Ο ΧΕΙΜΩΝΑΣ ΤΟΥ 1849

ΠΡΟ ΕΚΑΤΟ ΕΤΩΝ

ΑΙ ΚΑΛΛΟΝΑΙ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

Αγριος και φοβερός χειμώνας είχε πέσει προ εκατό ετών εις τας Αθήνας, που έκανε όλους τους Αθηναίους να υποφέρουν και να ταλαιπωρηθούν.

«Μετά δριμύτατον, γράφουν τα χρονικά, και ασυνήθιστον εις το γλυκύ κλίμα των Αθηνών χειμώνα, επανήλθε ο καλός καιρός και ημέραι όντως εαριναί συνώδευσαν όλας των τελευταίων ημερών τας διασκεδάσεις!… Λαμπροτέρα δε πάντων ήταν η πρώτη ημέρα της Τεσσαρακοστής , καθ’ ην κατ’ εγχώριον συνήθειαν, άπαντες οι κάτοικοι των Αθηνών μεταβαίνουσιν εις τους στύλους ή κολώνας του Ολυμπίου Διός και τους πέριξ λόφους για να καταχειρίσωσιν ευτυχώς την Τεσσαρακοστήν». Ο χρονογράφος εννοεί τα πατροπαράδοτα κούλουμα, που γιορτάστηκαν το Φεβρουάριο του 1849 ύστερα από μεγάλη κακοκαιρία μέσα σε ηλιόλουστες ημέρες που έμοιαζαν σαν ανοιξιάτικες. Τονίζει δε ο χρονογράφος, ότι «αι πρώιμες εκείνες Αποκρηές ήταν γεμάτες κέφι και χαρές. Πάντες, ως και αυτοί οι βουλευταί μας, οι γερουσιασταί και οι υπουργοί μας παρεβρήθησαν εις κώμους και πότους, λησμονήσαντες την κακουχίαν των».

Τι περίργο όμως! Υπήρχε τάχα τόση έλλειψις καλλονών εις τας Αθήνας του 1849; Ο χρονογράφος της εποχής παρουσιάζεται πολύ αυστηρός και εκλεκτικός: «Την ημέραν εκείνην, ως εξερχομένων όλων των Αθηναίων ανεξαιρέτως, όπως το πάλαι ποτέ εις δημοτελή τινά εορτήν, δύναται ο περίεργός ν’ ανηχνεύσει πόσαι υπάρχουσι καλλοναί εν τη πατρίδι της Ασπασίας… Αλλ’ ουαί, πολύ ολίγας θέλει απαριθμήσει…»

Από άλλα χρονικά μαθαίνουμε ότι οι Αθηναίες άρχισαν να εξευρωπαίζονται στο ντύσιμο, στην κόμμωσι, στους τρόπους, στις διασκεδάσεις. Το γενικό σύνθημα που επικράτησε τον χειμώνα του 1849 ήταν «κάτω η φουστανέλα και το φέσι και εις ενέργειαν τα φράγκικα», παρ’ όλον που η Βασίλισσα Αμαλία είχε εμφανισθεί πολλές φορές εκείνη τη χρονιά με ελληνικό κοστούμι και ήταν θαυμάστρια της φουστανέλας και του φεσιού. Τα καταστήματα νεωτερισμού ήταν στας οδούς Αιόλου και Ερμού. Απ’ αυτά αγόραζε τις μόδες της η καλή λεγόμενη τάξις.