Με άδεια… φαρέτρα

Η συζήτηση για την ακρίβεια και τους τρόπους που μπορεί να ανακοπεί καλά κρατεί. Και δικαιολογημένα καθώς αγγίζει τις τσέπες όλων και κυρίως των πιο ευάλωτων οικονομικά νοικοκυριών. Πολλοί αναρωτιούνται γιατί η κυβέρνηση δεν λαμβάνει δραστικά μέτρα, ανάλογα με αυτά που αποφάσισε στην περίπτωση των μοριακών τεστ για την ανίχνευση του κορωνοϊού.

Να επιβάλλει δηλαδή ανώτατο πλαφόν σε μια σειρά από βασικά είδη τροφίμων, επικαλούμενη το δημόσιο συμφέρον και την προστασία των εισοδημάτων, έως ότου κοπάσει η ενεργειακή κρίση και αποκατασταθεί η ισορροπία στην εφοδιαστική αλυσίδα. Αντί να ζητάει από την αγορά να «χαλιναγωγήσει» το κύμα ανατιμήσεων στα ράφια των σουπερμάρκετ.

Και να «παρακαλάει» τους λιανέμπορους να βάλουν πλάτη και να απορροφήσουν το επιπλέον κόστος που προκύπτει από την εκτόξευση των πρώτων υλών και της ενέργειας. Πρόκειται για επιχειρηματολογία που σε πρώτη ανάγνωση ακούγεται λογική και βρίσκει υποστηρικτές. Αρκετοί από αυτούς υπενθυμίζουν ότι η κυβέρνηση στη διάρκεια των lockdowns είχε παρέμβει καταλυτικά και στη λειτουργία της αγοράς, απαγορεύοντας στις αλυσίδες του οργανωμένου λιανεμπορίου τροφίμων να πουλάνε συγκεκριμένες κατηγορίες όπως ρούχα, έπιπλα και συσκευές που δεν ανήκαν στον «σκληρό πυρήνα» της δραστηριότητά τους.

Την απαγόρευση είχαν ζητήσει οι έμποροι καταγγέλλοντας αθέμιτο ανταγωνισμό. Ωστόσο, υπάρχει και η άλλη όψη του νομίσματος. Πέρα από τη σοβαρή αναστάτωση που θα προκαλέσει στον οικονομικό κύκλο, ανατρέποντας τον προγραμματισμό και τους σχεδιασμούς των επιχειρήσεων, η ανάληψη μιας τέτοιας πρωτοβουλίας, όπως παρατηρούν οικονομικοί αναλυτές, δεν μπορεί να υποστηριχθεί από το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο.

Οι όποιες παρεμβάσεις στις τιμές, υποστηρίζουν, εξαντλείται σε είδη που άπτονται της αντιμετώπισης της πανδημίας και αποσκοπούν στην προστασία της δημόσιας υγείας. «Το θεσμικό οπλοστάσιο είναι περιορισμένο και έχει όρια», επισημαίνουν χαρακτηριστικά.

Σε κάθε περίπτωση, με το κύμα ανατιμήσεων να καλπάζει και τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς να πιέζονται ολοένα και περισσότερο – παρά το τείχος που επιχειρεί να στήσει η κυβέρνηση μέσα από τις επιδοτήσεις στους λογαριασμούς ρεύματος -, η επιστράτευση μιας πειστικής απάντηση στο φαινόμενο της ακρίβειας φαντάζει… μονόδρομος. Τώρα, προτού ξεφύγει και άλλο η κατάσταση και η «φωτιά» που άναψε πάρει ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις. Εξάλλου, όσο πιο γρήγορα βρεθεί λύση, τόσο μικρότερο θα είναι το κόστος.