«Τὸ Κοινοβούλιον δὲν ἦτο ἡ ἀντιπροσωπεία τοῦ ἐκλογικοῦ σώματος, ἀλλὰ ἡ ἀντιπροσωπεία τῆς φαυλότητος, … Περὶ ἐλέγχου δὲν ἠδύνατο νὰ γίνῃ λόγος, δοθέντος, ότι ἠσκεῖτο δι᾽ ὑλακῶν (γαυγισμάτων) καὶ μαχῶν σώματος πρὸς σῶμα τῶν παχυλῶς ἀμειβομένων βουλευτῶν, ὅταν εἰδικοὶ λόγοι ἰδιοτελείας τοὺς ἡγον εἰς τὴν αἰθουσαν τῶν συνεδριάσεων. Ὁ κεκράκτης Κλέων, ὁ σκυτοτόμος, ὁ λυχνοποιὸς Ὑπέρβολος, ὁ προβατοπώλης Λυσικλῆς καὶ οἱ λοιποὶ δημαγωγοὶ τῆς ἀρχαίας ἐκκλησίας καὶ τῆς ἀγορᾶς τῆς παρακμῆς, ἀπετέλουν τὴν ἐνσάρκωσιν τῶν νεωτέρων δημαγωγῶν τοῦ Βουλευτηρίου». Με αυτό τον τρόπο περιέγραφε το Κοινοβούλιο ένας εκ των θεωρητικών της επταετούς δικτατορίας σε προπαγανδιστικό φυλλάδιο, το 1969, και αυτή ακριβώς η ίδια επιδίωξη της μετατροπής του Κοινοβουλίου σήμερα, σε άντρο ακραίων καβγάδων, υπερέντασης, εκτόξευσης βαρύτατων χαρακτηρισμών, εν ονόματι, φυσικά, της Δημοκρατίας, είναι που απειλεί, όχι αυτούς κατά των οποίων στρέφονται τα πυρά, αλλά το ίδιο το δημοκρατικό πολίτευμα!

Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.

Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε

Ή εγγραφείτε

Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ

Εγγραφή
Τελευταία Νέα