Συνταγή για κορόιδα

«Περάστε κόσμε, τρελάθηκε τ’ αφεντικό και τα’ βαλε όλα τζάμπα»! Με την παλιά, δοκιμασμένη συνταγή των υποσχέσεων χωρίς αντίκρισμα, των δεσμεύσεων χωρίς κόστος, των ανέξοδων «θα», και των απίθανων εξαγγελιών, ως φαίνεται θα πορευθεί και πάλι ο «Λεγάμενος», προς τις εκλογές, όποτε και αν αυτές πραγματοποιηθούν (μεταξύ μας, σύντομα…). Σου λέει, δεν έπιασε το 2015; Επιασε, και με το παραπάνω. Δεν υποσχέθηκα στα κορόιδα ότι «με έναν νόμο και ένα άρθρο θα επαναφέρω μισθούς και συντάξεις στα προ του Μνημονίου επίπεδα»; Το υποσχέθηκα. Δεν το κατάπιαν αμάσητο τα κορόιδα και με έκαναν πρωθυπουργό, δύο φορές μάλιστα; Το κατάπιαν, αμάσητο. Ε, με το ίδιο σύστημα θα πάω και στις εκλογές που έρχονται, διότι είναι δοκιμασμένο στην πράξη, και όπως αποδείχθηκε εκ του αποτελέσματος, είναι το σύστημα που κερδίζει. Και χωρίς να είσαι και ο Μουρίνιο, σύστημα που κερδίζει, δεν το αλλάζεις. Φουλ, λοιπόν, και «γιούργια στον ταβλά με τα κουλούρια», που λέγανε παλιά οι μάγκες στην Πλατεία Ψυρρή. Και άσε τον Τσακαλώτο, τον Φίλη, τον Βούτση και τον Σκουρλέτη, να τρώνε τη σκόνη μου, με τα εσωκομματικά…

«Μοιράζει» χρήμα

Και για να μη θεωρηθεί ότι πρόκειται για κάποιου είδους επανάληψη εκ μέρους μου (αν και η επανάληψη είναι «μήτηρ πάσης μαθήσεως» όπως μας προέτρεπαν οι δασκάλες μας στο σχολείο), μιλάμε για καινούργιο πακέτο «θα», χθεσινό. Φρέσκο σαν τα κουλούρια που προανέφερα. Ιδού λοιπόν, για του λόγου το αληθές, τι δήλωσε σχετικά στη συνέντευξη που παραχώρησε στην κυριακάτικη «Αυγή»:

«Με την εκλογή της νέας κυβέρνησης θα αυξήσουμε τον κατώτατο μισθό στα 800 ευρώ, γεγονός που θα συμπαρασύρει όλα τα μισθολογικά κλιμάκια στον ιδιωτικό τομέα. Θα μηδενίσουμε, ή θα μειώσουμε δραστικά το χρέος των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που δημιουργήθηκε εξαιτίας της πανδημίας. Και θα προχωρήσουμε σε προσωρινά μέτρα ανακούφισης νοικοκυριών και επιχειρήσεων για όσο διαρκεί η κρίση. Οπως η μείωση του ΕΦΚ στα καύσιμα, στο κατώτατο όριο που προβλέπει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, και η μείωση του ΦΠΑ στα βασικά τρόφιμα, στον κατώτατο συντελεστή του 6%»!!!

Δεν είναι απίθανος; Είναι. Ούτε ο κίνδυνος να τον ρωτήσει κάποιος «και γιατί ρε φίλε, όλα αυτά τα ωραία, δεν τα έκανες όταν ήσουν πρωθυπουργός», δεν τον πτοεί. Απίθανος κι ατρόμητος.

(Υπάρχει ένα ωραίο τραγουδάκι, της δεκαετίας του ’70, από έναν ιδιόρρυθμο τραγουδιστή της εποχής, ονόματι Χρηστάκη, υπό τον τίτλο «Ο παραμυθάς». Μερικοί στίχοι του είναι και οι ακόλουθοι:

Μ’ έριξες στο παραμύθι

σαν να ήμουν κουτορνίθι,

και τη μάσησα μαστίχα

κι έχασα ό,τι κι αν είχα.

Σε βαρέθηκα και σπάσε

και τα μου ‘πες – σου ‘πα, άσε,

όλο θα και θα και θα,

σπάσε βρε παραμυθά»… Ολως τυχαίως, μου ήρθε στο μυαλό, και είπα να το μεταφέρω εδώ. Με το συμπάθιο κιόλας…)

Μία σειρά από «τυχαία» γεγονότα

Στο μεταξύ θέλω να διευκρινίσω πως δεν θα γίνουν… πρόωρες εκλογές. Ούτε στο μυαλό τους περνάει μια τέτοια ιδέα, των πολιτικών αρχηγών. Τυχαία είναι όλα αυτά που συμβαίνουν. Να κάνουν, ας πούμε συναγωνισμό εξαγγελιών, λες και είναι συνεννοημένοι, ο Πρωθυπουργός με τον αρχηγό (επί του παρόντος…) της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Διότι όλα όσα είπε ο «Λεγάμενος» στην «Αυγή» είναι προφανώς ως συνέχεια, το ριμπάουντ που λένε και στο μπάσκετ, της πρόσφατης ξαφνικής εξαγγελίας Μητσοτάκη για τη μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 13%. Τυχαία όλα, λοιπόν…

Να ας πούμε, το γεγονός ότι όπως ανακοινώθηκε στο τέλος της εβδομάδας, το 14ο Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας θα πραγματοποιηθεί – άκου τώρα κι αυτή μια άλλη σύμπτωση! – από 6 έως 8 Μαΐου στην Αθήνα. Πρόκειται για εξ αναβολής διοργάνωση, καθότι όπως ενθυμείστε (λέμε τώρα) αυτό το συνέδριο αρχικά επρόκειτο να λάβει χώρα κατά το τριήμερο 3-5 Δεκεμβρίου 2021, άλλα έπεσε η «Ομικρον» και αναβλήθηκε.

Τι έχουμε όμως εδώ, έπειτα από αυτή την ανακοίνωση; Οτι πριν από το Πάσχα θα κάνει συνέδριο ο ΣΥΡΙΖΑ (14-17 Απριλίου), και αμέσως μετά την Κυριακή του Θωμά, θα κάνει συνέδριο η ΝουΔου. Οποιος τώρα σκεφθεί ότι όλα αυτά έχουν προεκλογικό χαρακτήρα, είναι πονηρός και μπαγάσας, και τον καταγγέλλω. Αυθωρεί και παραχρήμα, που έλεγαν παλιά οι δημοσιογράφοι…

Εσωκομματικό «ξύλο»

Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, στον ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζεται αμείωτο το «ξύλο» με αφορμή την πρόταση του προέδρου του κόμματος να οδηγήσει στην αναγκαστική αποστρατεία μια σειρά στελεχών, πότε με το 12ετές «πλαφόν» που εισηγείται, και πότε με την εκλογή των μελών της Κεντρικής Επιτροπής, και κατ’ επέκταση και των υπόλοιπων οργάνων, από μια «πανελλαδική» λίστα, με καθολική ψηφοφορία. Στις έντονες αντιδράσεις που προκλήθηκαν, οι περισσότεροι εξ ημών επικεντρωθήκαμε στην αντίδραση της Ομπρέλας για την πρόθεση του αρχηγού να μεταβάλει το κόμμα σε αρχηγικό και υποκείμενο στους κανόνες του «σταρ σύστεμ». Ετσι όμως μας διέφυγε ότι το κείμενο που δημοσιοποίησαν, εμπεριείχε μερικά «διαμαντάκια». Οπως το ακόλουθο, το οποίο το θεωρώ κορυφαία εσωκομματική επίθεση στον «Λεγάμενο» – αμφισβητούν ευθέως ότι μπορεί να αντιπολιτευθεί τον Μητσοτάκη. Γράφουν σχετικά:

«Η αιφνιδιαστική πρόταση για την εκλογή των μελών της Κεντρικής Επιτροπής και του προέδρου από τη βάση του κόμματος, έγινε τη στιγμή που η Κυβέρνηση της ΝΔ εισπράττει τη φθορά από τη διαχείριση της πανδημίας και το κύμα της ακρίβειας. Την ίδια μέρα που ο υπουργός Οικονομικών ομολογεί ότι δεν διατίθενται χρήματα σε όσους πλήττονται και ο λογαριασμός της λιτότητας εξοφλείται το 2022. Την ώρα δηλαδή που οι συνθήκες απαιτούν τη μεγαλύτερη δυνατή ενότητα και συσπείρωση. Πρόκειται για κίνηση υψηλού ρίσκου και προφανούς επισφάλειας. Πολύ περισσότερο, που κάθε αίτημα για μία σοβαρή συζήτηση διάρκειας για το “τι κόμμα θέλουμε” αντιμετωπίστηκε επί δύο χρόνια είτε με σιωπή, είτε με διαρκή αναβλητικότητα.

ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ!! Λάθος πρόταση, σε λάθος χρόνο, με λάθος τρόπο»!!

Δεν θα κάνω το παραμικρό σχόλιο – περιττεύει, και περισσεύει. Τα λένε όλα οι… ομπρελοφόροι.

Ο Δελλαπόρτας

Εχω μια διαπίστωση, ευτυχή δε, η οποία για πολλοστή φορά, μου προέκυψε με αφορμή ένα λάθος που έκανα στο «Στίγμα» της Παρασκευής, αφιερωμένο σχεδόν εξ ολοκλήρου στον Πρόεδρο Χρήστο Σαρτζετάκη. Οτι οι αναγνώστες μου, εσείς δηλαδή, διαθέτετε πλην της υπομονής να με διαβάζετε καθημερινά, πράγμα για το οποίο αισθάνομαι βαθιά υπόχρεος και ευγνώμων, γνώσεις και ιστορική μνήμη. Το αναφέρω, με χαρά, διότι αρκετοί επικοινώνησαν μαζί μου, για να μου τονίσουν το ακριβές, ότι ο Χρήστος Σαρτζετάκης ήταν ο ανακριτής στην υπόθεση Λαμπράκη, και όχι ο εισαγγελέας. Εισαγγελέας ήταν, ένας επίσης δημοκρατικός δικαστής, ο Παύλος Δελλαπόρτας, εκ Κεφαλληνίας ορμώμενος. Ο Δελλαπόρτας είχε τη γενική εποπτεία των ανακρίσεων για τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη. Και μαζί με τον Σαρτζετάκη αντιστάθηκαν στις πιέσεις του τότε εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, και πρώτου πρωθυπουργού της χούντας Κωνσταντίνου Κόλλια, να κλείσει γρήγορα και χωρίς έρευνα η υπόθεση. Αργότερα στην πολύκροτη δίκη, ο Δελλαπόρτας ως εισαγγελέας της έδρας πρότεινε την καταδίκη των περισσοτέρων εκ των ενεχομένων στην πολιτική δολοφονία που συντάραξε τη χώρα, πρόταση η οποία ωστόσο δεν έγινε δεκτή από το δικαστήριο. Και αυτός, όπως και ο Σαρτζετάκης, με το που επιβλήθηκε η χούντα των συνταγματαρχών, εκδιώχθηκε από το δικαστικό σώμα. Εφυγε από τη ζωή το 1980…