Η Αριστερά αντίπαλο δέος {LF}στη μεταδημοκρατία

Η πανδημία αποτελεί παγκοσμίως σημείο καμπής. Η νεοφιλελεύθερη στρατηγική («όλα ρυθμίζονται από την αγορά»), χρεοκόπησε οριστικά. Επί 30 χρόνια υπονόμευσε τα δημόσια συστήματα υγείας, και τα προβλήματα φάνηκαν τώρα. Ως απάντηση σ’ αυτή την χρεοκοπία, το κράτος επιστρέφει. Βασικός πυλώνας για την Υγεία, την Παιδεία και την Κοινωνική Ασφάλιση, αλλά και πρωταγωνιστής αναπτυξιακών πρωτοβουλιών, που θα αίρουν τις κοινωνικές ανισότητες, θα αντιμετωπίζουν την κλιματική κρίση και θα διευρύνουν τη δημοκρατία.

Σήμερα δεν μπορούμε να συζητάμε για επιστροφή στη λεγόμενη «κανονικότητα», γιατί αυτή ευθύνεται για τις επάλληλες κρίσεις -υγειονομική, οικονομική, περιβαλλοντική, δημοκρατίας. Παντού αναζητούνται δημόσιες πολιτικές, που συγκροτούν έναν ορίζοντα ριζικής κοινωνικής αλλαγής, με επίκεντρο τις ανάγκες του ανθρώπου και όχι τα κέρδη της αγοράς. Αναζητούνται διαδικασίες και θεσμοί συμμετοχής και δημοκρατίας. Μέσα στην κρίση, δυο αντίπαλα πολιτικά σχέδια, από τη μια της Δεξιάς και από την άλλη της Αριστεράς, διεκδικούν να ορίσουν την επόμενη μέρα.

Οι συντηρητικές δυνάμεις επιχειρούν μια ιδεολογική αντεπίθεση, με άξονα τον ατομισμό (έτσι εννοούν την ατομική ευθύνη αλλά και την ψευδώνυμη αξιοκρατία) και τα στοιχεία ταυτότητας (ξενοφοβία, ρατσισμός, εθνικισμός, σεξισμός). Στην Ελλάδα η Δεξιά πηγαίνει δεξιότερα, η κυβέρνηση Μητσοτάκη συμπεριφέρεται με αυταρχισμό και αλαζονεία, ενώ αναδεικνύεται πρωταθλήτρια στη σπατάλη δημόσιων πόρων, στη διαφθορά, στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, στην ακρίβεια, στην καταστροφική διαχείριση της πανδημίας, στην αδυναμία να αντιμετωπιστεί ως κι ένας χιονάς στο κέντρο της Αθήνας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ προβάλλει μια ριζικά διαφορετική προοπτική για τη Δημοκρατία και το λαό, σήμερα με την προγραμματική και μαχητική αντιπολίτευσή του, και σύντομα δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για την εναλλακτική προοδευτική διακυβέρνηση. Μέσα σ’ ένα περιβάλλον καχυποψίας των πολιτών απέναντι στην πολιτική, ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ καλείται να αναδειχθεί αξιόπιστη πολιτική δύναμη ικανή να δημιουργήσει νέα έμπνευση, να δώσει νέες προγραμματικές απαντήσεις, να συντελέσει στην ανάπτυξη νέων κοινωνικών κινημάτων αλλά και πολιτικών συμμαχιών. Πολύ περισσότερο ενόψει των εθνικών εκλογών που θα διεξαχθούν με απλή αναλογική. Κι όλα αυτά, σε μια περίοδο που η κυβέρνηση Μητσοτάκη ακολουθεί μια καθοδική πορεία, που δεν ανακόπτεται αφενός επειδή έχουν σημειωθεί ρωγμές στο λεγόμενο «αντισύριζα μέτωπο», αφετέρου γιατί η κοινωνική δυσαρέσκεια μετατρέπεται σε οργή για την κυβερνητική πολιτική.

Η Δεξιά δεν θα πέσει ως «ώριμο φρούτο» και ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ δεν θα κερδίσει ως «συγκοινωνούν δοχείο». Αντιθέτως θα κερδίσει, προβάλλοντας τη δική του αριστερή, ριζοσπαστική φυσιογνωμία, σε αντιπαράθεση με τον νεοσυντηρητικό ριζοσπασμισμό. Απευθυνόμενος κατά προτεραιότητα στη νεολαία, τις εργαζόμενες τάξεις, τους μικρομεσαίους που έχει διαλύσει η κρίση, αλλά και στο μεγάλο χώρο της εκλογικής αποχής που συνεχώς μεγαλώνει. Οι κεντρώες συναινέσεις, όπως και η δορυφοροποίηση των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων γύρω απ’ τα συντηρητικά κόμματα, ανακυκλώνουν τα αδιέξοδα. Σίγουρα, δεν οδηγούν στη νίκη, υπέρ των λαϊκών συμφερόντων.

Ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ, επί του παρόντος δεν κερδίζει ό,τι χάνει η ΝΔ, όσο δεν προχωρά σε αναστοχασμό της δικής του διακυβέρνησης. Χρειάζεται να διαμορφώσει μια νέα και δυναμική ταυτότητα, στη βάση αξιών και προγραμματικών θέσεων και όχι γύρω από ένα ασπόνδυλο πολυσυλλεκτισμό. Ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε το 2015 παραμένοντας ένα ζωντανό κόμμα με δημοκρατική λειτουργία. Για να βγούμε από το τέλμα της μεταπολιτικής και της μεταδημοκρατίας (που έχουν αποξενώσει τους θεσμούς από τη λαϊκή κυριαρχία και τους έχουν παραδώσει ως αδειανά κελύφη στα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα και στη δήθεν ουδέτερη τεχνοκρατική διακυβέρνηση), χρειαζόμαστε κόμματα που θα ευνοούν τη διαρκή συμμετοχή των πολιτών στη λήψη των αποφάσεων, και όχι κόμματα που τα μέλη μετατρέπονται σε «ψηφοφόρους μιας χρήσης» για να εκλέγουν αρχηγό. Χρειαζόμαστε μια Αριστερά ικανή να κινητοποιεί τον πολίτη ακόμη και για να την ελέγχει.

Ο Νίκος Φίλης είναι βουλευτής Α’ Αθηνών και μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ