Το δίλημμα που ήρθε για να μείνει

Η τελευταία φράση του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι εκείνη που δίνει το στίγμα της συνολικής στρατηγικής που αποφάσισε το Μαξίμου απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ. «Το καταδικασμένο παρελθόν», είπε ο Πρωθυπουργός, «μέμφεται το δημιουργικό παρόν και το ελπιδοφόρο μέλλον», χαράσσοντας ουσιαστικά μια βαθιά γραμμή μόνιμης σύγκρισης και διαχωρισμού της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ – σε επίπεδο ατζέντας, ύφους, συνέπειας, θεσμικότητας κ.λπ. Ο απολογισμός γίνεται ήδη στο πρωθυπουργικό επιτελείο, που πάντως έθεσε ως πρώτο στόχο να αναδειχθεί προς τους πολίτες η «φυγή προς τα μπρος» με αναλυτική ανασκόπηση της ατζέντας πεπραγμένων των τελευταίων δυόμισι ετών.

Η κυβέρνηση προφανώς βρέθηκε υπό πίεση και σε θέση διαχείρισης του πολιτικού κόστους, απολογούμενη επί τρεις ημέρες για την αποτυχημένη διαχείριση της «Ελπίδας», ενώ επιπλέον υποχρεώθηκε να στηρίξει τον υπουργό Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας Χρήστο Στυλιανίδη, κάτι που προσωπικά ο Μητσοτάκης σε πρώτη φάση είχε αποφύγει, αφήνοντας στην άκρη τις αναφορές σε πρόσωπα.

Ευθείες αναφορές απέφυγε ο Πρωθυπουργός και σε ό,τι αφορά το αίτημα του Αλέξη Τσίπρα για εκλογές, υπό την έννοια ότι αυτή τη φορά δεν θέλησε να δείξει προς τον χρόνο της επόμενης κάλπης, παρά κατηγόρησε τον Τσίπρα ότι αναζητεί αφορμή για καιροσκοπία και ότι επιδιώκει το τοξικό κλίμα.

Είναι ενδεικτικό ότι ο μοναδικός ίσως υπαινιγμός για το θέμα των πρόωρων εκλογών προήλθε από την Ντόρα Μπακογιάννη, όταν απευθυνόμενη στον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Πάνο Σκουρλέτη σημείωσε ότι «καμιά φορά τα αιτήματα γίνονται αποδεκτά».

Στα κέρδη που καταγράφουν στο Μαξίμου είναι και η προβολή μιας «προοδευτικής ατζέντας». Δεν ήταν τυχαίες οι ειδικές αναφορές του Πρωθυπουργού στον τομέα των ανθρώπινων δικαιωμάτων και της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας, επιχειρώντας προβάδισμα σε πεδία που διεκδικούν η Αριστερά και η Κεντροαριστερά. Εξίσου εμφανές ήταν το ανέβασμα… στροφών έναντι του Κινήματος Αλλαγής, με κλείσιμο του ματιού στη δεξαμενή των κεντρώων, με την αποστροφή Μητσοτάκη ότι η γαλάζια παράταξη είναι ανοιχτή σε ιδέες και «μπορεί να υποδεχθεί κάθε προοδευτικό πολίτη».

Η πρόταση δυσπιστίας έδωσε στον Μητσοτάκη την ευκαιρία να κινηθεί απέναντι τόσο στον ΣΥΡΙΖΑ όσο και στο Κίνημα Αλλαγής.