισμού – δηλαδή για σοβαρά πράγματα. Που κατά τη δήλωση του αντιπροέδρου του ΠΑΟΚ Μάκη Γκαγκάτση παραλίγο να γίνουν λόγος «να κοπεί η Ελλάδα στα δύο». Από τα «παιδιά».

Εδιωξαν

Να θυμίσω ότι τα «παιδιά» είχαν συχνά πυκνά ανοιχτούς λογαριασμούς με όλους: τα «παιδιά» έδιωξαν τον Δημήτρη Κοντομηνά από τον Αρη, τον Αντώνη Ρέμο από τον Ηρακλή, τον Γιώργο Ορφανό από το υφυπουργείο Αθλητισμού (γιατί είχε θεσμοθετήσει το «ιδιώνυμο», που επανέρχεται). Τα «παιδιά» ήθελαν πριν από μερικά χρόνια να διοικούν κανονικά τις ΠΑΕ και μερικά τα κατάφεραν. Οχι με τα καλύτερα δυστυχώς αποτελέσματα. Αλλά «παιδιά» είναι…

Αντεπίθεση

Είναι δεδομένο, για μένα τουλάχιστον, πως μόλις ξεπεράσουν το αρχικό μούδιασμα τα «παιδιά» θα συσπειρωθούν και θα αντεπιτεθούν. Θα δημιουργούν προβλήματα στις ΠΑΕ – για παράδειγμα θα συγκρούονται με την αστυνομία για ψύλλου πήδημα. Θα αρχίσουν τις πορείες κατά της κυβερνητικής αυθαιρεσίας και δεν αποκλείεται να αρνηθούν να συμμορφωθούν – κι ας έχει επιπτώσεις η ομάδα. Θα βρίζουν στα γήπεδα την κυβέρνηση και τον Πρωθυπουργό προσωπικά: ήδη έχουν αρχίσει. Θα το αντέξει ο Κυριάκος Μητσοτάκης; Δεν το ξέρω. Ξέρω ότι όταν κάποτε ο Ευάγγελος Βενιζέλος ζητούσε μητρώα οπαδών τα «παιδιά» έστελναν στην Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού λευκές σελίδες. Ο δε Αυγενάκης προσπαθεί από το 2018 να βάλει τάξη στους συνδέσμους δια μέσου μιας  αδειοδότησης: το ότι δεν τα κατάφερε αποδεικνύεται από αυτό που είπε ο Θεοδωρικάκος ότι δηλαδή η αστυνομία βρήκε δεκάδες συνδέσμους να λειτουργούν χωρίς άδεια. Να δούμε τι θα γίνει τώρα. Το βέβαιο είναι πως δεν μπορείς να κρυφτείς από τα «παιδιά»…