Είμαστε αλήθεια {LF}με τον Μακρόν;

Πριν από περίπου μια εβδομάδα ο πρόεδρος Μακρόν, έκανε κάτι ασυνήθιστο στον καπιταλισμό. Ακόμα και για γάλλο πολιτικό που έχει εκλογές μπροστά του τον Απρίλιο. Ξαφνιάζοντας ακόμα και τη διοίκηση της γαλλικής ΔΕΗ, EDF, στην οποία το γαλλικό Δημόσιο κατέχει το 84%, τη διέταξε να πουλάει την ηλεκτρική ενέργεια που παράγει σε συγκεκριμένη τιμή πολύ χαμηλότερη του κόστους χονδρικής. Μάλιστα η απόφασή του αφορούσε ακόμα και τα υφιστάμενα συμβόλαια, με αποτέλεσμα να πρέπει η EDF να επιστρέψει και χρήματα στις εταιρείες με τις οποίες καθημερινά ανταγωνίζεται στη λιανική.

Με αυτή τη μια του απόφαση προκάλεσε έλλειμμα πάνω από 8 δισ. ευρώ στα κεφάλαια της εταιρείας και πτώση πάνω από 25% στη μετοχή. Οποιο επιχειρηματικό σχέδιο ή προβλέψεις αποτελεσμάτων υπήρχαν, πετάχτηκαν αυτόματα στα σκουπίδια. Ο γενικός διευθυντής της EDF κατάφερε απλά να δηλώσει σοκαρισμένος. Η εταιρική διακυβέρνηση ακυρώθηκε. Οι υποχρεώσεις μιας εισηγμένης προς τους μετόχους της, έτυχαν «λεηλασίας» για ψηφοθηρικούς λόγους.

Ο υπουργός Οικονομικών Λεμέρ, τα έκανε χειρότερα. Εσπευσε να δηλώσει ότι η κυβέρνηση θα σταθεί στο πλευρό της εταιρείας, υπονοώντας ότι οι φορολογούμενοι θα σταθούν επί της ουσίας στο πλευρό της πληρώνοντας τα «σπασμένα». Ηδη φημολογείται ότι ετοιμάζεται αύξηση κεφαλαίου με τη συμμετοχή του μεταλομετόχου της εταιρείας, δηλαδή του γάλλου φορολογούμενου. Κι όμως αν άκουγε τον διευθυντή της EDF που είχε προτείνει σημαντικές εκπτώσεις για τις επιχειρήσεις και τα ευάλωτα νοικοκυριά, τουλάχιστον οι πιο αδύναμοι φορολογούμενοι θα την είχαν γλιτώσει.

Υπέπεσε με λίγα λόγια στον χειρότερης μορφής λαϊκισμό, αυτόν που ήθελε να εγκαθιδρύσει και ο ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα, που από τη μια κρατικές εταιρείες θα χάριζαν και από την άλλη οι φορολογούμενοι θα πλήρωναν. Δεν ήταν το πρώτο δείγμα της προεκλογικής τακτικής του γάλλου πρόεδρου. Είχε προηγηθεί, η εμμονή του να συμπεριλάβει στην ευρωπαϊκή ταξινόμηση, για τον επαναχαρακτηρισμό ως πράσινων άρα επιδοτήσιμων, τα πολύ επικίνδυνα ως προς τη διαχείριση των αποβλήτων τους πυρηνικά εργοστάσια.

Η Γαλλία διαθέτει 56 πυρηνικούς σταθμούς συμπεριλαμβανομένων των 14 παλαιών αντιδραστήρων που είναι εκτός λειτουργίας. Ολα τα διαχειρίζεται η EDF. Μεταξύ 2019 και 2025, οι μισοί από τους 56 πυρηνικούς αντιδραστήρες της Γαλλίας θα φτάσουν την ηλικία των 40 ετών. Χρειάζεται να επενδυθούν πάνω από 55 δισ. για τον εκσυγχρονισμό τους. Επιδιώκει να μπουν στην ευρωπαϊκή ταξινόμηση προκειμένου να τύχουν ευρωπαϊκής χρηματοδότησης. Ο γάλλος πρόεδρος κατάφερε να βάλει στο ίδιο «καλάθι» με τα μη βιώσιμα πυρηνικά του εργοστάσια, τις νέες μονάδες που έχει προγραμματιστεί να κατασκευαστούν στην Ευρώπη, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα, με το πολύ φιλικότερο προς το περιβάλλον φυσικό αέριο. Το παράξενο είναι ότι η Ελλάδα που έχει ανάγκη τη λειτουργία μονάδων με φυσικό αέριο προκειμένου να αντικαταστήσει τις ρυπογόνες με λιγνίτη, έχει συνταχθεί με τον γάλλο πρόεδρο και από κοινού υποστηρίζουν ότι πυρηνικά και φυσικό αέριο πρέπει να συνεχίσουν να επιδοτούνται.

Μπορούν να είναι όμως «πράσινα» σε οποιαδήποτε εκδοχή τους τα πυρηνικά εργοστάσια, με την υφιστάμενη τεχνολογία; Μπορεί το δικό μας αίτημα για να είναι μεταβατικό καύσιμο το φυσικό αέριο μέχρι να αναπτυχθούν οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, να μπει στην ίδια συζήτηση με το γαλλικό; Ο Μακρόν από την πρώτη μέρα της εκλογής του είχε φανεί ως κύριος εκφραστής στη μάχη κατά του λαϊκισμού στην Ευρώπη. Μπροστά στις εκλογές που έρχονται αυτό δείχνει ότι άλλαξε. Το ερώτημα είναι απλό και δεν αφορά μόνο την ενέργεια: θέλουμε να είμαστε με αυτή την εκδοχή Μακρόν;